Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και η κοινοβουλευτική ομάδα του, ψήφισαν χθες βράδυ τα πλέον επώδυνα μέτρα από της ενάρξεως της οικονομικής κρίσης. Και το έκαναν στο όνομα της Αριστεράς. Τι σημαίνει αυτό; Ότι η κυβέρνηση κάνει επίκληση στους αγώνες χιλιάδων ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους για την επικράτηση των οραμάτων της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισότητας και της ελευθερίας, θα προσέθετα και της ανιδιοτέλειας, για να αποδεχτεί η σημερινή ελληνική κοινωνία τα σκληρότερα μέτρα που επέβαλε κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της κρίσης.
Είναι άδικο, όμως, αυτό για την Αριστερά. Διότι η Αριστερά, ήταν πάντοτε μια κοινωνική δυναμική που ανέτρεπε αδικίες, είτε κοινωνικές, είτε πολιτικές, είτε οποιεσδήποτε άλλες. Όποτε ταυτίστηκε με κυβερνητική εξουσία, είδε τα οράματά της να καταρρέουν και να εξευτελίζονται. Αυτό κάνει σήμερα και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Εξευτελίζει τα οράματα χιλιάδων αριστερών που εκείνο το οποίο επιθυμούσαν δεν ήταν η κατοχή και η ιδιοτελής νομή της εξουσίας αλλά ο αγώνας για την κοινωνική Αλλαγή. Την Αλλαγή που είναι πάντοτε ζητούμενο και ένα άπιαστο όνειρο.
Όταν κάτι επιτυγχάνεται από τα ζητούμενα της Αλλαγής, κάτι άλλο προκύπτει. Αυτό το «διαρκές κάτι άλλο», το νέο, το δίκαιο και το αληθές αναζητά πάντοτε η Αριστερά. Και δεν έχει τιμή. Δεν τυφλώνεται από τα 6.000 ευρώ μηνιαίως του βουλευτικού μισθού. Δεν υπηρετείται από καιροσκόπους σαν και αυτούς που σήμερα κατέκλυσαν τα έδρανα της Βουλής.
Αριστερά δεν ήταν οι δήθεν «Αγανακτισμένοι» με κομματική ταυτότητα που προσπαθούσαν να χειραγωγήσουν την αντίδραση της κοινωνίας. Αριστερά δεν ήταν οι προνομιούχοι εργαζόμενοι κλάδων που όταν επανέκτησαν την εργασία τους έγιναν δουλικοί υπηρέτες της κυβερνητικής προπαγάνδας. Αριστερά δεν ήσαν οι καιροσκόποι που ωρύοντο στα κάγκελα κατά των μνημονίων και μόλις έγιναν βουλευτές ψηφίζουν αβλεπί τα πλέον επώδυνα από αυτά, φτάνει να εισπράττουν τον βουλευτικό μισθό.
Η Αριστερά που γνωρίσαμε δεν έχει τιμή.
Είναι ανιδιοτελής και αγωνίζεται, μονίμως, για τις πανανθρώπινες αξίες: Ελευθερία, δικαιοσύνη, ισότητα.
