Κοντάκιο του Αγίου Ρωμανού του Μελωδού με τίτλο «Εις την θυσίαν Αβραάμ» και ακροστιχίδα: «εις τον Αβραάμ Ρωμανού ύμνος». Δείτε τα Μέρη Α΄, Β΄ και Γ΄.
Ελεύθερη απόδοση στη σύγχρονη μορφή της γλώσσας μας από τον Θεόφιλο Πουταχίδη.
ιθ΄. Τότ’ ο πιστός μας ο Αβραάμ έκαν’ ένα κουράγιο, τα λόγια αντιπαρέρχεται που είπε το παιδί του
και ξεκινά δυναμικά ν’ αρχίσει τη θυσία.
Και πιάνει το βλαστάρι του κι αρχίζει να το δένει, σφιχτά και χειροπόδαρα.
«Πρώτα», σου λέει, «ας το δέσω μια, κι ύστερα το σκοτώνω,
»να μην χτυπιέται τ’ άμοιρο ψάχνοντας να ξεφύγει και μου ραγίσει την καρδιά η απέλπιδή του πάλη και κάνω πίσω τελικά».
Κι όπως πιάνει τη μάχαιρα το έργο να αρχίσει, κοκάλωσε στα ξαφνικά, κάτι τον εμποδίζει.
Δεν είναι τα σκιρτήματα, το θύμα δεν παλεύει· μόν’ είναι του Θεού φωνή που άλλα του παραγγέλνει·
είναι που τον καθοδηγεί τι ακριβώς να πράξει
ο Σωτήρας των ψυχών μας και ο μόνος Αγαθός.
κ΄. Απ’ τα ψηλά τους καθορά ο Θεός που όλα τα βλέπει –μέχρις της κάθε αβύσσου κάθε γωνιά επιβλέπει–,
και βάζει βροντερή φωνή στον δίκαιο και του λέει:
«Αβραάμ, Αβραάμ δούλε πιστέ! Σταμάτα εκεί και κράτησε ακίνητο το χέρι·
»ήταν που σε δοκίμαζα, αν και καλά σε ξέρω
»ακόμα και πριν γεννηθείς, ακόμα πριν σε πλάσω. Τώρα, λοιπόν, την πίστη σου την βρήκα να ’ναι τέτοια, όπως αυτή που πρόκειται
»μελλοντικά να δούνε αυτοί που την αλήθεια μου αγαπήσουνε με θέρμη
»στους τελευταίους, τους έσχατους, σ’ εκείνους τους αιώνες. Γιατί ο Υιός μου τότε, πρόκειται
»να δοξάζεται στ’ όνομα το δικό μου, που είμαι όπως κατάλαβες, όπως καλά το ξέρεις,
»ο χορηγός των αγαθών και Σωτήρας των ψυχών σας.
κα΄. »Μην το σκοτώνεις το λοιπόν τώρα δα το παιδί σου· γιατί με τη δοκιμασία αυτή περίτρανα το δείχνεις πόσο πολύ με σέβεσαι.
»Για χάρη μ’ δεν λογάριασες ούτε κι αυτόν τον γιο σου.
»Πάρε τον τώρα να χαρείς και άμε στην ευχή μου, καθώς το έλπιζες πιο πριν κι έτσι το μελετούσες».
Κι ακούγοντάς τα αυτά ο Αβραάμ, λέει Του του Θεού μας:
«Μήπως και στη θυσία μου βρήκες κάνα ψεγάδι; γι’ αυτό και με σταμάτησες;
»Μήπως κάτι μου ξέφυγε; Μην είπα, γιά μην έκανα κάτι που ήταν λάθος;
»Σε κάτι που ξεστόμισα μήπως υπήρχε δόλος; Συ που γνωρίζεις τις καρδιές μέχρι τα τρίσβαθά τους
»καθάρισε Εσύ αν θες και τη δικιά μου τώρα, και πρόσταξέ με παρευθύς να κάνω τη θυσία, Εσύ που είσαι για όλους μας
»ο χορηγός των αγαθών και Σωτήρας των ψυχών μας».
