pontosnews.gr
Τρίτη, 17/11/2026
Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα
Προβολή όλων
  • ΑΡΧΙΚΗ
  • ΠΟΝΤΟΣ
    • ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ
    • ΠΑΡΑΔΟΣΗ
    • ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
    • ΙΣΤΟΡΙΑ
    • ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ
    • ΣΥΛΛΟΓΟΙ
    • ΛΕΞΙΚΟ
  • ΕΛΛΑΔΑ
  • Videos
  • ΠΟΛΙΤΙΚΗ
  • ΓΝΩΜΕΣ
    • Μάρκος Τρούλης
    • Παντελής Σαββίδης
    • Σάββας Καλεντερίδης
    • Θεόφιλος Πουταχίδης
  • ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
  • ΑΜΥΝΑ
  • ΚΟΣΜΟΣ
  • ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
  • ΥΓΕΙΑ
  • ΣΥΝΤΑΓΕΣ
  • ΑΡΧΙΚΗ
  • ΠΟΝΤΟΣ
    • ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ
    • ΠΑΡΑΔΟΣΗ
    • ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
    • ΙΣΤΟΡΙΑ
    • ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ
    • ΣΥΛΛΟΓΟΙ
    • ΛΕΞΙΚΟ
  • ΕΛΛΑΔΑ
  • Videos
  • ΠΟΛΙΤΙΚΗ
  • ΓΝΩΜΕΣ
    • Μάρκος Τρούλης
    • Παντελής Σαββίδης
    • Σάββας Καλεντερίδης
    • Θεόφιλος Πουταχίδης
  • ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
  • ΑΜΥΝΑ
  • ΚΟΣΜΟΣ
  • ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
  • ΥΓΕΙΑ
  • ΣΥΝΤΑΓΕΣ
Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα
Προβολή όλων
pontosnews.gr
Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα
Προβολή όλων

Από την Κωνσταντινούπολη στα λαϊκά πάλκα: Ο «Δάσκαλος» Γιώργος Μητσάκης και τα 400 τραγούδια του

Ο σπουδαίος συνθέτης, στιχουργός και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, που μετέτρεψε τους καημούς, τους έρωτες και τις καθημερινές ιστορίες των ανθρώπων σε τραγούδια που άντεξαν στον χρόνο

17/11/2026 - 7:09μμ
(Φωτ.: Γιώργος Παπαστεφάνουyoutube)

(Φωτ.: Γιώργος Παπαστεφάνουyoutube)

Κοινοποίηση στο FacebookΜοιράσου το στο TwitterΜοιράσου το στο Whatsapp
Στηρίξτε το Pontos News Επιλέξτε μας ως προτιμώμενη πηγή στην Αναζήτηση Google
Προσθήκη πηγής

Από τις γειτονιές της Κωνσταντινούπολης μέχρι τα ξενύχτια στα λαϊκά κέντρα της Αθήνας, η ζωή του Γιώργου Μητσάκη ήταν γεμάτη μουσική, περιπέτειες και ιστορίες που έμοιαζαν συχνά βγαλμένες από τους στίχους του.

Ένα χαμένο κομπολόι, μια αγαπημένη θεία, μια αυθόρμητη έμπνευση σε μια τουαλέτα αεροδρομίου και αμέτρητες συναντήσεις με ανθρώπους της εποχής του έγιναν αφορμές για τραγούδια που πέρασαν από γενιά σε γενιά.

Ο επονομαζόμενος «Δάσκαλος» δεν έγραψε απλώς λαϊκές επιτυχίες. Έδωσε μουσική στις μικρές ανθρώπινες ιστορίες, στους καημούς, στα πειράγματα και στους έρωτες μιας ολόκληρης εποχής. Συνθέτης, στιχουργός και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού, άφησε πίσω του ένα σπουδαίο έργο, με περισσότερα από 400 τραγούδια καταγεγραμμένα έως το 1960. Σήμερα 17 Νοεμβρίου, επέτειο του θανάτου του, θυμόμαστε τη διαδρομή του ανθρώπου που ξεκίνησε από την Πόλη και κέρδισε μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού.

