Η Ελλάδα δεν έχει στρατιωτικοποιήσει τα νησιά του Ιονίου και τις Κυκλάδες, πολύ απλά γιατί δεν απειλούνται. Τουναντίον, έχει λάβει αμυντικά μέτρα στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου που βρίσκονται κοντά στις μικρασιατικές ακτές, γιατί απειλούνται εμφανώς από την Τουρκία.
Μέχρι την εισβολή στην Κύπρο το 1974, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου δεν υπήρχαν αξιόλογες στρατιωτικές δυνάμεις – ακριβώς επειδή έως τότε δεν υπήρχε απειλή από τουρκικής πλευράς.
Όταν κατά την εισβολή έφταναν «πληροφορίες» στην ελληνική κυβέρνηση, που μιλούσαν για τον κίνδυνο στρατιωτικής επέμβασης στον Έβρο και τα νησιά, και όταν άρχισαν να ακούγονται στην Τουρκία φωνές σε πολιτικό επίπεδο, όπως του τότε αντιπροέδρου της κυβέρνησης Νετζμετίν Ερμπακάν, για κατάληψη ελληνικών νησιών, τότε η Ελλάδα άρχισε σταδιακά να τα θωρακίζει – με καθαρά αμυντικό χαρακτήρα, για την απόκρουση πιθανής τουρκικής επίθεσης.
Οι επιθετικές βλέψεις της Τουρκίας έγιναν κάτι περισσότερο από εμφανείς όταν στην πρώτη μαύρη επέτειο της εισβολής στην Κύπρο, στις 20 Ιουλίου 1975, εγκαινιάστηκε με κάθε επισημότητα η Στρατιά Αιγαίου, με έδρα τη Σμύρνη. Ο επιθετικός συμβολισμός αυτού του σχηματισμού –πέραν το ίδιου του ονόματος–, τονίστηκε με την παρουσία στα εγκαίνια του Ραούφ Ντενκτάς, εκ των «αρχιτεκτόνων» της πολιτικής διαμελισμού και της εισβολής του τουρκικού στρατού στην Κύπρο.
Την ίδια χρονιά (1975), τα πλοία που συμμετείχαν στην απόβαση στην Κύπρο και το Σύνταγμα Πεζοναυτών, που επίσης συμμετείχε στην εισβολή, μεταστάθμευσαν από τη Μερσίνα στη βάση του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού στη Φώκαια, απέναντι από τη Λέσβο και τη Χίο.
Την επόμενη χρονιά, το 1976, η Διοίκηση Μονάδων Αποβατικών αναβαθμίστηκε σε Διοίκηση Στόλου Αποβατικών, η οποία το 1985 από τη Μερσίνα μεταστάθμευσε επίσης στη Φώκαια, στο ναύσταθμο.
To 1977 και άλλα τμήματα που συμμετείχαν σε αποβατικές επιχειρήσεις μεταστάθμευσαν από το Ναύσταθμο του Γκιόλτσουκ, που βρίσκεται στη Θάλασσα του Μαρμαρά, στη Φώκαια· τότε ιδρύθηκε η Διοίκηση Ναυτικής Βάσεως Φώκαιας, η οποία είχε ως αποστολή τη φιλοξενία πλοίων και πεζοναυτών που συμμετείχαν σε αποβατικές επιχειρήσεις.
Το 1994 το Σύνταγμα Πεζοναυτών αναβαθμίστηκε σε Ταξιαρχία Πεζοναυτών, ενώ η Διοίκηση Μονάδων Αποβατικών αναβαθμίστηκε και αυτή, σε Διοίκηση Ομάδος Αμφίβιας Αποστολής. Η δε Διοίκηση Αποβατικών Πλοίων αναβαθμίστηκε σε Διοίκηση Αμφίβιων Πλοίων.
Από τη δεκαετία του 1980 η Στρατιά Αιγαίου με την υποστήριξη σχηματισμών από άλλες στρατιές, άρχισε τη διεξαγωγή αποβατικών ασκήσεων που είχαν ως στόχο κατάληψη ελληνικού νησιού.
