Όταν με το λόγο έχεις καλή σχέση και συνήθως δεν δυσκολεύεσαι να τον αποτυπώσεις ή να τον εκφέρεις, είναι πολύ φυσικό να νιώθεις μια απίστευτη αμηχανία τη στιγμή που πρέπει να προλογίσεις ένα από τα σπουδαία μυαλά και μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες αυτής της χώρας και δεν βρίσκεις τις κατάλληλες λέξεις.
Γιατί απλά ο Νίκος Λυγερός, καθηγητής Στρατηγικής Ανάλυσης στο Πανεπιστήμιο της Λυών, ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία και τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, αλλά κι ένας από τους εξυπνότερους ανθρώπους στον πλανήτη, δεν χωράει μέσα σε… λίγες λέξεις.
Το pontos-news.gr ζήτησε από τον διάσημο Βολιώτη επιστήμονα και δάσκαλο, ο οποίος έχει ασχοληθεί όσο ελάχιστοι μη Πόντιοι και μη πρόσφυγες με το θέμα της Γενοκτονίας των Ελλήνων από τους Οθωμανούς Τούρκους, να μας εξηγήσει μεταξύ άλλων γιατί το ελληνικό κράτος δεν μιλάει για την τραγωδία, τι δεν έχουμε κάνει και δεν έχουμε καταφέρει να αναγνωριστεί η Γενοκτονία, εάν έχει ευθύνη ο οργανωμένος προσφυγικός χώρος και πώς/αν μπορούμε να ζήσουμε μονιασμένοι με τους Τούρκους.
Έχετε ασχοληθεί με το θέμα της Γενοκτονίας των Ποντίων. Έχετε γράψει θεατρικό, ποιήματα, άρθρα κτλ. Έχετε κάποια σχέση με τον Πόντο και ασχοληθήκατε με το θέμα;
Η ενασχόλησή μου με τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου προέρχεται από τον Ελληνισμό σε συνδυασμό με τα θεμέλια της Ανθρωπότητας και του Χρόνου. Όταν είσαι Έλληνας, ασχολείσαι με τη δικαιοσύνη και τη δικαίωση. Οι Πόντιοι είναι Έλληνες κι έτσι αυτοπροσδιορίζονταν στον Πόντο. Παραδόξως στην Ελλάδα τους κάναμε Πόντιους. Δεν γεννήθηκαν θύματα, έπεσαν θύματα της Γενοκτονίας λόγω του πολιτισμού που αντιπροσώπευαν. Έτσι ο αγώνας μας είναι και αυτός του πολιτισμού που αντιστέκεται στη βαρβαρότητα, είναι η μάχη της Ανθρωπότητας. Δεν γεννήθηκα στον Πόντο, ούτε σε προσφυγική συνοικία, είμαι απλώς Έλληνας και συνεχίζω το έργο των προγόνων μας, για να βοηθήσουμε και να προστατέψουμε τους αθώους.
Γράψατε ότι «η Γενοκτονία των Ποντίων σε σχέση με τη Γενοκτονία των Αρμενίων ήταν πιο μελετημένη, για να μην αφήσει ίχνη». Θα ήθελα να μας το εξηγήσετε λίγο περισσότερο.
Στη Γενοκτονία των Αρμενίων οι γενοκτόνοι δεν πρόσεχαν τις επιπτώσεις των πράξεων τους κι έχουν ένα τεράστιο φωτογραφικό υλικό που λειτουργούσε αρχικά ως αποδεικτικό στοιχείο για τα εγκλήματά τους. Όμως στη συνέχεια κατάλαβαν ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους Δίκαιους για να τους κατηγορήσουν. Έτσι, για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου έπεσε γραμμή για να μην υπάρχουν τέτοιου είδους στοιχεία. Ήταν πιο προσεκτικοί οι γενοκτόνοι και πιο αποτελεσματικοί. Γι’ αυτόν το λόγο έκαναν χρήση της τεχνικής του «Λευκού Μακελειού» για να εξοντώσουν τους δικούς μας μέσω των καιρικών συνθηκών και ειδικά του κρύου με το χιόνι.
Στο παρελθόν επισημάνατε ότι στα σχολικά βιβλία δεν υπάρχουν πραγματικές αναφορές στον Ελληνισμό του Πόντου και ότι ο Έλληνας βλέπει τον Πόντιο «μόνο ως ήρωα ηλίθιων ανεκδότων που ουσιαστικά και ιστορικά προέρχονται από την Τουρκία». Γιατί το ελληνικό κράτος αποφεύγει να μιλήσει για την τραγωδία;
Το ελληνικό κράτος περιορίζεται στα σύνορά του και δεν ενσωματώνει όλα τα στοιχεία του Ελληνισμού. Έτσι προσπαθεί να προσαρμοστεί στην κοινωνία προσπαθώντας να ξεχάσει το παρελθόν δίχως να αντιληφθεί ότι καταδικάζει και το μέλλον του. Το ελληνικό κράτος προσπαθεί να μιλήσει για φιλία, έτσι η αναφορά στην τραγωδία προκαλεί δυσκολίες. Η αλήθεια όμως είναι ότι αυτή η στάση δεν λύνει κανένα πρόβλημα, αφού η Γενοκτονία δεν διαγράφεται και δεν παραγράφεται, επειδή είναι έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας.
