Ο τροχός… γύρισε για τον Πόντιο αθλητικογράφο Πέτρο Πολυχρονίδη, και όπως παραδέχεται στο pontos-news.gr βιώνει την πιο σπουδαία επαγγελματική εμπειρία της ζωής του. Ο νέος παρουσιαστής του «Τροχού της τύχης», γεννημένος στη Νέα Βύσσα Ορεστιάδας (και με καταγωγή από ποντιακή οικογένεια που βρέθηκε στο Βοσνοχώρι –Μποσνάκιοϊ– της Αδριανούπολης), ήρθε στα γραφεία μας και μας παραχώρησε μια συνέντευξη με πολύ άρωμα… Πόντου και παράδοσης.
Αναφέρθηκε στα σχέδιά του για το τηλεπαιχνίδι και την ανυπομονησία του να υποδεχτεί Πόντιο στο στούντιο και να χορέψει μαζί του πυρρίχιο! Επιπλέον, δεν παρέλειψε να εκφράσει το θαυμασμό που νιώθει στο πρόσωπο του Γιώργο Πολυχρονίου, ενώ μας επισημαίνει πως το όνειρό του είναι να πετάξει με αερόστατο πάνω από την Καππαδοκία.
«Ανατριχιάζει όλο μου το κορμί όταν ακούω ποντιακά και λύρα», μας λέει, ενώ μιλάει και για το χαμό της αδερφής του πριν από έναν χρόνο. Θαυμάζει τον Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή και αποκαλύπτει πως στη Νέα Βύσσα γίνεται προσπάθεια για τη δημιουργία μουσείου προς τιμήν του Έλληνα μαθηματικού. Όσο για τα δυο παιδιά του, υπερηφανεύεται πως τα έκανε… ΠΑΟΚτζάκια.
Με καταγωγή από το Βοσνοχώρι της Αδριανούπολης ο Πέτρος Πολυχρονίδης
Ένας Πόντιος στον «Τροχό της τύχης», λοιπόν…
Καιρός δεν ήταν; Από τον Πολυχρονίου στον Πολυχρονίδη. Την τρέλα και την μούρλια που κουβαλάνε οι Πόντιοι, εγώ την βιώνω καθημερινά και την έχω μέσα μου. Στον «Τροχό» κάνω αυτό που κάνω στη ζωή μου. Πλάκα, χαβαλέ, και όπου χρειάζεται σοβαρότητα. Είναι ποντιακά στοιχεία αυτά.
Υπήρχε ποτέ στα όνειρά σου ένα τηλεπαιχνίδι;
Πριν από λίγο καιρό είδα όνειρο, ότι παρουσίαζα τηλεπαιχνίδι. Έγινε κάπου ένα τρίμηνο πριν από την πρόταση για τον «Τροχό της τύχης». Δεν ήταν στο μυαλό μου πάντως ένα τόσο ιστορικό παιχνίδι.
Πως έγινε η πρόταση;
Είχα βρεθεί στην Κρήτη για αγώνα, και με την ευκαιρία είπα να βουτήξω στην λίμνη όπου ήταν ο κροκόδειλος ο Σήφης. Εκεί, σε αυτά τα γυρίσματα, που ήταν και λίγο δύσκολα λόγω του κρύου, 17 Ιανουαρίου, δέχομαι ένα τηλεφώνημα και νόμιζα ότι μου κάνουνε πλάκα. Πως με τρολάρουν. «Γεια σας, για τον “Τροχό της τύχης”», μου λένε. «Έχετε κάνει λάθος», τους απαντάω. «Εγώ δεν είμαι ο Πολυχρονίου, είμαι ο Πολυχρονίδης». Τους το κλείνω και με παίρνουν ξανά μετά από πέντε λεπτά και μου λένε «Όχι, μου έχουν δώσει το δικό σας όνομα, εσείς είστε…». Και κάπως έτσι ξεκίνησε η συζήτηση.
Ο Γιώργος Πολυχρονίου όταν παρουσίαζε τον «Τροχό της τύχης»
Το παιχνίδι το παρακολουθούσες μικρός;
Βέβαια. Με προσήλωση! Ήμουν φανατικός του Πολυχρονίου. Τον άκουγα και στις εκπομπές του στο ραδιόφωνο. Τον έπαιρνα τηλέφωνο και του ζητούσα συμβουλές και αφιερώσεις. Επίσης ήμουν ερωτευμένος με την Κρίστα, την αγαπούσα, αλλά δεν το έλεγα σε κανέναν.
Μίλησες με τον Γιώργο Πολυχρονίου μετά την πρόταση που σου έγινε;
Ναι, τον πήρα τηλέφωνο. Για να του δηλώσω θαυμαστής του. Μου είπε ότι κι αυτός ξεκίνησε από το αθλητικό ρεπορτάζ και πως όταν με είδε, από το σκέρτσο κι αυτό που βγάζω, ήταν σίγουρος πως θα τα πάω καλά.
