Λίγες μέρες μετά την πρεμιέρα της Λωξάντρας στο θέατρο Μεταξουργείο, η Άννα Βαγενά που διασκεύασε το βιβλίο της Μαρίας Ιορδανίδου, σκηνοθέτησε και πρωταγωνιστεί στην παράσταση με… άρωμα Πόλης, μιλά στο pontos-news.gr για την «αναμέτρηση» με την πληθωρική ηρωίδα και εξηγεί πώς ένα έργο 53 ετών είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ.
Μια παράσταση που ζωντανεύει έναν όμορφο κόσμο μέσα από το πείσμα της Λωξάντρας για τη ζωή, που φωτίζει τη σκοτεινή εποχή μας.
Πώς φτάσατε στην επιλογή της Λωξάντρας;
Τη Λωξάντρα την είχα πάρα πολλά χρόνια στο μυαλό μου. Την απόφαση όμως να προχωρήσω στη διασκευή του έργου την πήρα πέρυσι το χειμώνα· ήταν σε ένα γιορτινό τραπέζι, τη στιγμή που η φίλη μου με είδε να μπαίνω στην τραπεζαρία με την πιατέλα στα χέρια και μου είπε «καλώς τη Λωξάντρα»… Αυτό ήταν. Από κείνη τη στιγμή δεν έφυγε από το μυαλό μου.
Τι είναι αυτό που κάνει το έργο της Μαρίας Ιορδανίδου επίκαιρο;
Η Λωξάντρα είναι ένα πρόσωπο φρέσκο και μοντέρνο. Αυτά που πιστεύει, αυτά που λέει, είναι σήμερα πιο επίκαιρα από ποτέ· γιατί εκφράζουν το φως, τη χαρά της ζωής και τη δημιουργία. Το πείσμα της για ζωή που είναι απαράμιλλο· τα ιδεώδη που πρεσβεύει είναι πανανθρώπινα. Το αγίασμα που παίρνει από την Παναγία την Μπαλουκλιώτισσα δεν το φυλάει μόνο για τους Έλληνες, το μοιράζει και στους Τούρκους…
Έτσι «συνδέεται το ήθος και οι αξίες του πολιτισμού των Ρωμιών της Πόλης με τη σύγχρονη κρίση», όπως αναφέρεται στο σημείωμα για την ταυτότητα της παράστασης…
Ναι, γιατί όλα αυτά τα στοιχεία της Λωξάντρας που περιέγραψα παραπάνω είναι τόσο απαραίτητα στη σκοτεινή εποχή που διανύουμε. Επιπλέον μέσα από το συγκεκριμένο έργο αναδεικνύεται η ομορφιά της Πόλης, που είναι μοναδική και μας ταξιδεύει κάθε βράδυ.
Η «Λωξάντρα» της Μαρίας Ιορδανίδου είναι εκτός όλων των άλλων ένας δοξαστικός στην πόλη των πόλεων, στην Κωνσταντινούπολη.
Από την εμπειρία των πρώτων παραστάσεων, ποια θα λέγατε ότι είναι η απήχηση του έργου στο κοινό;
Το συνεπαίρνει, θεωρώ. Ο κόσμος ακολουθεί τη Λωξάντρα στο ταξίδι της. Υπάρχουν στιγμές που η παράσταση γίνεται διαδραστική. Και αυτό ξεκινάει με το «μπουγιουρούμ» της Λωξάντρας, όταν τους καλωσορίζει, και εξελίσσεται με αστεία και πειράγματα προς τους θεατές. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε μια από τις πρώτες παραστάσεις μας ένας σύλλογος γυναικών από την Ερυθραία, που βρισκόταν μεταξύ των θεατών, τραγούδησαν όλες μαζί ένα τραγούδι της παράστασης.
Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίσατε μέχρι την υλοποίηση της παράστασης;
Το πιο δύσκολο ήταν να μαζέψω ένα πολύ μεγάλο βιβλίο 300 σελίδων και παράλληλα να το αποδώσω σαν μια ιστορία που έχει εξέλιξη, γιατί αυτό ακριβώς περιμένει ο θεατής να δει. Και όλο αυτό να «ντυθεί» με την ομορφιά της Λωξάντρας και της Πόλης.
