Έρτεν ο Καλομηνάς! Ο Μάιος, ο πιο καλός μήνας για τους Πόντιους είναι εδώ!
Τον Μάιο, στον Πόντο, έχει μπει για τα καλά η Άνοιξη. Η φύση ανθίζει και κάνουν την εμφάνισή τους οι πρώτες ζέστες.
Τον Καλομηνά ο Πόντος γεμίζει λουλούδια, χρώματα και μυρωδιές, ενώ τα αγαθά αφθονούν. Στην ύπαιθρο βλέπουμε τα «καλομηνέσα τσιτσέκα»: μανουσάκα, τουτουγιάδες, μάραντα, τριαντάφυλλα.
Ο Μάιος είναι επίσης χρήσιμος για τη λαϊκή ιατρική. Τότε μάζευαν τα φύλλα του φιδόχορτου που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία πληγών ή τραυμάτων, ενώ συνιστάται κατά της αρθρίτιδας, των ρευματισμών, του άσθματος και του χρόνιου βήχα. Τότε μάζευαν και τα άνθη από το ροδόδενδρον το ποντικόν, τα οποία αποξηραμένα χρησιμοποιούνται στη φαρμακευτική για την ελάττωση της πίεσης του αίματος.
Στον Πόντο οι νοικοκυρές μάζευαν το αβλούκ’, το άγριο λάχανο. Το έπλεκαν σε πλεξούδες, που τις ξέραιναν στη σκιά, για το χειμώνα. Το αβλούκ’ τρώγεται σαλάτα, ή μαγειρεμένο με ρύζι ή με πασκιτάν και σκόρδο.
Ακόμα και η κακοκαιρία όμως, έχει θετικές ιδιότητες το μήνα του Μαΐου. Στα Κοτύωρα πίστευαν ότι η πρώτη βροχή του Μαΐου, μπορούσε να μετατρέψει το γάλα σε γιαούρτι (ξύγαλαν).
Φυσικά αν και ο Μάιος θεωρείται ο καλύτερος μήνας, αυτό δεν σημαίνει και πως και αυτόν δεν τον συνοδεύουν δεισιδαιμονίες. Το μήνα αυτό κανείς δεν πρέπει να κοιμηθεί έξω, καθώς «εκαλομηνάουτον», δηλαδή ο Καλομηνάς θα τον βλάψει.
Από την άλλη στην Κερασούντα θεωρείται ο μήνας των μαγισσών. Για να προφυλαχτούν οι άνθρωποι έκαναν αυτοσχέδιους σταυρούς από βάτα ή φλοιούς, τους οποίους έφεραν πάνω τους ή τους κρεμούσαν πάνω από την εξώπορτα.
Ακόμα και με τα αρνητικά του όμως, ο Μάιος στον Πόντο και στην Ελλάδα είναι ένας μήνας με ήλιο και ζωντάνια, μία ανάσα από το καλοκαίρι. Ας απολαύσουμε λοιπόν αυτόν τον μήνα για να μην μας πουν και εμάς:
«Καλομηνά πα είδα σε και το μυτί σ’ ύλιζεν».
