Η αντίστροφη μέτρηση για την 6η Γιορτή Λύρας από τον Ευξείνιο Μουσικό Πολιτιστικό Σύλλογο έχει ήδη αρχίσει (Παρασκευή 3 Ιουλίου 2015 και ώρα 21:00, στο ανοιχτό θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης», Προφήτη Ηλία Αχαρνών). Με αφορμή το μεγάλο αυτό μουσικό γεγονός, που μάλιστα προβλήθηκε ευρηματικά με ένα απολαυστικό βίντεο, το pontos-news.gr μίλησε με τον επικεφαλής της προσπάθειας, τον μουσικό Δημήτρη Καρασαββίδη.
Στην εξομολόγησή του στο pontos-news.gr ο Δ. Καρασαββίδης θυμήθηκε το ξεκίνημα της καριέρας του, τις εμπειρίες του από τους σπουδαίους Χρύσανθο Θεοδωρίδη, Γιώργο Αμαραντίδη, Στέλιο Καζαντζίδη, ενώ μας μίλησε και για τα επόμενα δισκογραφικά του σχέδια.
Να πούμε πρώτα για τη Γιορτή Λύρας. Διοργανώνεται από τον «Ευξείνιο Μουσικό Πολιτιστικό Σύλλογο» για 6η συνεχόμενη χρονιά…
Φέτος έχουμε τιμώμενα πρόσωπα τον Κώστα Καραπαναγιωτίδη και τον Χρήστο Παπαδόπουλο από τα «Παιδιά της Πάτρας». Ο πρώτος είναι γνωστός Πόντιος τραγουδιστής, που χρόνια έχει αφήσει το στίγμα του ως καλλιτέχνης και αργότερα ασχολήθηκε και με τα κοινά. Ο δεύτερος είναι γνωστός λαϊκός συνθέτης, έχει γράψει πολλά σουξέ που τα έχει δώσει στα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου.
Μαζί του με δένει φιλία πολλά χρόνια, ενώ έχουμε συνεργασία και δισκογραφικά. Αξίζει να πω ότι ο Χρήστος έχει καταγωγή ποντιακή και τα τελευταία χρόνια γράφει και δίνει τραγούδια σε Πόντιους καλλιτέχνες. Όπως το «Ξενιτεμέντσα Παναΐα», που τραγουδάω εγώ. Μάλιστα γυρίστηκε και βίντεο κλιπ το τραγούδι αυτό, για πρώτη φορά στον Πόντο.
Μιλήστε μας για τα συναισθήματά όταν κάνατε αυτό το βίντεο-κλιπ στην Παναγία Σουμελά.
Απερίγραπτα. Πραγματικά δεν μπορείς να εξηγήσεις αυτό το δέσιμο που υπάρχει με τον τόπο. Δέος και κυρίως συγκίνηση νιώθεις όταν βρίσκεσαι εκεί – και γνωρίζοντας ότι προέρχεσαι από εκείνα τα μέρη.
Τι ιδιαιτερότητες θα υπάρχουν φέτος στη Γιορτή Λύρας;
Θα έχουμε πολλές εκπλήξεις, και εμφανίσεις καλλιτεχνών που ο κόσμος δεν τις περιμένει. Από το χώρο του λαϊκού και του έντεχνου τραγουδιού. Είναι εκπλήξεις που δεν θα αποκαλύψω.
Κατάμεστο το θέατρο!
Τις προηγούμενες χρονιές μείνατε ικανοποιημένος από την προσέλευση;
Τα τελευταία δύο χρόνια υπήρχε πολύ μεγάλη προσέλευση κόσμου. Το θέατρο ήταν γεμάτο. Ούτε καρφίτσα δεν έπεφτε. Πέρσι γέμισε το θέατρο δύο φορές. Έβρεξε και έφυγε ο κόσμος, αλλά μόλις σταμάτησε να βρέχει μαζεύτηκε πάλι ο ίδιος κόσμος και γέμισε ξανά. Αυτό σημαίνει δύο επιτυχίες σε μία μέρα! Πλέον πιστεύω ότι αποκτήσαμε «οπαδούς» και θεωρώ ότι και φέτος κάτι τέτοιο θα γίνει. Θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες μου προς τον κόσμο διότι αναγνωρίζουν το έργο μας – που δεν είναι αποκλειστικά δικό μου, αλλά όλων των παιδιών του συλλόγου. Είναι χαρά μας που γίνεται αυτό με τον κόσμο, και τιμή μας που μας στηρίζει με την παρουσία του.
Μιλήστε μας για την εμπειρία σας από τη σχέση σας με τον Χρύσανθο Θεοδωρίδη και τον Γιώργο Αμαραντίδη.
Είναι βιώματα που για τον καθέναν που θα είχε κάτι τέτοιο στην πλάτη του αποτελούν ένα βαρύ φορτίο. Με την έννοια ότι σου δημιουργεί βαριά ευθύνη ότι αυτό που θα παραδώσεις στους νεότερους θα είναι ατόφιο. Αυτό που πήρες κι εσύ από αυτούς τους ανθρώπους. Άσχετα με το τι πορεία επέλεξα εγώ στη συνέχεια. Όλοι μας «κατηγορούν» αν είμαστε παραδοσιακοί ή όχι, αλλά δεν κοιτάνε σε τι φάση βρισκόμαστε.