Ποια τα σχέδιά σου για τον «Τροχό»;
Βασικά δεν μπορώ να κάθομαι σε ένα σημείο. Είμαι συνέχεια σε κίνηση. Δεν μπορώ να μην κάνω αστεία. Οι Πόντιοι είμαστε πολυλογάδες, είμαστε καταφερτζήδες, και όλο αυτό το βγάζω στο παιχνίδι. Έφυγα από το στιλ του σοβαρού. Περιμένω πότε θα σκάσει Πόντιος παίκτης για να μιλάμε και ποντιακά. Δεν υπάρχει περίπτωση να έρθει Γιώργος Πόντιος και να μην τον λέω Γιωρίκα σε όλο το παιχνίδι. Αν μάλιστα ξέρει να χορεύει, θα χορέψουμε και ένα πυρρίχιο.
Η γοητευτική συμπαρουσιάστρια του «Τροχού» Τζούλια Νόβα
Η συμπαρουσιάστρια σου, η Τζούλια Νόβα, έχει καταλάβει τι την περιμένει με εσένα;
Αρχίζει… Είναι πολύ σεμνή και ντροπαλή. Είναι καλλονή, έχει μάθει ο κόσμος να την βλέπει σαν ένα μπιμπελό. Εγώ προσπαθώ να την χαλαρώσω. Της λέω πως εγώ τα διώχνω τα μοντέλα, ότι έχω διώξει χίλιες σαν εκείνη. Πάντως σιγά-σιγά αρχίζει να μου κάνει πλάκα. Μου λέει «είσαι χοντρός, τρως το φαγητό μου». Την 25η Μαρτίου βγήκαμε έξω με σκοπό να δω αν τρώει σκορδαλιά. Τελικά δεν τρώει σκορδαλιά, αλλά πεθαίνει για τζατζίκι.
Ποντιακά μιλάς;
Όχι πάρα πολύ, αλλά καταλαβαίνω. Κυρίως ακούω πολλή ποντιακή μουσική. Γενικά ακούω έθνικ. Μέχρι και ιρλανδικά τραγούδια. Όπου σε αυτά βρίσκω πολλά κοινά με την ποντιακή μουσική. Θες η γκάιντα, η λύρα, το βιολί; Οι Κέλτες γενικά έχουν παρόμοια ακούσματα. Οι γονείς μου δεν ξέρουν να μιλάνε ποντιακά. Οι παππούδες μου δεν πρόλαβαν να μου μάθουν.
Όνειρο του Πέτρου Πολυχρονίδη, να πετάξει με αερόστατο πάνω από την Καππαδοκία!
Έχεις ταξιδέψεις σε εκείνους τους τόπους;
Όχι αλλά έχω όνειρο να πετάξω με αερόστατο πάνω από την Καππαδοκία και όλα εκείνα τα μέρη. Έχω βρει τα πάντα. Το αερόστατο και τον οδηγό. Το χρόνο ψάχνω. Το πιο ποντιακό μέρος που έχω πάει είναι η Παναγία Σουμελά.
Καταλαβαίνουμε πως είσαι πολύ δεμένος με τις ρίζες σου…
Με καταγωγή θρακιώτικη, με γονείς που πέρασαν σχεδόν όλη τους τη ζωή στη Νέα Βύσσα Ορεστιάδας, δεν θα μπορούσα να μην έχω μέσα μου τέτοια στοιχεία. Το θρακιώτικο με το ποντιακό είναι πάρα πολύ κοντά. Οι παππούδες μου έρχονται από την Ανατολική Ρωμυλία. Με πιάνει ανατριχίλα όταν ακούω να μιλούν ποντιακά ή όταν ακούω τη λύρα να παίζει. Ανατριχιάζει όλο μου το κορμί. Νιώθω ότι είμαι Πόντιος. Με έμαθαν οι παππούδες μου, ως πρόσφυγες, να είμαι φιλόξενος, να ανοίγω την πόρτα μου σε όλους. Να είμαι χαρούμενος, να χορεύω, να τραγουδάω. Εγώ χόρευα δώδεκα χρόνια σε σύλλογο θρακιωτών, θρακιώτικα και ποντιακά. Ντυνόμουν με τα παραδοσιακά μου, έχω χορέψει και στο Ηρώδειο. Οι γονείς μου με μύησαν στον πολιτισμό μας.