κβ΄. «Σου λέω σταμάτα άμεσα, το χέρι κράτα κάτω· την πίστη σου την βρήκα αγνή, κι άδολη όπως την θέλω.
»Γι’ αυτό και σε επέλεξα: ν’ αρχίσεις να σκιαγραφείς το σχέδιο που έχω.
»Γιατί σαφώς διαφαίνονται στους τρόπους σου οι βουλές μου.
»Όλα αυτά που πέρασες ξέρεις πώς συνταιριάζουν με πράγματα μελλοντικά, που είναι για να γίνουν σε χρόνους άλλους, μακρινούς, πολύ μετά από σένα; Άκου, λοιπόν, και μάθε το…
»Γι’ αυτό άλλωστε σ’ έφερα εδώ, για να σου δείξω.
»Όπως συ δεν λυπήθηκες για χάρη μου τον γιο σου,
»έτσι κι εγώ δεν πρόκειται να λυπηθώ τον Γιο μου, για χάρη όλων, όλων σας,
»για ολόκληρο τον κόσμο θα το επιτρέψω να σφαχτεί και για θυσία Τον δίνω,
»ο χορηγός των αγαθών και Σωτήρας των ψυχών σας.
κγ΄. »Όπως κουβάλησ’ ο Ισάακ και βάσταξε στους ώμους τα ξύλα της θυσίας του,
»έτσι και ο δικός μου Γιος στους ώμους Του θα πάρει και θα σηκώσει τον Σταυρό.
»Ο ζήλος σου, ο πόθος σου που είναι πολύς για μένα, σου ’δειξε τα μελλούμενα.
»Νά, κοίτα παραπέρα, που ένα κριάρι κρέμεται σ’ εκείνο κει το δέντρο.
»Δες από πού το κρέμασαν κι έτσι θα καταλάβεις πώς έχει το μυστήριο αυτό της σωτηρίας.
»Το δέσανε απ’ τα κέρατα και το ’χουν κρεμασμένο,
»τα κέρατα σημαίνουμε του Υιού μου τ’ άγια χέρια.
»Πάρ’ το κριάρι τώρ’ αυτό και κάνε μου θυσία· τον γιο σου ολοζώντανο εγώ σου τον φυλάω,
»ο χορηγός των αγαθών και Σωτήρας των ψυχών σας».
κδ΄. Τον γλιτωμένο απ’ τη σφαγή βλέπει η Σάρρα ζωντανό με τον Αβραάμ αντάμα,
κι απ’ την χαρά της την πολλή, καθώς καλωσορίζει τον γιο της τον μονάκριβο, τον Ισαάκ, χορεύει.
«Αυτός που σε διαφύλαξε και ζωντανό σε φέρνει, εδώ μπροστά στα μάτια μου, τώρα μπορεί αν το θέλει να λάβει και το πνεύμα μου».
Μια τέτοια σαν της Σάρρας, μια τέτοια δυνατή χαρά Θε μου Συ χάρισέ μας.
Εσύ που όπως τα κέρατα του κριαριού στο δέντρο, τα χέρια Σου για χάρη μας έδεσες στον Σταυρό.
Τις ικεσίες που κάνουμε μη μας τις απορρίψεις.
Για εμάς Εσύ σταυρώθηκες, γι’ αυτό μη μας τελειώσεις έτσι που σε θυμώνουμε.
Κι εσύ πατέρα, για όλ’ αυτά πρέσβευε, προσευχήσου, ν’ αξιωθούμε αν γίνεται τέτοιο καλό να βρούμε, απ’ τον Θεό, τον Δέσποτα, τον Κύριο, που είναι
ο Σωτήρας των ψυχών μας και ο μόνος Αγαθός.
