«Θα μπω στο χειρουργείο για να αφαιρεθεί ένα λίπωμα που βρίσκεται μεταξύ δύο σπονδύλων και πιέζει τους νευρώνες, με αποτέλεσμα να δημιουργεί ένα είδος παράλυσης στα άκρα. Μετά την επέμβαση θα αποφορτιστεί το σημείο και θα επανέλθει στην προτέρα κατάσταση». Αυτά είχε γράψει στον προσωπικό του λογαριασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο Νίκος Δαδινόπουλος λίγο πριν από το κρίσιμο, όπως αποδείχτηκε, χειρουργείο.
Μάλιστα οι φίλοι του στο Facebook είχαν ανταποκριθεί στην έκκλησή του για αίμα δίνοντας δεκάδες φιάλες, γεγονός που του είχε προκαλέσει μεγάλη συγκίνηση.
Το θαύμα που δεν έγινε
Η επέμβαση έγινε με επιτυχία και ο ηθοποιός επέστρεψε στο σπίτι του για να αναρρώσει. Ωστόσο η κατάσταση της υγείας του δεν σταθεροποιήθηκε, όπως αναμενόταν, και ο δημοφιλής ηθοποιός αντιμετώπιζε σοβαρά κινητικά προβλήματα. Στην απόγνωσή του στήριξε όλες του τις ελπίδες στη συμβουλή ειδικού ο οποίος τον προέτρεψε να κάνει εισαγωγή σε κέντρο αποκατάστασης. Όπως και έγινε.
Τότε ο Νίκος Δαδινόπουλος είχε δηλώσει: «Ευχαριστώ τον κόσμο για την αγάπη του. Είμαι καλύτερα, αλλά πρέπει να περάσει ένα διάστημα για να συνέλθω».
Δυστυχώς, όμως, δεν τα κατάφερε να βγει νικητής από αυτήν τη μάχη, και στις 10 Μαρτίου 2012 έφυγε από τη ζωή. Μία βδομάδα πριν, είχε μεταφερθεί στο ογκολογικό νοσοκομείο Χανίων – την πόλη στην οποία ζούσε τα τελευταία χρόνια, αφού εργαζόταν στο ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης. Ο Δαδινόπουλος είχε καρκίνο, αλλά δεν το είχε πει σχεδόν σε κανέναν.
Από τον Βύρωνα, στην καταξίωση
Γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1944 στον Βύρωνα, και οι γονείς του ονειρεύονταν να τον δουν να ακολουθεί καριέρα αξιωματικού. Αλλά άμα θες κάτι πολύ… Και ο Νίκος το ήθελε από μικρός να γίνει ηθοποιός.
Ξεκινάει από μικρός τις εμφανίσεις στον κινηματογράφο, όπου και ξεχωρίζει. Μάλιστα η πιο συγκινητική του στιγμή ήταν στο φιλμ Ο χαζομπαμπάς, όπου είχε αποκαλύψει: «Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη σκηνή του τέλους, όταν ο Σταυρίδης, ο οποίος υποδυόταν τον πατέρα μου, ήρθε να με δει στο γραφείο όπου δούλευα, μετά από μια περίοδο που με είχε διώξει από το σπίτι επειδή υποτίθεται ότι δεν φερόμουν καλά. Ήταν τόση η συναισθηματική φόρτιση και είχαμε τόσο πολύ ταυτιστεί ο καθένας με το ρόλο του, που στο γύρισμα τόσο ο Σταυρίδης όσο κι εγώ βάλαμε τα κλάματα, όταν υποτίθεται ότι πέφταμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου.
»Ήταν απίστευτο συναίσθημα! Κλαίγαμε και οι δύο σαν μικρά παιδιά! Μάλιστα, η συγκίνηση αυτή μεταφέρθηκε και στο κινηματογραφικό συνεργείο που ήταν εκεί! Ήταν κάτι μοναδικό! Και ήταν τόσο δυνατό, που ο σκηνοθέτης της ταινίας, ο Ορέστης Λάσκος, δεν έσβησε τη σκηνή στο μοντάζ αλλά την κράτησε και την πέρασε στην ταινία».
Έπαιξε σε αρκετά φιλμ ως πρωταγωνιστής, κυρίως σε μικρές εταιρείες. Σε κάποιες μάλιστα από αυτές, έχοντας και πολύ καλή φωνή, τραγουδούσε.
Όμως και στη ζωή και στην καριέρα του, όλα άλλαξαν όταν μπήκε στο «Λούνα Παρκ». Την υπερ-επιτυχημένη σειρά του Γιάννη Δαλιανίδη που κράτησε επτά χρόνια και έκανε σταρ τους περισσότερους που πρωταγωνιστούσαν.
Σύμφωνα με το σενάριο, ο Δαδινόπουλος ερωτευόταν την Μαίρη Ευαγγέλου και παντρεύονταν. Ο τηλεοπτικός γάμος, προηγήθηκε του πραγματικού. Η ζωή που μιμείται την τέχνη, δηλαδή.
Οικογενειακή υπόθεση
Μετά το «Λούνα Παρκ» συνέχισε να δουλεύει σε τηλεόραση και θέατρο. Στην δεκαετία του 1990 σημείωσε και άλλη μια επιτυχία στο «Καλημέρα ζωή», και η καριέρα του έκλεισε με μια επίσης μεγάλη τηλεοπτική επιτυχία, τη «Ζωή της άλλης». «Είπα αμέσως “ναι” στην πρόταση επειδή έπαιζε η Κάτια Δανδουλάκη. Είναι ξεχωριστός άνθρωπος, έχει ήθος, ποιότητα και σοβαρότητα. Δεν συζήτησα καν το οικονομικό», είχε σχολιάσει ο Νίκος Δαδινόπουλος όταν του έγινε η πρόταση.
Με τη Μαίρη Ευαγγέλου απέκτησαν έναν γιο και χώρισαν ύστερα από δύο δεκαετίες – όχι με πολύ εύκολο τρόπο. Παρ’ όλα αυτά, στις τελευταίες του στιγμές, εκείνη ήταν κοντά του.
«Ο Νίκος δεν μοιράστηκε μαζί μου το πρόβλημα της υγείας του. Σχεδόν κανείς δεν το ήξερε. Πριν το μάθω, έβλεπα όνειρα… Όταν το έμαθα δεν φαντάστηκα τη σοβαρότητα, γιατί υποτίθεται ότι ήταν κάτι που είχε ξεπεράσει. Όταν τα πράγματα φτάσανε πολύ κοντά στο τέλος ήμουν σίγουρη πια, εκεί μιλήσαμε. Μιλήσαμε λίγο πριν μπει να κάνει μια επέμβαση, αλλά και πάλι δεν το πίστευα ότι είναι τα πράγματα τόσο πολύ άσχημα» είχε πει η ηθοποιός.
Για να καταλήξει: «Αυτές τις μέρες που ήμουν δίπλα του, ήμασταν πιασμένοι χέρι-χέρι και δεν ξεκολλούσε το χέρι. Όσο κι αν ήταν σκληρό και απότομο, δεν ξέρω πού βρήκα τη δύναμη… ξέρω ότι όταν τελείωσαν όλα έφυγα να πάω στο σπίτι μου στο χωριό και είπα “και τώρα θα πενθήσω”. Ήθελα να μείνω μόνη μου…».
