Εάν στον Πόντο υπάρχει ένας καρπός που είναι συνδεδεμένος με τον Αύγουστο, αυτό είναι το φουντούκι – το findik των Τούρκων (το λεφτοκάρυν των Ποντίων) είναι ακόμα και σήμερα ένα από τα πιο φημισμένα εξαγωγικά προϊόντα.
Πιο διάσημα, τα φουντούκια της Κερασούντας· πριν από τη Γενοκτονία, στις αρχές του 20ού αιώνα, η παραγωγή έφτανε τους 50-60 χιλιάδες τόνους, άριστης ποιότητας, που έφταναν από τότε σε πολλές αγορές της Ευρώπης.
Όπως σημειώνει η Έλσα Γαλανίδου-Μπαλφούσια, στον Πόντο για πρώτη φορά επιτεύχθηκε η ξεχωριστεί επεξεργασία των ειδών του φουντουκιού, σε ειδικά εργαστήρια.
Τον Αύγουστο επίσης, στην περιοχή της Πάφρας τελείωνε η συγκομιδή των καπνόφυλλων. Εκτός από την καλλιέργεια φουντουκιού, οι Πόντιοι γενικά είχαν τη φήμη των εξειδικευμένων καπνοπαραγωγών και καπνεμπόρων. Στην τσαρική Ρωσία είχαν τα πρωτεία, γι’ αυτό και τους ονόμαζαν «Βασιλείς του καπνού».
Αγοστέσια (δηλαδή, προϊόντα του Αυγούστου, στην ποντιακή διάλεκτο) ήταν ακόμα τα σταφύλια και τα καρύδια στην Ινέπολη, και τα δαμάσκηνα (κοκκύμελα) στην Τραπεζούντα. Έτσι, είχαν τα αγουστοκάρυδα και τα αγουστοκοκκύμελα.
Εκτός από τα φρούτα, και τα ψάρια του Αυγούστου ήταν πεντανόστιμα, γι’ αυτό έλεγαν συνδέοντας τον Δεκαπενταύγουστο και τη γιορτή του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου:
Ήκουσες Παναγιά και Γιάννη;
Βάλε ψάρια ‘ς σο τεγάνι.