Από την Πόλη στην Ελλάδα και η πρώτη επαφή με το μπουζούκι

Ο Γιώργος Μητσάκης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις αρχές της δεκαετίας του 1920. Μεγάλωσε σε μια οικογένεια που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Πόλη και να εγκατασταθεί στην Ελλάδα το 1935. Πρώτος σταθμός της οικογένειας ήταν η Καβάλα και στη συνέχεια η ζωή τους συνδέθηκε με την περιοχή του Βόλου.
Ο πατέρας του, Στέφανος, ήταν ψαράς και επιθυμούσε να ακολουθήσει ο γιος του το ίδιο επάγγελμα. Ο νεαρός Γιώργος, ωστόσο, είχε διαφορετικά σχέδια. Η μουσική τον είχε ήδη κερδίσει.

Από μικρός ασχολήθηκε με τη φυσαρμόνικα, έγραφε στιχάκια και διάβαζε ποίηση, ενώ προσπαθούσε παράλληλα να βελτιώσει τα ελληνικά του, καθώς η χαρακτηριστική πολίτικη προφορά του προκαλούσε τα πειράγματα των συνομηλίκων του.

Η γνωριμία του με το μπουζούκι στάθηκε καθοριστική. Στον Βόλο βρέθηκε στη μουσική σχολή του Στέφανου Μιλάνου, γνωστή ως «Σκάλα του Μιλάνου», όπου πήρε τα πρώτα του μαθήματα. Για να αποκτήσει το πολυπόθητο τρίχορδο, μάλιστα, δανείστηκε 150 δραχμές, τις οποίες δεν κατάφερε να επιστρέψει εγκαίρως. Το χρέος του παρέμεινε γραμμένο στον μαυροπίνακα του καταστήματος για χρόνια, μια λεπτομέρεια που συνόδευσε τις πρώτες του προσπάθειες να γίνει μουσικός.
Στη Θεσσαλονίκη γνώρισε τον Βασίλη Τσιτσάνη και τον Απόστολο Χατζηχρήστο, ο οποίος τον βοήθησε να ανακαλύψει περισσότερα από τα μυστικά του οργάνου. Η επόμενη μεγάλη αλλαγή ήρθε το 1939, όταν κατέβηκε στον Πειραιά. Εκεί φιλοξενήθηκε στη Δραπετσώνα από τον Χατζηχρήστο και άρχισε να εμφανίζεται σε ταβέρνες και καφενεία, μαζί με τον Ηλία Ποτοσίδη.

Μάλιστα, για να καταφέρει να ορθοποδήσει στα δύσκολα εκείνα χρόνια της φτώχειας και της ανέχειας, να εξασφαλίσει έστω ένα πιάτο φασολάδα, έλεγε «ναι» σε όλες τις προτάσεις για να παίξει με το μπουζουκάκι του και να διασκεδάσει τους θαμώνες κάποιας ταβέρνας ή μαγειριού.
Στον δύσκολο εκείνο καιρό της Κατοχής, μάλιστα, διαδραματίζεται η ιστορία που διηγήθηκε ο ίδιος ο Μητσάκης στην αυτοβιογραφία του σε επιμέλεια Νίκου Οικονόμου (εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου, 1995) , η οποία συνδέει μία από τις επιτυχίες του με ένα πιάτο φασολάδα.
«Επειδή πείναγα λοιπόν, σκέφτηκα να πάω στο “Καρρέ του Άσσου”. Όλο και καμιά φασολάδα θα έκανα τράκα… Μόλις με βλέπει ο ταβερνιάρης –ήτανε και λίγο βλάχος– μου λέει:
“Γιουργάκη, τι έγινε; Ήρθες για τη φασολάδα; Άει, μωρέ παρ’ το μπουζουκάκι σου κι έλα εδώ, συ, να παίξεις λίγο. Ο Μάρκος είναι άρρωστος και δεν έρχεται”.
“Θα το σκεφτώ”, του απάντησα.
“Καλά. Επειδή δεν είναι έτοιμη η φασολάδα, ξεκρέμασε αυτό το μπουζούκι –μου ‘δειξε το μπουζούκι που ήταν κρεμασμένο στον τοίχο– κι άντε παίξε τίποτα“. Πήρα το μπουζούκι και κάθισα στο διπλανό δωμάτιο. Εκεί έπαιξα τις πρώτες νότες: Φτωχό κομπολογάκι μου / σε είχα το μεράκι μου. Εκεί έγραψα και τους υπόλοιπους στίχους.
“Άιντε Γιουργάκη, θα έρθεις το βράδυ”, μου λέει καθώς μου έφερνε τη φασολάδα».

