Στις 9 Οκτωβρίου 1922, στις 5 το απόγευμα, ένα τηλεγράφημα έφυγε από την Ουάσινγκτον με προορισμό την Κωνσταντινούπολη. Παραλήπτης ήταν ο Αμερικανός ύπατος αρμοστής Μαρκ Μπρίστολ και αποστολέας ο υπουργός Εξωτερικών Τσαρλς Έβανς Χιουζ.
Το έγγραφο, που διασώζεται στα διπλωματικά αρχεία των ΗΠΑ, μετέφερε μια απόφαση για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης στην Εγγύς Ανατολή, στον απόηχο της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Ο πρόεδρος Ουόρεν Χάρντινγκ είχε δημοσιοποιήσει τη σχετική ανακοίνωση την προηγουμένη, 8 Οκτωβρίου. Αναγνώριζε τον επείγοντα χαρακτήρα των αναγκών και ανέθετε στον Αμερικανικό Ερυθρό Σταυρό και στη Near East Relief να συντονίσουν τη δράση τους.
Για τη χρηματοδότηση της βοήθειας δημιουργούνταν το ειδικό Near East Emergency Fund, με πανεθνική έκκληση για δωρεές στις ΗΠΑ. Στην κινητοποίηση συμμετείχαν χριστιανικές και εβραϊκές οργανώσεις, φορείς κοινωνικής αρωγής και ανθρωπιστικά δίκτυα.
Της ειδικής επιτροπής προήδρευε ο Γουίλ Χέις, ενώ μεταξύ των μελών της ήταν ο Χέρμπερτ Χούβερ, από την American Relief Administration. Η ήδη παρεχόμενη βοήθεια θα ενισχυόταν μέσα από την κοινή προσπάθεια των δύο οργανώσεων.
Το τηλεγράφημα έκλεινε με την εντολή να διαβιβαστεί και στην Αθήνα.
Η βοήθεια είχε συγκεκριμένους παραλήπτες
Στην ελληνική πρωτεύουσα, η προσφυγική κρίση αποτυπωνόταν ακόμη και μπροστά στα παλιά ανάκτορα. Φωτογραφία του 1922 από το αρχείο του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού δείχνει πρόσφυγες συγκεντρωμένους έξω από το κτήριο.
Σύμφωνα με την αρχειακή περιγραφή, μέρος του χρησιμοποιούνταν για τη φιλοξενία προσφύγων και μέρος για υπηρεσίες αρωγής. Εκεί αναζητούσαν πληροφορίες για χαμένους συγγενείς και φίλους και παραλάμβαναν τα βιβλιάρια που τους έδιναν πρόσβαση στη βοήθεια.