«Πριν από ένα χρόνο έχασα την αδερφή μου. Οι Πόντιοι είναι πιο ανθεκτικοί στην ανθρώπινη απώλεια»…
Τι θα έλεγες πως ξεχωρίζει τον ποντιακό λαό;
Οι Πόντιοι είναι πιο ανθεκτικοί στον πόνο. Νομίζω ότι όλος αυτός ο πόνος που πέρασαν οι παππούδες μας, αλλά και πιο παλιά ακόμα, έχει περάσει στο DNA τους την ανθεκτικότητα. Είναι πιο ανθεκτικοί στην ανθρώπινη απώλεια, στις δυσκολίες της ζωής. Την κρίση στην Ελλάδα τα πέντε τελευταία χρόνια που ένας μέσος Έλληνας θα την περάσει με άγχος, ο Πόντιος, για κάποιο λόγο, την περνάει πιο απαλά. Ξέρει να διαχειρίζεται τον πόνο. Γλεντώντας; Κάνοντας αστεία; Δουλεύοντας; Γιατί θεωρώ ότι οι Πόντιοι είναι και από τους πιο εργατικούς. Ακόμα και με τη μόρφωσή τους είναι πιο αυστηροί, γι’ αυτό έχουν τεράστιους επιστήμονες.
Εγώ δεν ήμουν πλούσιος, αλλά δεν μου έλειψε και κάτι. Όταν ήρθαν τα δύσκολα με αρρώστιες, με ασθένειες, όταν έχασα την αδελφή μου πρόσφατα, η οικογένειά μου με έμαθε να το διαχειρίζομαι σωστά. Έναν χρόνο μετά το χαμό της αδελφής μου είμαι εδώ και κάνω το πιο σπουδαίο πράγμα της ζωής μου επαγγελματικά, και χαίρεται και η οικογένειά μου. Και τον πόνο δηλαδή τον διαχειριστήκαμε όσο πιο όμορφα γίνεται. Σε ηλικία 33 ετών έχασα την αδερφή μου. Και όπως βλέπεις είμαι εδώ και σου χαμογελώ.
Ο Πέτρος Πολυχρονίδης με ποντιακή φορεσιά, αποδεικνύει ότι κατέχει τους παραδοσιακούς χορούς!
Το βίντεο γυρίστηκε την Κυριακή 5/4, πριν από την αναμέτρηση του Απόλλωνα 1926 με τον Αγροτικό Αστέρα.
Η Fan Camera πάντως δεν εφερε γούρι στην ομάδα της Καλαμαριάς που έχασε και υποβιβάστηκε στην Γ’ Εθνική.
Υπάρχουν κάποιοι Πόντιοι που θαυμάζεις ιδιαίτερα;
Θα μιλήσω για έναν επιστήμονα που έχει καταγωγές από το χωριό μου. Είναι ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή [φωτ. αριστερά]. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους μαθηματικούς του κόσμου. Λίγοι ξέρουν ότι ήταν ο άνθρωπος που οδήγησε τον Αϊνστάιν να φτάσει στη Θεωρία της Σχετικότητας. Έλληνας από την Ανατολική Ρωμυλία. Δεν είναι τόσο γνωστός όσο ο Αϊνστάιν στον κόσμο, ενώ πρακτικά ο Αϊνστάιν βασίστηκε πάνω σε αυτόν και το λέει ο ίδιος ο Αϊνστάιν. Θαυμάζω που ένας άνθρωπος από εκείνο τον τόπο κατάφερε να δώσει τόση βοήθεια στην ανθρωπότητα. Ένας απλός άνθρωπος που ανακάλυψε δεκάδες θεωρίες. Πατριώτης μου, και θέλω να φωνάξω ότι αυτός ο πατριώτης μου πρόσφερε όλα αυτά στον κόσμο… Γίνεται μια φιλότιμη προσπάθεια τον τελευταίο καιρό στη Νέα Βύσσα να φτιαχτεί Μουσείο Καραθεοδωρή. Υπάρχει μια ομάδα ανθρώπων, τους γνωρίζω, άνθρωποι 30-40 ετών, που αποφάσισαν να έρθουν σε επαφή με όλους τους συγγενείς του, να πάρουν στοιχεία και να κάνουν το μουσείο αυτού του ανθρώπου.
Στα παιδιά σου έχεις περάσει το ποντιακό στοιχείο, την παράδοση;
Έχω δύο παιδάκια, το ένα επτά ετών και το άλλο τεσσάρων. Έχω υποσχεθεί ότι θα τους βάλω σε χορευτικά συγκροτήματα να μάθουν την παράδοση. Φροντίζω να ζούνε τουλάχιστον δέκα μέρες το χρόνο στο χωριό, για να μυρίσουν λίγο πατρίδα. Κάνω 1.000 χιλιόμετρα κάθε καλοκαίρι για να ζήσουν τα παιδιά δέκα μέρες στο χωριό. Να ταΐσουν τις κότες, να δούνε τη γιαγιά με το μαύρο μαντίλι. Και τα δύο μου παιδιά είναι ΠΑΟΚ! Τα έχω κάνει ΠΑΟΚτζάκια.
Κλείνοντας τη συνέντευξη, ζητήσαμε από τον Πέτρο Πολυχρονίδη να μας πει κάτι στα ποντιακά και εκείνος επέλεξε να μας αφιερώσει ένα τραγούδι. Απολαύστε τον:
Γιάννης Μαραζιώτης
