Πρωτοχρονιά: Τα κάλαντα του σκλαβωμένου ποντιακού ελληνισμού που λίγοι γνώριζαν

Τρεις καλόγεροι απ’ του Μελά και τρεις του Βαζελώνα καράβι βάζουν στα σκαριά με το «Χριστός γεννάται».

Κι «αρχιμηνιά κι αρχή χρονιά» στη θάλασσα το ρίχνουν.

Βάζουν κι ένα Ρωμιόπουλο, λεβέντη καπετάνιο.

Το Ρίζε βάλλει τ’ άρμενα, τα Σούρμενα τα ξάρτια, ο Όφις και η Τρίπολη, μουτσόπουλα και ναύτες.

Η πλούσια η Αργυρούπολη, ασήμι και Χρυσάφι και την ευχή του Γένους μας την δίνει η Τραπεζούντα.

Η Ζύγανα συνέφιασε κι ο Ταύρος εχιονίστη, της Κρώμνης τα ψηλά βουνά τρανή αντάρα έχουν.

Μα η δόλια η Μαύρη Θάλασσα γαλήνεψε ως πέρα για να περάσει ατράνταχο του σκλάβου το καράβι.

– Δόστε κι εμάς τον κόπο μας ό,τ’ είναι ορισμός σας κι ο Άγιος Βασίλειος να είναι βοηθός σας»*.

Παναγιώτης Γ. Τανιμανίδης

*Η «λύσον την κεσέ σ’ κι έλα ‘ς σην πόρταν κι αν δν’ εις μας χαρά ‘ς σην πόρταν σ’».

•Πηγή: Παναγιώτης Γ. Τανιμανίδης, Από τον Ελληνισμό του Πόντου – Η Ίμερα, Εκδ. Οίκος Αφοί Κυριακίδη, Δεκέμβριος 1988
•Σημ.: Έχει διατηρηθεί η ορθογραφία του πρωτότυπου.