Ο Δημήτρης Καρασαββίδης με τη λύρα του
Η Ελλάδα βάλλεται από διάφορα είδη μουσικής. Ο κόσμος κάθεται και σχολιάζει αρνητικά. Ο πολύς κόσμος όμως καταλαβαίνει το πιο σύγχρονο, το πιο εξελιγμένο, όχι το παραδοσιακό. Γι’ αυτό κι εμείς πρέπει να κοιτάξουμε να εξελιχθούμε λίγο μουσικά, σεβόμενοι βέβαια την παράδοση και χωρίς να την αγγίζουμε. Αλλά είμαστε μουσικοί· η ζωή εξελίσσεται, είμαστε κομμάτι της ζωής.
Για τον Στέλιο Καζαντζίδη τι θα μας πείτε;
Είχα τη μεγάλη τύχη να συμμετέχω σε μια από τις δισκογραφίες που έκανε με ποντιακά τραγούδια. Έπαιξα ένα κομμάτι μαζί του.
Είναι ένα συναίσθημα που δεν θα ξεχάσω ποτέ, κάτι που θα το κουβαλάω μέχρι να φύγω από αυτή τη ζωή. Είναι κάτι πολύ μεγάλο για μένα.
Υπήρχε μουσική παράδοση από το σπίτι;
Ήταν η μουσική παράδοση των Ελλήνων που εκτοπίστηκαν προς τη Σοβιετική Ένωση. Τέτοια μουσική παράδοση είχα εγώ.
Πώς θυμάστε τα παιδικά χρόνια στη Ρωσία;
Ήμουν 7 χρονών όταν έφυγα από εκεί. Θυμάμαι κάποιες κοινωνικές εκδηλώσεις που κάναμε. Με γιορτές, γάμους και κοινωνικές εκδηλώσεις. Το μάζεμα των συγγενών μας, τα γλέντια… Μουσική άρχισα από 5 χρόνων και στα 9 έπιασα τη λύρα. Στα 11 ήταν η πρώτη μου επαγγελματική δουλειά, σε βάπτιση στο Αιγάλεω. Εκεί έμεινα μέχρι το 1983.
Ο Δημήτρης Καρασαββίδης (αριστερά) με τα παιδιά από την σχολή του
Πότε καταλάβατε ότι θα πρέπει να ασχοληθείτε με το ποντιακό τραγούδι πιο επαγγελματικά;
Δεν το κατάλαβα… Ήρθε από μόνο του όταν άρχισαν να με κλείνουν σε δουλειές. Χωρίς να το θέλω μπήκα σε αυτό το κανάλι. Μου άρεσε αλλά δεν είχα το όνειρο ενός επαγγελματία, δεν το επιδίωξα.
Φημίζεστε για τη διδασκαλία της ποντιακής λύρας. Έχετε φτιάξει άλλωστε τη δική σας σχολή. Πόσο εύκολο είναι να μεταδώσεις αυτές τις γνώσεις;
Από το 2006 έχω τη σχολή λύρας. Θεώρησα ότι έπρεπε να έχω τον δικό μου χώρο για να διδαχθεί αυτό που ο Θεός μου έδωσε ως χάρισμα. Στην αρχή ήθελα να το κάνω δωρεάν. Είχα απευθυνθεί σε κάποιους δικούς μας συλλόγους, από τους οποίους είχα κάκιστη συμπεριφορά. Η πρότασή μου ήταν να διδάξω δωρεάν. Δεν μου άρεσε η συμπεριφορά τους και κατέληξα να έχω τον δικό μου χώρο και τελικά μου βγήκε σε καλό.
Είναι λίγο περίεργος ο χώρος μας, βρίσκονται λάθος άνθρωποι σε λάθος θέσεις. Τα προσωπικά τους συμφέροντα και μόνο είναι ο σκοπός τους, και όχι ο πολιτισμός.
Πόσο εύκολο να είναι μεταδοθούν αυτές οι γνώσεις;
Εύκολο δεν είναι τίποτε. Θέλει μεράκι και αγάπη από τον δάσκαλο και όρεξη από τον μαθητή. Σε γενικές γραμμές είμαι ικανοποιημένος, έχω κάνει μια ομάδα από οκτώ λυράρηδες. Κοιτάω και τους χαρακτήρες των παιδιών. Αυτά τα άτομα που έχω τώρα στην ομάδα μού κάνουν ως χαρακτήρες, είναι υπάκουα και σεμνά παιδιά με ήθος. Παίζω κι εγώ το ρόλο μου γιατί ταυτόχρονα είμαι και παιδαγωγός.
Με τη δισκογραφία σας σε ποιο στάδιο βρίσκεστε;
Δισκογραφικά είμαι λίγο πίσω αυτά τα χρόνια. Τώρα έχω στο σκαρί κάποιες συμμετοχές. Πιστεύω να το εκπληρώσω γρήγορα αυτό το έργο. Τα επόμενα 2-3 χρόνια θα είμαι ικανοποιητικά δισκογραφικά. Άμεσα ετοιμάζω κάτι προσωπικό.