(Φωτ.: Gollum534/youtube)

Πραγματικά, πήγα το βράδυ. Έπαιξα το Κομπολογάκι και άρεσε. “Παίξτο πάλι, ρε πιτσιρικά”, μου φώναξε κάποιος από τους θαμώνες. Να μη σου τα πολυλογώ, το έπαιξα εφτά φορές εκείνο το βράδυ. Τελικά στο Καρρέ του Άσσου έμεινα κάτι μήνες. Η πείνα βλέπεις… Τουλάχιστον εκεί ήταν εξασφαλισμένη η καθημερινή φασολάδα».
Η πορεία του είχε πλέον ξεκινήσει, αν και τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν θα καθόριζαν τόσο τη ζωή όσο και τη μουσική του.

Τα πρώτα τραγούδια και η εποχή των μεγάλων επιτυχιών

Στα χρόνια της Κατοχής ο Γιώργος Μητσάκης εμφανιζόταν σε μικρά μουσικά στέκια της Αθήνας, κυρίως στην περιοχή της Ομόνοιας. Εκεί άρχισε να γράφει συστηματικά και να διαμορφώνει το προσωπικό του ύφος. Η πρώτη του δισκογραφική παρουσία συνδέθηκε με το τραγούδι «Η λόγχη μας το θέλει», το οποίο έγραψε σε συνεργασία με τον μαέστρο Παναγιώτη Τούντα και κυκλοφόρησε το 1941.
Από τις πρώτες δημιουργίες που τον καθιέρωσαν ήταν το «Φτωχό κομπολογάκι μου» και το «Όταν καπνίζει ο λουλάς». Τα δύο τραγούδια γράφτηκαν –όπως προαναφέραμε- στα χρόνια της Κατοχής, αλλά η δισκογραφική τους διαδρομή ξεκίνησε το 1946.

Το «Φτωχό κομπολογάκι μου» μάλιστα, έκρυβε πίσω του μια προσωπική ιστορία. Ο ίδιος ο συνθέτης είχε αφηγηθεί ότι έχασε το αγαπημένο του κομπολόι στα Χαυτεία και η στενοχώρια του έγινε η αφορμή για να γράψει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια του. Μια φαινομενικά ασήμαντη απώλεια μετατράπηκε σε λαϊκό τραγούδι που αγαπήθηκε από πολλές γενιές.
Αντίστοιχα, το «Όταν καπνίζει ο λουλάς» συνδέθηκε με μια επίσκεψή του σε τεκέ, στην οποία βρέθηκε μαζί με τον επίσης κορυφαίο Μανώλη Χιώτη και άλλους γνωστούς του. Ο Μητσάκης δεν ταυτιζόταν με τη συγκεκριμένη συνήθεια, ωστόσο η εικόνα και το περιβάλλον που αντίκρισε αποτέλεσαν την αφορμή για τη δημιουργία του τραγουδιού. Η ιστορία του έχει καταγραφεί και μέσα από τις αφηγήσεις του ίδιου του συνθέτη.
Το 1947 ξεκίνησε μια ιδιαίτερα σημαντική συνεργασία με τον Μανώλη Χιώτη στο κοσμικό κέντρο «Πίγκαλς» στην Αθήνα. Οι δύο μουσικοί συνδύαζαν τη δεξιοτεχνία με την ιδιαίτερη σκηνική παρουσία και το προσεγμένο ντύσιμο, ξεχωρίζοντας στα λαϊκά πάλκα της εποχής. Η συνεργασία τους διήρκεσε μέχρι το 1949 και αποτέλεσε ένα από τα σημαντικά κεφάλαια της διαδρομής του Γιώργου Μητσάκη.
Παράλληλα, συνεργάστηκε με σπουδαίους μουσικούς και ερμηνευτές, όπως ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Στέλιος Κερομύτης, ο Στράτος Παγιουμτζής και η Στέλλα Χασκίλ.

