Ο Στάθης Τοπαλίδης, Πόντιος ως το κόκαλο, ποτέ δεν παύει να αγωνίζεται – τόσο για την πατρίδα του όσο και για τα όσα πρεσβεύει στη ζωή του. Καμάρι του ποντιακού ελληνισμού στον αθλητικό τομέα, κατάφερε να συμμετάσχει ακόμα και στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ το 2000. Σήμερα, έχοντας αποσυρθεί από την ενεργό δράση, είναι αντιδήμαρχος Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού στο Δήμο Αχαρνών, με μεγάλη συνεισφορά σε όλους αυτούς τους τομείς.
Το pontos-news.gr μίλησε με τον παλαίμαχο αθλητή και νυν αντιδήμαρχο για την καταγωγή του, τις διακρίσεις του στον αθλητισμό και για την προσφορά του ως εκλεγμένου δημοτικού συμβούλου.
Του ζητήσαμε να μας μιλήσει για τη δράση του στο Δήμο: «Όσον αφορά το κομμάτι της παιδείας, συντηρούμε και επισκευάζουμε τα σχολεία σε ό,τι έχει σχέση με το κατασκευαστικό κομμάτι. Για τον πολιτιστικό τομέα, διοργανώνουμε εκδηλώσεις, τόσο γιορτές όσο και κάποιες διαλέξεις, στις οποίες η συμμετοχή των ανθρώπων είναι μεγάλη. Τέλος, στο επίπεδο του αθλητισμού, κάνουμε συντήρηση στα γυμναστήρια της περιοχής αλλά και διοργανώνουμε προγράμματα μαζικού αθλητισμού».
Όπως ανέφερε, ένας από τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να ενεργοποιηθεί πολιτικά, ήταν η επιθυμία του να προσφέρει και στο δήμο του αλλά και στον αθλητισμό. Νέοι άνθρωποι, δραστήριοι και με όραμα πρέπει κατά τη γνώμη του να ασχολούνται με την πολιτική για να δοθεί μια νέα πνοή και για να αναπτυχθούν τομείς όπως η παιδεία και ο πολιτισμός.
«Φέτος κάναμε σωστή διαχείριση χρημάτων, με αποτέλεσμα να φτάσουν για όλα τα σχολεία. Δεν είχαν κανένα πρόβλημα στη λειτουργία τους, γι’ αυτό δεχτήκαμε συγχαρητήρια από όλους τους διευθυντές της περιοχής».
Ο Στάθης Τοπαλίδης επί το έργο
Δεν ήταν όμως ο δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλα για τον Στάθη Τοπαλίδη, για να φτάσει εκεί που έφτασε. Οι γονείς του ήρθαν στην Ελλάδα από το Καζακστάν το 1966 και δεν ήταν εύκολο γι’ αυτούς να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες. Έχοντας βαθιά στη συνείδησή τους τα βάσανα των Πόντιων προγόνων τους και τις συμφορές που υπέστησαν από τις εξορίες, ήξεραν ότι έπρεπε να αφήσουν κάτι στην ιστορία που να τους τιμά.
Ο πατέρας του, με καταγωγή από την Κερασούντα, έκανε την αρχή ξεκινώντας μια επιχείρηση με πούλμαν που θα πραγματοποιούσαν το δρομολόγιο Ελλάδα-Ρωσία προς βοήθεια και των Πόντιων προσφύγων.
«Ο Πόντος», ο οποίος έμενε χαραγμένος στη μνήμη του, ήταν το όνομα που πήραν και οι ψαροταβέρνες που διαχειρίστηκε.
Στη συνέχεια ήταν η σειρά του ίδιου του Στάθη να αφήσει το στίγμα του, αυτήν τη φορά στον αθλητικό τομέα, και να κάνει περήφανους τους συγγενείς του αλλά και τους συμπατριώτες του. Παράδειγμα γι’ αυτόν αποτέλεσε και ο θείος του, Μπάμπης Χολίδης.
«Ο πατέρας μου ασχολήθηκε λίγο με την πάλη αλλά δεν μπορούσε να το κάνει επαγγελματικά. Ήταν όμως αυτός που έπεισε τον ξάδελφό του Μπάμπη Χολίδη να ξεκινήσει την πάλη και τον έγραψε στην ομάδα Άτλας Καλλιθέας. Η συνέχεια είναι γνωστή σε όλους, Ποντίους και μη, καθώς έγινε πρωταθλητής στην πάλη αλλά και δυο φορές χάλκινος Ολυμπιονίκης».
Σε αγώνα πάλης
Διόλου απροσδόκητα, και ο ίδιος αποδείχθηκε φυσικό ταλέντο στην πάλη. Σε ηλικία 15 ετών, όταν μόλις είχε πρωτοξεκινήσει την πάλη, αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδος. Πέντε χρόνια μετά, το 2000, πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ, όπου δυστυχώς, λόγω ενός τραυματισμού δεν κατάφερε να κερδίσει μετάλλιο. Πριν τελειώσει η καριέρα του πρόλαβε όμως να δοξαστεί, καθώς το 2005 πήρε το πρώτο του μετάλλιο πάλης (χάλκινο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Βάρνα). Ήταν η πρώτη φορά που ένας Έλληνας ανέβαινε στο βάθρο στα βαριά κιλά της ελευθέρας πάλης.
Ο Στάθης Τοπαλίδης τρίτος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Βάρνα
Παρά τις διακρίσεις του στον αθλητικό τομέα αλλά και την υψηλή του θέση στο Δήμο Αχαρνών, ο Στάθης Τοπαλίδης ποτέ δεν ξέχασε τις ρίζες του αλλά και τη σημασία που έπαιξαν στην εξέλιξή του οι γονείς του.
Νιώθει περήφανος που είναι Πόντιος και στόχος του είναι να προσφέρει στον τόπο του και να βοηθάει το κατά δύναμιν όσους το έχουν ανάγκη.
Θέλοντας να δώσει ένα μήνυμα αισιοδοξίας για όλους τους Ποντίους, είπε στο pontos-news.gr: «Όλοι χαιρόμαστε για τον τόπο καταγωγής μας. Κι εμείς οι Πόντιοι ακόμα παραπάνω, γιατί οι δικοί μας, αν και εξορίστηκαν, κατάφεραν όπου και να πήγαν, να αναπτύξουν και τον πολιτισμό και τις παραδόσεις τους, αλλά και να μη χάσουν την αξιοπρέπειά τους σαν άνθρωποι.
»Έτσι μάθαμε κι εμείς να αγωνιζόμαστε σκληρά σε δύσκολες εποχές και πρέπει πάντα να προσπαθούμε για το καλύτερο και για το κάτι παραπάνω. Αν βάζεις στόχους στη ζωή, στο τέλος καταφέρνεις και τους πετυχαίνεις».
- Οι φωτογραφίες του άρθρου προέρχονται από το προσωπικό αρχείο του Στάθη Τοπαλίδη.
