«Όταν οι θεοί διαλέγονται την των Ελλήνων γλώτταν χρώνται» είπε παλιά ο Κικέρων (όταν οι θεοί συνομιλούν, χρησιμοποιούν την ελληνική γλώσσα). Τον ίδιο θαυμασμό εξέφρασε ο Γερμανός ποιητής και φιλόσοφος Γκαίτε, λέγοντας: «Όταν άκουσα το Ευαγγέλιο στην ελληνική, μού φάνηκε ότι παρουσιάσθηκε το φεγγάρι σ’ έναστρο ουρανό».
Όντως η ελληνική γλώσσα μάγεψε, συγκίνησε και γοήτευσε πολλούς φιλέλληνες που ασχολήθηκαν επισταμένα μ’ αυτήν, στους οποίους χρωστάμε πολλά, γιατί έκαναν όσα δεν κάναμε εμείς!
Ο αρχαιολόγος Άρθουρ Έβανς έφερε στο φως το ανάκτορο του βασιλιά Μίνωα στην Κνωσό της Κρήτης, γεγονός που το υποστηρίζει στο βιβλίο του Scripta Minoa (έκδ. 1909). Ότι οι Κρήτες μετέφεραν το ελληνικό αλφάβητο στη Φοινίκη και πως η κρητομινωική γραφή Β΄ είναι η μήτρα της φοινικικής. Άλλωστε, και η ίδια η λέξη «φοίνιξ», παραγόμενη από το επίθετο της ελληνικής «φοινός» σημαίνει πορφυρός, βαθυκόκκινος. Ο Άρθουρ Έβανς ήταν αγγλικής καταγωγής.
Το 6τομο λεξικό των Liddell & Scott, με τον τίτλο Μέγα λεξικόν της ελληνικής γλώσσης (εκδ. Ιωάννη Σιδέρη, 1903), αποτελεί έργο μοναδικής γλωσσικής και πνευματικής αξίας. Περιλαμβάνει περίπου 135.000 λέξεις από την εποχή του Ομήρου ως τη ρωμαϊκή εποχή, παρμένες όλες μέσα από κείμενα της ελληνικής γραμματείας. Όμοιό του δεν έχει γραφτεί από Έλληνες μέχρι αυτής της στιγμής! Οι συγγραφείς του, Liddell και Scott, ήταν επίσης Άγγλοι.
Ο Μάικλ Βέντρις, γλωσσολόγος κι αρχιτέκτονας, αποκρυπτογράφησε τη Γραμμική Β΄, αποδεικνύοντας ότι η ελληνική γραφή υπήρξε πολύ πιο πριν από τα έργα του Ομήρου. Ο Βέντρις ήταν κι αυτός αγγλικής καταγωγής.
Ο Ισπανός γλωσσολόγος Φρανθίθκο Αδράδος είναι ο συγγραφέας του Μεγάλου ελληνοϊσπανικού λεξικού, με καταγεγραμμένες πάνω από 350.000 λέξεις. Κατέγραψε δηλαδή εκατοντάδες χιλιάδες ελληνικές λέξεις, πολύ περισσότερες από τα λεξικά που γράφτηκαν από Έλληνες (Αριστείδης Κωνσταντινίδης). Ο Φρανθίθκο Αδράδος χαρακτηρίζει τις ευρωπαϊκές γλώσσες, λόγω της επίδρασης που υπέστησαν από την ελληνική, ως ημιελληνικές. Και προτείνει ότι πρέπει να λέγονται, ελληνογαλλική, ελληνοϊταλική κ.ο.κ.
Τον πλούτο της ελληνικής έχει καταγράψει σε ψηφιακό δίσκο η Αμερικανίδα καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας Μαριάν ΜακΝτόναλντ. Έξι εκατομμύρια λεκτικοί τύποι και 71 εκατομμύρια λεξίτυποι περιέχονται σε σύμπακτο δίσκο (compact disk).
Οι παραπάνω φιλέλληνες αξίζουν όλοι τους ανδριάντες, σε χώρο αφιερωμένο στην ελληνική γλώσσα, καθώς το έργο τους είναι ανεκτίμητης εθνικής αξίας, καθώς γλώσσα και πατρίδα είναι το ίδιο, σύμφωνα με τον Καζαντζάκη.
Συγκριτικά να πούμε ότι το Χρηστικό Λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών, από το 2014, έχει καταγεγραμμένες 75.000 λέξεις, ενώ το Ιστορικό Λεξικό της Ακαδημίας Αθηνών βρίσκεται στην αρχή του γράμματος Δ, ύστερα από 80 χρόνια εργασίας – και με το ρυθμό που πάει δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί (ομότιμος καθηγητής Γλωσσολογίας Χριστόφορος Χαραλαμπάκης, συντάκτης του Χρηστικού Λεξικού της Νεοελληνικής Γλώσσας της Ακαδημίας Αθηνών).
Η γλώσσα των προγόνων μας είναι ένα διαχρονικό πνευματικό κόσμημα. Το τελειότερο ανθρώπινο επίτευγμα στον τομέα των εθνικών γλωσσών. Είναι έκφραση πολιτισμού και καθρέφτης κοινωνικότητας του λαού μας. Οι λέξεις της είναι όπως τα σπίρτα: Αν τριφτούν μεταξύ τους, ανάβουν αισθήματα. Δεν υπάρχει σ’ όλο τον κόσμο γλώσσα που να μην έχει δανειστεί από την ελληνική!
Η σκέψη κάθε λαού εκφράζεται μέσα με τη δομή της γλώσσας του. Είναι το μεταφορικό μέσο της σκέψης. Είναι το λεωφορείο της κυκλοφορίας των ιδεών. Ο ήχος, το ήθος, η ψυχή και η χαρά του λαού μας.
Ο ρόλος κάθε γλώσσας είναι καθοριστικός παράγοντας στην πορεία κάθε λαού, καθώς η πορεία του στο μέλλον σχετίζεται με την πορεία του στο παρελθόν. Δεν υπάρχει λαός που να μην έχει αναδείξει πολιτισμό και να μην έχει ξεχωρίσει για τη γλώσσα του. Γλώσσα και έθνος είναι λέξεις αλληλένδετες.
Ό,τι πιο σημαντικό έχει εξαχθεί στον κόσμο από τη χώρα μας, είναι η γλώσσα της. Καμία γλώσσα δεν θα μπορούσε να σταθεί από μόνη της, αν της είχαν αφαιρεθεί οι ελληνικές λέξεις. Αυτές είναι ο μεγαλύτερος πλούτος μας. Και τον πλούτο αυτόν πρέπει να τον καταγράψουμε ως την τελευταία λέξη, γιατί είναι ό,τι το σημαντικό επινόησε ο άνθρωπος.