Η «Βαλεντίνα», το τραγούδι που γεννήθηκε από την αγάπη μιας… θείας

Ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές δημιουργίες του βρίσκεται η «Βαλεντίνα», ένα τραγούδι που κρύβει μια ιδιαίτερα τρυφερή οικογενειακή ιστορία. Η έμπνευση δεν προήλθε από κάποια ερωτική περιπέτεια, όπως θα μπορούσε να υποθέσει κανείς ακούγοντας τους στίχους. Η Βαλεντίνα ήταν η θεία του συνθέτη, αδελφή του πατέρα του, η οποία τον λάτρευε από την ημέρα που γεννήθηκε. Όπως είχε διηγηθεί ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του, η θεία του τον προστάτευε ακόμη και όταν έκανε παιδικές αταξίες, παίρνοντας συχνά το μέρος του απέναντι στον αυστηρό πατέρα του.

Ο Μητσάκης κράτησε το όνομά της και αρκετά από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς της, δημιουργώντας μια παιχνιδιάρικη μουσική φιγούρα. Η πρώτη εκτέλεση του τραγουδιού έγινε το 1950 από τη Μαρίκα Νίνου, η οποία με τη φωνή και την ερμηνευτική της ζωντάνια συνέβαλε καθοριστικά στην επιτυχία του.
Η ηρωίδα του τραγουδιού είναι μια γυναίκα ανεξάρτητη, με κοντά μαλλιά, αυτοκίνητο και συμπεριφορά που ξέφευγε από τα συνηθισμένα γυναικεία πρότυπα της εποχής. Μάλιστα, η αναφορά ότι σύντομα θα φορούσε παντελόνια αποδείχθηκε σχεδόν προφητική, καθώς τα επόμενα χρόνια οι κοινωνικές συνήθειες άλλαξαν και οι γυναίκες άρχισαν να υιοθετούν όλο και περισσότερο αυτό το ντύσιμο.
Η ιστορία της «Βαλεντίνας» αποκαλύπτει και μια άλλη πλευρά του Γιώργου Μητσάκη: την ικανότητά του να μετατρέπει ένα προσωπικό βίωμα σε μια ιστορία που μπορούσε να αναγνωρίσει και να αγαπήσει ολόκληρο το κοινό.

Από μια τουαλέτα αεροδρομίου στο «Στης Λαρίσης το ποτάμι»

Αν υπάρχει μια ιστορία που αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τον αυθορμητισμό και την ιδιαίτερη σχέση του Μητσάκη με τη δημιουργία, αυτή είναι εκείνη πίσω από το πολύ επιτυχημένο τραγούδι του «Στης Λαρίσης το ποτάμι» που τραγουδιέται μέχρι σήμερα.
Σύμφωνα με την αφήγηση που έχει διασωθεί, στις αρχές της δεκαετίας του 1960 ο συνθέτης βρισκόταν με την τότε σύντροφό του, Αθηνά, στο αεροδρόμιο του Ελληνικού. Η συζήτησή τους έφτασε κάποια στιγμή στη Λάρισα και στον Πηνειό. Η ιδέα για το τραγούδι δεν άργησε να «φωλιάσει» στο μυαλό του.
Ο Γιώργος Μητσάκης σηκώθηκε από τη θέση του και πήγε προς την τουαλέτα. Εκεί, όμως, αντιμετώπισε ένα απρόσμενο πρόβλημα: δεν είχε μαζί του χαρτί για να σημειώσει τους στίχους που είχε εμπνευστεί. Η έμπνευση αυτή, όμως, δεν μπορούσε να περιμένει και έτσι επιστράτευσε ένα κομμάτι χαρτί υγείας, πάνω στο οποίο έγραψε τις πρώτες στροφές και το ρεφρέν.
Όταν επέστρεψε, έδειξε γεμάτος ενθουσιασμό το αυτοσχέδιο χειρόγραφό του στην Αθηνά. Εκείνη, βλέποντας πού είχε καταγραφεί η νέα του δημιουργία, δεν συγκράτησε τα γέλια της και του απάντησε με την ατάκα που έμεινε στην ιστορία: «Εκεί πού ήσουν, τι άλλο θα μπορούσες να γράψεις»;
Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1963 και γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Η ιστορία του χαρτιού υγείας μπορεί να προκαλεί γέλιο, ωστόσο αποκαλύπτει κάτι ουσιαστικό για τον δημιουργό: η μουσική ιδέα μπορούσε να τον συναντήσει οπουδήποτε και εκείνος έπρεπε να τη φυλάξει πριν χαθεί.