Ο Νίκος Λυγερός με μαθητές του στη Γαύδο
Ποια είναι τα βήματα που δεν έχουμε κάνει ως χώρα για να αναγνωριστεί η Γενοκτονία των Ελλήνων από τους Οθωμανούς Τούρκους;
Δεν έχουμε ακόμα αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Ασσυρίων, η οποία ανήκει στην Τριάδα γενοκτονιών. Η Ελλάδα έχει το χρέος να κάνει αυτήν την αναγνώριση λόγω ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Επιπλέον αυτό συμβαδίζει με τη στρατηγική των Δίκαιων, αφού η Τριάδα γενοκτονιών αποτελεί ένα όργανο πιο αποτελεσματικό για τη διαδικασία διόρθωσης.
Εντοπίζετε και λάθη στους χειρισμούς σε αυτό το θέμα από πλευράς οργανωμένου προσφυγικού χώρου;
Ο προσφυγικός χώρος σπατάλησε πολλά χρόνια, διότι εντάχθηκε στον πολιτικό χώρο του ελληνικού κράτους και διασπάστηκε δίχως να μπορέσει να κρατήσει ένα ενιαίο μέτωπο ενάντια στη βαρβαρότητα της γενοκτονίας της μνήμης. Μόνο τώρα αρχίζει να βλέπει ενωμένα την Τριάδα γενοκτονιών σε διεθνές επίπεδο, διότι πετύχαμε επιτέλους σημαντικές αναγνωρίσεις. Η ανασύνταξη του χώρου είναι θεμιτή για να περάσουμε σε μια άλλη φάση, πιο ορθολογική και στρατηγική.
«Το Διαχρονικό Πνεύμα του Βυζαντίου» (έργο του Νίκου Λυγερού)
Είναι δυνατό να πετύχουμε την αναγνώριση της Γενοκτονίας, και εάν ναι, βλέπετε δυνατότητα διεκδίκησης αποζημιώσεων και περιουσιών;
Όχι μόνο είναι δυνατόν να πετύχουμε την αναγνώριση, αλλά αυτή η πράξη αποτελεί μόνο και μόνο το πρώτο στάδιο της διαδικασίας διόρθωσης. Οι αποζημιώσεις από ασφαλιστικές εταιρείες είναι ήδη μια πραγματικότητα, και όσον αφορά τη διεκδίκηση θα πρέπει να επανεξετάσουμε νομικά τη Συνθήκη του 1930.
Κάποιοι λένε ότι τα χρόνια πέρασαν και ίσως ήρθε ο καιρός να βάλουμε στην άκρη αυτά τα «παλιά για να προχωρήσουμε στο μέλλον μονιασμένοι με τους Τούρκους». Πιστεύετε ότι είναι δυνατό, και υπό ποιες προϋποθέσεις;
Οι λαοί πρέπει να λειτουργούν φιλικά, αφού όλοι ανήκουν στην Ανθρωπότητα. Όμως καμία φιλία δεν μπορεί να ξεπεράσει μια μη αναγνωρισμένη γενοκτονία. Κατά συνέπεια, αν θέλουμε πραγματικά να προχωρήσουμε σ’ αυτό το πλαίσιο πρέπει ν’ αρχίσουμε από αυτό το ανθρώπινο επίπεδο, κι όλη η δημοκρατία του κόσμου δεν αλλάζει τίποτα. Διότι το μέλλον χτίζεται μόνο σ’ ένα παρελθόν που είναι ανθρώπινο, αλλιώς δεν περνάμε στο επόμενο στάδιο. Η αναγνώριση της Γενοκτονίας είναι προαπαιτούμενο για να υπάρξει γνήσια φιλία μεταξύ των λαών μας.
- Επισκεφθείτε την προσωπική ιστοσελίδα του Νίκου Λυγερού (http://www.lygeros.org) όπου μπορείτε να διαβάσετε πάνω από 17.000 κείμενά του για θέματα φιλοσοφίας, νοημοσύνης, εκπαίδευσης, μαθηματικών, φυσικής, μυθολογίας, θρησκείας, ιστορίας, αρχαιολογίας, κινηματογράφου, ζωγραφικής, μουσικής, πολιτικής, κοινωνιολογίας, στρατηγικής, οικονομίας, αλλά και για το Ποντιακό Ζήτημα.
- Οι φωτογραφίες είναι ευγενική παραχώρηση του Νίκου Λυγερού για τις ανάγκες της συνέντευξης.
