Τα εγκλήματα κατά των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας αλλά και κατά των Αρμενίων, στις αρχές του 20ού αιώνα, οι πρώτοι που τα ομολόγησαν ήταν οι ίδιοι οι Οθωμανοί Τούρκοι. Όχι σε προσωπικό επίπεδο μιλώντας με ομοεθνείς τους αλλά μέσα στην Εθνοσυνέλευσή τους ή σε έντυπα της εποχής!
Ήταν Οκτώβριος του 1918 όταν ο πρώην Μέγας Βεζύρης Νταμάτ Φερίντ Πασάς, επιφανής Οθωμανός διπλωμάτης και πολιτικός, παντρεμένος με μια από τις κόρες του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, την Μεντιχά Σουλτάν, πήρε το λόγο σε συνεδρίαση της Οθωμανικής Γερουσίας για να μιλήσει για την «εκμηδένιση» των χριστιανικών πληθυσμών.
«Η εκμηδένισις των χριστιανικών πληθυσμών ήτο ασύγνωστον έγκλημα αποδοτέον εις το κομιτάτον Ένωσις-Πρόοδος και ήτο έγκλημα διαπραχθέν άνευ ουδενός λόγου. Οι πληθυσμοί εξηναγκάσθησαν να απέλθωσιν υπό την απειλήν και την βίαν και ανοικτιρμόνως εξωλοθρεύθησαν… Ο ολικός αριθμός των Οθωμανών υπηκόων των απελαθέντων κατά τοιούτον τρόπον ανέρχεται εις 550.000 ψυχάς, φοβούμαι δε ότι ο αριθμός ούτος είναι κατώτερος του πραγματικού», είπε εκφράζοντας την άποψη πολλών Οθωμανών που κατείχαν θέσεις-κλειδιά.
Την αλήθεια διάλεξε να πει και η Χαλιντέ Εντίπ Αντιβάρ, μία από τις πλέον διαπρεπείς δημοσιογράφους και συγγραφείς στην Τουρκία και πρώην σύζυγος του Σαλίχ Ζέκι, ενός από τους πιο βίαιους ενορχηστρωτές της Γενοκτονίας των Αρμενίων. Στις 22 Οκτωβρίου 1918 και σε άρθρο της με τίτλο «Μια εγκληματική τραγωδία» έγραψε στην εφημερίδα Βακίτ πως για να εκριζωθούν Έλληνες και Αρμένιοι εφαρμόστηκαν μέθοδοι που χρησιμοποιούνταν πριν από το Μεσαίωνα.
«Απεδιώξαμεν τους Έλληνας υπηκόους μας και παν επράξαμεν διά να τους εκριζώσομεν, καθώς και τους Αρμενίους, και επί τω σκοπώ τούτω μετεχειρίσθημεν μεθόδους παρομοιαζούσας προς τας του Μεσαίωνος… Η θεωρία του εξαναγκαστικού εξισλαμισμού εγένετο παραιτία εγκληματικής τραγωδίας εις χείρας ληστών και δολοφόνων. Διοικηταί, νομάρχαι, υπάλληλοι, εξουσιοδοτηθέντες δι’ απολύτου εξουσίας του Κομιτάτου, επέρριψαν επί των ώμων του αθώου τουρκικού στοιχείου, ολόκληρον το βάρος των ακατανομάστων κακουργημάτων», σημείωσε στο άρθρο της η Χαλιντέ Εντίπ Αντιβάρ.
Ευθύνη για τα εγκλήματα κατά των χριστιανικών πληθυσμών είχε ρίξει τότε στην οθωμανική κυβέρνηση και η τουρκική εφημερίδα Ακσάμ. «Η οθωμανική κυβέρνησις διέπραξε τα ακατανόμαστα ταύτα εγκλήματα και τούτου ένεκα η κυβέρνησις υπέχει άπασαν την ευθύνην…», είχε αναφερθεί σε άρθρο με τη θέση της εφημερίδας τον Οκτώβριο του 1918.