Ο «Δάσκαλος» που άφησε τη δική του σχολή στο λαϊκό τραγούδι

Η παραγωγικότητα του Γιώργου Μητσάκη υπήρξε εντυπωσιακή. Το Αρχείο Κουνάδη καταγράφει περισσότερα από 400 τραγούδια μέχρι το 1960, ενώ ο ίδιος, σε συνέντευξή του που αναδημοσίευσε η ΕΡΤ, μιλούσε για ένα συνολικό έργο που έφτανε τα 6.000 τραγούδια. Οι αριθμοί αυτοί αποτυπώνουν την τεράστια δημιουργική του δραστηριότητα, αν και δεν συνάδουν με τη δισκογραφική του πορεία.

Στο ρεπερτόριό του συναντά κανείς τραγούδια όπως «Το Φανταράκι», «Ο Ναύτης», «Το Καπηλειό», «Πάρε το δαχτυλίδι μου», «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ», «Ψιλή βροχούλα έπιασε», «Δεν είμαι εγώ ο Γιώργος σου» και «Στον Πειραιά συννέφιασε». Δημιούργησε τραγούδια με διαφορετικές μουσικές αναφορές, χωρίς να χάνει την προσωπική του ταυτότητα και την επαφή του με το λαϊκό αίσθημα.
Δεν ήταν μόνο οι συνθέσεις του που τον έκαναν ξεχωριστό. Ήταν και η παρουσία του στο πάλκο. Κομψός, περιποιημένος και με ιδιαίτερη αίσθηση του ύφους, ξεχώριζε ανάμεσα στους μουσικούς της εποχής. Έπαιζε ο ίδιος τα τραγούδια του, τραγουδούσε και επικοινωνούσε άμεσα με το κοινό, γνωρίζοντας καλά τι περίμενε να ακούσει ο κόσμος που ερχόταν στα κέντρα για να διασκεδάσει.
Ο Γιώργος Μητσάκης συνέχισε να δημιουργεί και να ηχογραφεί και τις επόμενες δεκαετίες, παρακολουθώντας τις αλλαγές στο λαϊκό τραγούδι, χωρίς να εγκαταλείψει το προσωπικό του ύφος.

Στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 διαγνώστηκε με καρκίνο και για πέντε ολόκληρα χρόνια πάλευε με την ασθένειά του, αποτραβηγμένος από κάθε κοσμικότητα.

Σε ένα ήρεμο σπίτι δίπλα στη θάλασσα, στο Πόρτο Ράφτη, τού άρεσε να περνάει τις μέρες του, απολαμβάνοντας τη θέα στη θάλασσα, διανύοντας τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του. Τις μέρες που ένιωθε καλύτερα, του άρεσε να πηγαίνει βαρκάδα με τη βάρκα του που είχε ονομάσει «Καπετάν Στεφανή», στη μνήμη του ψαρά πατέρα του. Στις 17 Νοεμβρίου 1993 έφυγε από τη ζωή στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω του ένα έργο που εξακολουθεί να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής μουσικής ιστορίας. Στη θέση Καλός Γυαλός στο Πόρτο Ράφτη προς τιμή του υπάρχει οδός που φέρει το όνομά του από τότε.
Το προσωνύμιο «Δάσκαλος» που του χάρισαν από τα πρώτα κιόλας βήματα της σπουδαίας καριέρας του δεν ήταν απλώς ένας τίτλος τιμής. Ήταν η αναγνώριση ενός μουσικού που ήξερε να συνθέτει, να παίζει, να τραγουδά και, κυρίως, να αφουγκράζεται την εποχή του. Από την Κωνσταντινούπολη των παιδικών του χρόνων μέχρι τα λαϊκά πάλκα της Αθήνας, ο Γιώργος Μητσάκης ακολούθησε μια διαδρομή που άφησε πίσω της τραγούδια τα οποία δεν χρειάζονται συστάσεις. Αρκούν οι πρώτες νότες τους για να αρχίσει ξανά το τραγούδι.

Κάλλια Λαμπροπούλου

ΚοινοποίησηTweetSend
google news

Ακολουθήστε μας στο Google News

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Πρωτοσέλιδο της ομογενειακής εφημερίδας «Νέος Κόσμος». 21 Νοεμβρίου 1973
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ

Πολυτεχνείο 1973: Το τανκ στην πύλη και το μποϊκοτάζ σε ελληνικό πλοίο στη Μελβούρνη

17/11/2026 - 3:13μμ
Ο Ακρίτας αποτελεί μέρος της σύνθεσης του μνημείου Πόντιων Αγωνιστών που βρίσκεται στην παραλία της Αλεξανδρούπολης (φωτ.: Γεωργία Βορύλλα)
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ

Ποντιακό αντάρτικο: Πώς οι 47 του Αγιού Τεπέ έβγαλαν 2.500 αμάχους από τον κλοιό

17/11/2026 - 2:03μμ
Ιστορικό στιγμιότυπο από τη συνεδρίαση της τουρκοκυπριακής  «Βουλής», στις 15 Νοεμβρίου 1983, κατά την οποία εγκρίθηκε ομόφωνα η μονομερής ανακήρυξη του ψευδοκράτους (πηγή:  Αρχείο / μέσω Kıbrıs Genç TV)
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ

15 Νοεμβρίου 1983: Ανακηρύσσεται το ψευδοκράτος στην Κύπρο – Το «όχι» του ΟΗΕ

15/11/2026 - 10:50πμ
(Φωτ.: galani.gr)
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ

Δήμητρα Γαλάνη: Τα πολλά πρόσωπα μιας ξεχωριστής δημιουργού

14/11/2026 - 2:13μμ
Ο Δημήτρης Ψαθάς και δεξιά το ενδεικτικό του κατά το σχολικό έτος 1919-1920 με άριστα από το φημισμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα της ανατολής "Φροντιστήριον Τραπεζούντος" στις 15 Ιουνίου 1920 (το ενδεικτικό φυλάσσεται στην προθήκη με τα προσωπικά αντικείμενα του Δ. Ψάθα στο "Μουσείο Προσφυγικού Ελληνισμού" στην Φιλαδέλφεια  και αποτελεί δωρεά της εγγονής του Λένας Νίτσου-Ψαθά)
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ

Δημήτρης Ψαθάς: Ο Τραπεζούντιος συγγραφέας που έκανε το χιούμορ «όπλο» απέναντι στην εξουσία

13/11/2026 - 5:48μμ
Μάιος του 1914, κατά τις προετοιμασίες υποδοχής του βασιλιά Κωνσταντίνου στην ελεύθερη Καστοριά (πηγή: Αρχείο Γ. Γκολομπία)
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ

Καστοριά 1912: Οι 27 ιππείς και η μπλόφα των 25.000 στρατιωτών

11/11/2026 - 10:37πμ
Μεταφορά προσφύγων και παιδιών των ορφανοτροφείων με μικρές βάρκες στα πλοία που περίμεναν στη Σαμψούντα, 24 Δεκεμβρίου 1922 (φωτ.: Little Traverse History Museum / Συλλογή Harry C. Moffett)
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ

Σαν σήμερα, 10 Νοεμβρίου 1922: 30 ημέρες διορία για Έλληνες και Αρμένιους – Το Λονδίνο ζητούσε στήριξη για τελεσίγραφο στην Άγκυρα

10/11/2026 - 9:51πμ
(Πηγή: Γιώργος Ε. Παπαδάκης, «Λαϊκοί πρακτικοί οργανοπαίκτες», Εκδ. Επικαιρότητα, Αθήνα 1983)
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ

Αριστείδης Μόσχος: Ο δημιουργός που δίδαξε το σαντούρι και ανανέωσε την παράδοση

9/11/2026 - 5:27μμ
Ο Άγιος Νεκτάριος και το μοναστήρι του στην Αίγινα (φωτ.: Αλεξία Ιωαννίδου)
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ

