Στην ποντιακή η έννοια του χρόνου εκφράζεται με δημώδεις διηγήσεις και με ανάλογα τραγούδια/ποιήματα, με τον ίδιο άμεσο τρόπο ο οποίος παρατηρείται και στις άλλες λαϊκές δημιουργίες του υπόλοιπου ελληνικού χώρου.
Το φθινόπωρο, ο μοθόπωρον ή το μοθοπώρι(ν), είναι το ενδιάμεσο στάδιο προς το χειμώνα, αλλά και η εποχή που γυρίζουν οι ξενιτεμένοι στα χωριά τους.
«Φύλλα, ντο κιτρινίζετε και ρούζετ’ έναν έναν; / Τα δέντρ’ αφίνετε γυμνά και παραπονεμένα», σύμφωνα με το δίστιχο στην ποντιακή διάλεκτο.
Ο Α.Α. Παπαδόπουλος στα «Γλωσσικά Ποικίλα» (Αρχείον Πόντου, τόμος 22, 1952) κατέγραψε το εξής:
Ενώ στη Συλλογή του Δημητρίου Κ. Παπαδόπουλου (Αρχείον Πόντου, τόμος 13, 1948) βρίσκουμε το εξής:
