Σύμφωνα με δημοσιεύματα του χιώτικου Τύπου, τα οποία επιβεβαιώσαμε, δύο μετανάστες που ζούσαν στη Χίο, ο ένας από την Αίγυπτο και ο άλλος από τη Συρία, ηλικίας 28 ετών και 32 ετών αντίστοιχα, έκλεψαν μια βάρκα και προσπάθησαν να επιστρέψουν από τη Χίο στην Τουρκία. Ενώ οι δύο άνδρες ήταν εν πλω, εντοπίστηκαν από σκάφος της Frontex, που περιπολούσε στην περιοχή, και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στη Χίο για να γίνουν τα εκ του νόμου προβλεπόμενα για την περίπτωσή τους.
Το παράδειγμα αυτό είναι εξαιρετικά διδακτικό, σε μια περίοδο που κατέρρευσαν οι ιδεοληψίες των υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ και του ίδιου του πρωθυπουργού, που στο ζήτημα αυτό νόμιζαν ότι τα αυγά τα… αλωνίζουν, όπως λέει ο λαός μας.
Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που έχει πραγματικά τεράστια σημασία όχι μόνο από πολιτικής και κοινωνιολογικής, αλλά ακόμα και από ανθρωπολογικής άποψης, αφού είδαμε τους ευαίσθητους και ψυχοπονιάρηδες «ιδεολόγους» της Αριστεράς να μεταλλάσσονται και να μετατρέπονται σε ό,τι πιο σκληρό, ανελέητο και συνάμα ανήθικο γνώρισε αυτή η χώρα, στο ζήτημα της συμπεριφοράς απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
Πρώτα ξεκινήσαμε με απίστευτες καταγγελίες, που έφθαναν στα όρια της καταγγελίας της Ελλάδας σε ξένες κυβερνήσεις και ξένους οργανισμούς, για απάνθρωπη και παράνομη συμπεριφορά των ελληνικών Αρχών απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Να σας θυμίσουμε το ατυχές περιστατικό με το σκάφος του Λιμενικού, που στην προσπάθειά του να ρυμουλκήσει ένα σκάφος που μετέφερε μετανάστες, το σκάφος διαλύθηκε και έχασε τη ζωή του ένας από αυτούς.
Το περιστατικό αυτό το παρουσίαζαν ως ηθελημένη ανθρωποκτονία, προκαλώντας τεράστια ζημιά στην διεθνή εικόνα της χώρας.
Να σας θυμίσουμε τις ανεύθυνες καταγγελίες που μιλούσαν για «το κολαστήριο της Αμυγδαλέζας», την πολιτική των προηγούμενων άκαρδων κυβερνήσεων που «έχτιζαν τείχη και έπνιγαν του μετανάστες στη θάλασσα», τις «βίαιες επαναπροωθήσεις μεταναστών» και άλλα τέτοια.
Τότε, η υπεύθυνη τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Χριστοδουλοπούλου, ήταν αυτή που έχυνε το περισσότερο δηλητήριο συνοδευόμενο από την κομπορρημοσύνη και την ειρωνεία του… ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς, και προανήγγειλε με απίστευτη ελαφρότητα την πολιτική των ανοικτών συνόρων προς όλους!
Ακολούθησε η εφαρμογή της πολιτικής αυτής, με ευθύνη του πρωθυπουργού αλλά και του συνόλου της κυβέρνησης, με αποτέλεσμα, οι 70.000 παράνομοι είσοδοι του 2014, να γίνουν 880.000 το 2015. Αυτό θα πει επιτυχία στην πολιτική σου!
Ακόμα και τότε, όταν με αφάνταστη ελαφρότητα εφαρμόστηκε αυτή η πολιτική, που στοίχισε τη ζωή σε εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες που συνωστίζονταν στις βάρκες για να περάσουν στον παράδεισο του Τσίπρα και της κ. Τασίας Χριστοδουλοπούλου και θαλασσοπνίγονταν στα νερά του Αιγαίου, με ψυχραιμία ανθρώπου που έχει στεγνώσει η ψυχή του, χωρίς να υπολογίζουν πόσο κακό έχουν κάνει σ’ αυτούς τους ανθρώπους, πόσες χιλιάδες παιδιά ώθησαν με τις ανεύθυνες πράξεις τους στην πορνεία, έλεγαν ότι γράφουν ιστορία, ότι αλλάζουν την Ευρώπη, ότι, ότι…
Μέχρι που ήλθαν οι φράχτες στην Ευρώπη. Και πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι και εδώ είχαν επιτυχία στην πολιτική τους, αφού δεν άλλαξαν μόνο την Ευρώπη, στην οποία λόγω της πολιτικής των ανοικτών συνόρων, οι αθρόες ροές μεταναστών ενίσχυσαν τα ευρωσκεπτικιστικά ρεύματα, άλλαξαν όλο τον κόσμο.
Κι αυτό γιατί πίσω από την απόφαση των Βρετανών για έξοδο από την ΕΕ κρύβεται και το μεταναστευτικό, το οποίο έπαιξε ρόλο ακόμα και στην εκλογή Τραμπ!
Και μετά ήλθε η Μόρια, το Ελληνικό και τα άλλα πραγματικά κολαστήρια, για να το τερματίσουν οι σύντροφοι της κυβέρνησης και να ρίχνουν για άλλη μια φορά την ευθύνη στους άλλους – στους δημάρχους, στην τοπική κοινωνία, τον καιρό, αλλά όχι στον εαυτό και την πολιτική τους!
Τέλος, πρόσφατα ήλθαν στην επιφάνεια καταγγελίες σαν αυτές που έκαναν οι ίδιοι οι ανεύθυνοι του ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν στην αντιπολίτευση, για βίαιη επαναπροώθηση μεταναστών από τον Έβρο στην Τουρκία. Όχι, τις καταγγελίες δεν τις έκανε η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση, όπως έκαναν αυτοί πριν από μόλις 2-3 χρόνια, τις έκανε η Τουρκία.
Γι’ αυτό μιλάμε για ανθρωπολογική μετάλλαξη και το σταματάμε εδώ.
Να πάμε στην αρχή, στο περιστατικό με το οποίο ξεκινήσαμε. Γιατί η Frontex δεν εντοπίζει κάθε βάρκα και πλεούμενο που ξεκινά από τις τουρκικές ακτές και δεν εξασφαλίζει τη σύλληψη του πληρώματος μέσα στα τουρκικά χωρικά ύδατα, ειδοποιώντας θεσμικά την τουρκική ακτοφυλακή, για να λυθεί ριζικά το θέμα;