Εκτός από τις μικρής κλίμακος ασκήσεις, κάθε χρόνο η Στρατιά Αιγαίου, που έπαιρνε την ονομασία «Διακλαδική Διοίκηση Ειδικής Αποστολής Αιγαίου» (EMÖGK), διεξήγαγε μια διακλαδική άσκηση μεγάλης κλίμακος, με την ονομασία «Ilk Hedef» που σημαίνει «Πρώτος Στόχος», η οποία τη δεκαετία του 1990 μετονομάστηκε σε «Efes».
Η συγκεκριμένη άσκηση, που μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990 διεξάγονταν υπό απόλυτη μυστικότητα, από τις αρχές του 200 άρχισε να «ανοίγει», με την πρόσκληση ακολούθων Αμύνης και παρατηρητών ξένων χωρών.
Η Τουρκία με τον τρόπο αυτόν ήθελε στην ουσία να «κανονικοποιήσει» στα μάτια των συμμάχων της τα επιθετικά της σχέδια κατά των ελληνικών νησιών.
Είναι γνωστό ότι οι ασκήσεις τέτοιας κλίμακος και εμβέλειας αποτελούν εφαρμογή σχεδίων – και η άσκηση «Efes» είναι ακριβώς αυτό.
Η Στρατιά Αιγαίου με τους σχηματισμούς της, μαζί με τους σχηματισμούς που προβλέπεται να συμμετέχουν στα σχέδια από άλλες στρατιές, και μαζί με τμήματα του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας που συμμετέχουν στη «Διακλαδική Διοίκηση Ειδικής Αποστολής Αιγαίου», κάθε χρόνο με ειδικά «σεμινάρια» που προηγούνται της άσκησης «Efes» επικαιροποιούν τα επιχειρησιακά σχέδια κατάληψης ελληνικών νησιών και στη συνέχεια τα εφαρμόζουν επί του πεδίου, με τη διεξαγωγή της άσκησης.
Τα τελευταία χρόνια δε, έχει παρατηρηθεί η ενίσχυση της Στρατιάς Αιγαίου με ταξιαρχίες κομάντο, δίνοντάς της ακόμα επιθετικότερο χαρακτήρα.
Εκτός των παραπάνω, να ληφθεί υπόψη ότι υπάρχει η Ναυτική Διοίκηση Νότιας Θαλάσσιας Περιοχής στη Σμύρνη, με διοικητή αντιναύαρχο, η Διοίκηση Ναυστάθμου Ακσάζ στη Μαρμαρίδα και η Διοίκηση του Σώματος Πεζοναυτών στα Δαρδανέλια – όλα με αποστολές εναντίον των νησιών του Αιγαίου.
Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πολλά που αποδεικνύουν ένα αδιάψευστο γεγονός: Η Τουρκία έχει σχέδια κατάληψης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου – τα σχέδια αυτά τα επικαιροποιεί κάθε χρόνο και τα δοκιμάζει στο πεδίο κάθε δύο χρόνια.
Όσον αφορά τις δυνάμεις του Στρατού Ξηράς, του Πολεμικού Ναυτικού και της Πολεμικής Αεροπορίας που συμμετέχουν στα σχέδια, τις ενισχύει κάθε χρόνο με νέα οπλικά συστήματα.
Αυτός είναι ο λόγος που καθιστά την ενίσχυση των ελληνικών νησιών με τον κατάλληλο εξοπλισμό και μονάδες ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ όλων των κυβερνήσεων.
Ευθύνη της Ελλάδος είναι να καταστήσει γνωστή σε συμμάχους και σε χώρες που συμμετέχουν με δικά τους τμήματα στην άσκηση «Efes» την τουρκική επιθετικότητα, αποδυναμώνοντας τα όποια επιχειρήματα της Τουρκίας περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών.
Είναι μείζων ειρωνεία να διαμαρτύρεται η Τουρκία για τα αμυντικά μέτρα που λαμβάνει η χώρα μας έναντι της δικής της επιθετικότητας.
Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης.