Στην «αναμέτρηση» με τη Λωξάντρα, υποκριτικά, τι σας δυσκολεύει;
Το έργο είναι ένας μονόλογος δυόμισι ωρών, και όπως καταλαβαίνετε απαιτεί τεράστια αποθέματα ψυχής, δύναμης και ενέργειας για να μπορέσεις να ανταποκριθείς. Όμως τα έχουμε βρει πολύ καλά οι δυο μας. Το μόνο που με δυσκολεύει είναι τα λόγια, επειδή το κείμενο είναι πολύ μεγάλο, και υπάρχει πάντα ο φόβος κάτι να ξεχάσω. Όταν με τον καιρό «χωνέψω» μέσα μου τα λόγια, τότε θα μπορώ πιο χαλαρά να αποδώσω την ηρωίδα μου.
Τι προσδοκία έχετε από τη Λωξάντρα;
Θέλω να είμαστε συντροφιά για πολλά χρόνια. Είναι το πιο φωτεινό πλάσμα που έχω γνωρίσει στη ζωή μου και υπήρξε για μένα, από την πρώτη κιόλας στιγμή που άρχισα να κάνω τη διασκευή του έργου, τον Ιούνιο, πραγματικό καταφύγιο, σε πολύ δύσκολες στιγμές για τον τόπο μας αλλά και προσωπικές.
Όταν λέτε πολλά χρόνια…
Καταρχήν είπαμε ότι οι παραστάσεις θα γίνουν μέχρι την Κυριακή των Βαΐων, αλλά ήδη έχουμε προσκλήσεις για πολλά φεστιβάλ σε όλη την Ελλάδα και σίγουρα θα υπάρξει συνέχεια.
Με την Αγγέλα1 συμπορευτήκατε για περίπου 20 χρόνια… Είναι δύσκολο να αναμετράσαι για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα με τον ίδιο ρόλο ή όχι;
Με την Αγγέλα συμπορεύτηκα 20 χρόνια, με διαλείμματα βέβαια. Υπήρχαν φορές που πριν ανέβω στη σκηνή ένιωθα ένα κράτημα, μόλις όμως έμπαινα στο κείμενο με συνέπαιρνε τόσο πολύ… Και κάθε φορά που τελείωνα ένιωθα πολύ τυχερή που μπορώ να έχω επαφή με τόσο σπουδαία κείμενα. Το ίδιο νομίζω ότι θα συμβεί και με τη Λωξάντρα.
Αλήθεια μαγειρεύονται πολίτικες συνταγές σε κάθε παράσταση;
Βέβαια, τα ντολμαδάκια και ο παστουρμάς δεν λείπουν από καμία παράσταση. Μας τα προμηθεύει φρέσκα και μυρωδάτα ο Miran. Επίσης οι θεατές έχουν τη δυνατότητα μετά την παράσταση να απολαύσουν πολίτικες γεύσεις σε έναν όμορφο χώρο δίπλα στο θέατρο, που σύντομα θα μετονομαστεί σε «Λωξάντρα».
- Θέατρο Μεταξουργείο, Ακαδήμου 14 Αθήνα Τηλ: 210-5234 382 | Έως 13/3: Παρασκευή 21:00, Σάββατο 20:00 και Κυριακή 19:00 | Από 18/3: Παρασκευή και Σάββατο στις 20:00 και Κυριακή στις 19:00.
_______
1. Η παράσταση Αγγέλα Παπάζογλου, που παιζόταν για πολλά χρόνια, αποτελεί μια αναφορά στις μνήμες και το λόγο αυτής της σπουδαίας Μικρασιάτισσας, γυναίκας του ρεμπέτη Βαγγέλη Παπάζογλου, όπως τις διηγήθηκε στον γιο της Γιώργη Παπάζογλου.
Κατερίνα Καρύγιαννη
