Ξεκίνησαν από την Αρκαδία, τη Μεσσηνία, τη Λακωνία και τα νησιά του Αιγαίου που βρίσκονταν ακόμα υπό οθωμανική κατοχή και έφτασαν στη Φλόριντα, και συγκεκριμένα στον Άγιο Αυγουστίνο, προκειμένου να εργαστούν σε φυτείες.
Οι περίπου 400 Έλληνες μετανάστες φέρονται να είναι οι πρώτοι που μετανάστευσαν ομαδικά στην αμερικανική ήπειρο, ωστόσο νεότερα στοιχεία δείχνουν ότι οι πρώτοι Έλληνες που εγκαταστάθηκαν στον Άγιο Αυγουστίνο ήταν μέλη ισπανικής αποστολής και έφτασαν την πρώτη δεκαετία του 1700, στην ισπανική περίοδο της Φλόριντας.
Επισήμως, πάντως, οι Έλληνες αφίχθηκαν ομαδικά στις ΗΠΑ στις 26 Ιουνίου 1768.
Τους μετανάστες μετάφερε στη βρετανοκρατούμενη πλέον Φλόριντα ο Σκοτσέζος γιατρός Άντριου Τέρνμπουλ, φίλος του τότε κυβερνήτη της ανατολικής Φλόριντας Τζέιμς Γκραντ, που ήθελε να χτίσει μια νέα αποικία με αγροτικές καλλιέργειες νοτιότερα του Άγιου Αυγουστίνου.
Τον Σεπτέμβριο του 1768 οι Έλληνες είχαν μεταφερθεί στη σημερινή πόλη Νew Smyrna, η οποία πήρε το όνομά της από τη Σμύρνη, πόλη καταγωγής της Ελληνίδας συζύγου του Τέρνμπουλ, Μαρίας.
Η αποικία δεν ευδοκίμησε εξαιτίας επιδημιών και επιθέσεων ινδιάνων. Το 1777 οι άποικοι (όσοι επέζησαν) επέστρεψαν στον Άγιο Αυγουστίνο, αφού πρώτα κατήγγειλαν στον νέο κυβερνήτη τον Τέρνμπουλ για κακομεταχείριση, βαρβαρότητες, εγκλήματα, κ.ά.
Όταν επέστρεψαν, βρήκαν αρχικά καταφύγιο στο κτήριο Casa Avero, το οποίο αγόρασε το 1966 η ελληνική Αρχιεπισκοπή Αμερικής και δημιούργησε σε αυτό το «Προσκύνημα του Αγίου Φωτίου».
Ωστόσο ένας τίτλος ιδιοκτησίας στα αρχεία της πόλης του Αγίου Αυγουστίνου, του 1716, αναφέρει τον Ιωάννη Γιαννόπουλο ως ιδιοκτήτη γης, όπου δημιούργησε (μεταξύ 1710-15) το πρώτο ξύλινο σχολείο-σπίτι των ΗΠΑ, το οποίο σώζεται ως μουσείο.
Το σχολείο (δεν ήταν ελληνικό) λειτούργησε βασικά στα πρώτα χρόνια του 18ου αιώνα, από έναν άλλον Ιωάννη (Juan) Γιαννόπουλο, τον εγγονό, αυτόν που «γνωρίζαμε» και νομίζαμε μέχρι τώρα ως δημιουργό του σχολείου-σπιτιού. Αλλά όλα δείχνουν ότι ήταν ο εγγονός του πρώτου Ιωάννη Γιαννόπουλου (δημιουργού του σχολείου-σπιτιού) και γιος του Γεώργιου Γιαννόπουλου.
Το σχολείο-σπίτι φτιάχτηκε σίγουρα μετά το 1703, αφού το 1702 οι Βρετανοί είχαν κάψει όλα τα σπίτια της πόλης. Στα πολύτιμα αρχεία (με μέλη, βαπτίσεις, γάμους, θανάτους, κ.ά.) της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής Αγίου Αυγουστίνου, περιόδου 1594-1821, που ψηφιοποιήθηκαν την τελευταία οκταετία, αναφέρεται το όνομα Ιωάννης Γιαννόπουλος το 1712, με καταγωγή «Αrcadia, Morea».
Τότε, εξαιτίας της ισπανικής κυριαρχίας στη Φλόριντα, όλοι ήταν καθολικοί. Το 1752 αναγράφεται η βάπτιση του γιου του, Γεώργιου Γιαννόπουλου.
Η ημερομηνία αυτή ταιριάζει με την ημερομηνία σε τίτλο ιδιοκτησίας του σχολείου-σπιτιού, αφού φαίνεται ότι ο Γεώργιος Γιαννόπουλος γεννήθηκε το 1751. Στη σελίδα 3, Lot 30, για «wooden house», όπου βρίσκεται το σχολείο, στην ισπανική απογραφή του 1793, με αριθμό 141, αναγράφεται ως κάτοικος-ιδιοκτήτης ο Ιωάννης Γιαννόπουλος (εγγονός), «γιος για 42 χρόνια του Γεώργιου (Γιαννόπουλου) και της Maria Canela». Άρα γεννήθηκε το 1751 και βαπτίστηκε το 1752.
Από όλα αυτά προκύπτουν τα εξής συμπεράσματα:
- Ο πρώτος Ιωάννης Γιαννόπουλος, μαραγκός-ξυλουργός, μαζί με λίγους άλλους Έλληνες ήρθε στην Αμερική κατά την πρώτη ισπανική περίοδο της Φλόριντας, την πρώτη δεκαετία του 17ου αιώνα, με ισπανική αποστολή. Λίγα χρόνια μετά, παντρεύτηκε και απόκτησε έναν γιο, τον Γεώργιο.
- Ο εγγονός του, Ιωάννης Γιαννόπουλος, γιος του Γεώργιου, συνέδεσε περισσότερο το όνομά του με το σχολείο-σπίτι, μετά το 1770. Επειδή ήταν χήρος από το 1778, με τη δεύτερη γυναίκα του έκανε (σύμφωνα με τα αρχεία βαπτίσεων περιόδου 1792-1799) τον Γεώργιο (1794, πήρε το όνομα του παππού του) και τη Μαρία (1796, πήρε το όνομα της γιαγιάς), που αργότερα δίδασκε στο σχολείο. Η Μαρία παντρεύτηκε κάποιον με το επίθετο Ντάρλινγκ.
- Το σπίτι-σχολείο δημιουργήθηκε μεταξύ 1710-1715, πρώτη καταγραφή φόρων του το 1716.
- Το ιστορικό και πρώτο «ξύλινο σχολείο-σπίτι των ΗΠΑ» (The oldest Wooden School House), που κατασκεύασε ο πρώτος Ιωάννης Γιαννόπουλος, με δύο «πατώματα», χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως σπίτι του και αργότερα, από τον εγγονό του, ως «σπίτι-σχολείο», μετά το 1820 όταν η Φλόριντα έγινε μέρος των ΗΠΑ, με τη συμφωνία Adams-Onis το 1819 (πολιτεία των ΗΠΑ έγινε αργότερα). Το επάνω πάτωμα χρησίμευε ως σπίτι και το ισόγειο ως σχολείο (νηπιαγωγείο-δημοτικό). Δασκάλα ήταν η κόρη του, Μαρία.