Άγιος Νεκτάριος: Ο αδικημένος του κόσμου και δικαιωμένος ενώπιον του Θεού

9/11/2026 - 9:23πμ
Ο Μπραντ Ντέιβις σε προωθητική φωτογραφία της τηλεοπτικής παραγωγής A Rumor of War (1980) (φωτ.: CBS Network / Wikimedia Commons)
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ...ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ

Μπραντ Ντέιβις, ο «καταραμένος» πρωταγωνιστής του «Εξπρές του μεσονυχτίου»

6/11/2026 - 2:25μμ
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Ναυτεμπορική TV

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

(Φωτ.: Γιώργος Παπαστεφάνουyoutube)

Από την Κωνσταντινούπολη στα λαϊκά πάλκα: Ο «Δάσκαλος» Γιώργος Μητσάκης και τα 400 τραγούδια του

48 δευτερόλεπτα πριν
(Φωτ.: nsa.gov/about/locations/)

ΗΠΑ: Εκτός λειτουργίας το άκρως απόρρητο δίκτυο επικοινωνιών της NSA

26 λεπτά πριν
(Φωτ.: facebook.com/ArmenianBlueCrossGreece)

Χριστουγεννιάτικο bazaar από τον Αρμενικό Κυανό Σταυρό με παραδοσιακά φαγητά και γλυκά

54 λεπτά πριν
(Φωτ.: Γιάννης Παναγόπουλος/EUROKINISSI)

Πολυτεχνείο: Η αιματοβαμμένη σημαία μεταφέρθηκε στην αμερικανική πρεσβεία και «φυγαδεύτηκε» προς άγνωστη κατεύθυνση

1 ώρα πριν
(Φωτ.: facebook/Ποντιακός Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντοηράκλειας «Διγενής Ακρίτας»)

Ποντοηράκλεια: Νέο Διοικητικό Συμβούλιο στον Ποντιακό Πολιτιστικό Σύλλογο «Διγενής Ακρίτας»

2 ώρες πριν
Στο εργοστάσιο της Volkswagen στο Έμντεν, πόλη στην Κάτω Σαξονία (φωτ.: EPA / Christopher Neundorf)

Γερμανία: Προσελκύει μετανάστες, ενώ οι δικοί της πολίτες φεύγουν με ρυθμό-ρεκόρ

2 ώρες πριν
pontosnews.gr

Ειδήσεις και άρθρα για τον Πόντο και τη Μ. Ασία, αλλά και την επικαιρότητα στην Ελλάδα, τον Κόσμο και την Ομογένεια. Πλούσια θεματολογία ποικίλης ύλης με έμφαση σε πολιτιστικά δρώμενα.

Copyright © 2025 pontosnews.gr
Made by minoanDesign

  • TAYTOTHTA
  • ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
  • ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
  • ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Δεν βρέθηκαν αποτελέσματα
Προβολή όλων
  • ΑΡΧΙΚΗ
  • ΠΟΝΤΟΣ
    • ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ
    • ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
    • ΙΣΤΟΡΙΑ
    • ΠΑΡΑΔΟΣΗ
    • ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ
    • ΣΥΛΛΟΓΟΙ
    • ΛΕΞΙΚΟ
  • ΕΛΛΑΔΑ
  • VIDEOS
  • ΚΥΠΡΟΣ
  • ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ
  • ΠΟΛΙΤΙΚΗ
  • ΓΝΩΜΕΣ
    • Μάρκος Τρούλης
    • Παντελής Σαββίδης
    • Σάββας Καλεντερίδης
    • Θεόφιλος Πουταχίδης
  • ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
  • ΑΜΥΝΑ
  • ΚΟΣΜΟΣ
  • ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ
  • ΥΓΕΙΑ
  • ΠΕΡΙΕΡΓΑ
  • ΣΥΝΤΑΓΕΣ
  • ΠΙΣΤΗ
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
  • ΤΑΞΙΔΙ
  • ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
  • PONTOS BLOG

Copyright © 2024 pontosnews.gr
Made by minoanDesign

Ναυτεμπορική TV
Ναυτεμπορική TV