Μπορεί επισήμως το ελληνικό κράτος να τιμά την Ελληνική Επανάσταση την 25η Μαρτίου, αλλά στην πραγματικότητα στις 22 Φεβρουαρίου κλείνει ο κύκλος των 201 χρόνων από την έναρξή της, με την είσοδο του πρίγκιπα Αλέξανδρου Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία.
Στις 22 Φεβρουαρίου 1821 ο ποντιακής καταγωγής αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας πέρασε τον ποταμό Προύθο (σύνορο της νότιας Ρωσίας με την ηγεμονία της Μολδαβίας), μπήκε στο Ιάσιο και κήρυξε την επανάσταση.
Μάλιστα, η πρώτη σημαία που ύψωσε έφερε τον ίδιο χρωματισμό με εκείνη που είχε προτείνει αρχικά ο Ρήγας Βελεστινλής, το 1797 στο σχέδιο του Συντάγματός του, και στη συνέχεια ο Νικόλαος Υψηλάντης, αδελφός του Αλέξανδρου, στον Στρατιωτικό Οργανισμό της 31ης Δεκεμβρίου.
Η σημαία, που το 1822 με το «Προσωρινό Πολίτευμα της Ελλάδος» αντικαταστάθηκε με την κυανόλευκη, ήταν τρίχρωμη, έφερε τον μυθικό Φοίνικα και το σταυρό με το «Εν τούτω νίκα».
Στην πρόταση του Ρήγα Βελεστινλή: «Το κόκκινον σημαίνει σημαίνει την αυτοκρατορική πορφύραν και την αυτεξουσιότητα του Ελληνικού λαού. Το άσπρον σημαίνει την αθωότητα της δικαίας ημών αφορμής κατά της Τυραννίας. Το μαύρον σημαίνει τον υπέρ Πατρίδος και Ελευθερίας ημών θάνατον».
Γιατί από τις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο λόγος που η Φιλική Εταιρεία επέλεξε τελικά να σηκώσει τη σημαία της επανάστασης στη Μολδοβλαχία (εκεί που σήμερα βρίσκεται η Ρουμανία), είναι γιατί η περιοχή αποτελούσε μεν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά απολάμβανε μια σχετική αυτονομία.
Ένας ακόμα λόγος ήταν η είσοδος από τα ρωσικά εδάφη, μιας και η Ρωσία θεωρούνταν φιλική δύναμη και λόγω της ορθόδοξης πίστης και λόγω των συγκρούσεων με τους Οθωμανούς από το 18ο αιώνα, κατά κανόνα με επιτυχία.
Η προσδοκία που υπήρχε ήταν ότι τελικά ο τσάρος θα λάμβανε μέρος σε κάποιο επαναστατικό εγχείρημα.
Τα σχέδια που απορρίφθηκαν ήταν η έναρξη να γίνει είτε στην Πελοπόννησο, μακριά από τα μεγάλα στρατιωτικά κέντρα των Οθωμανών ώστε να μην υπάρξει άμεση κινητοποίηση, είτε στην Κωνσταντινούπολη με ταυτόχρονη πυρπόληση συνοικιών και του οθωμανικού στόλου, στο ναύσταθμο από τους Έλληνες ναύτες.
Δύο ημέρες μετά την κήρυξη της επανάστασης ο Αλέξανδρος Υψηλάντης εξέδωσε τη θρυλική προκήρυξη με τίτλο «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος», αφήνοντας να εννοηθεί ότι πίσω από την κίνηση αυτή βρισκόταν μια μεγάλη δύναμη, που όλοι υπέθεταν ότι ήταν η Ρωσία.
Στη συνέχεια, βέβαια, ο Ρώσος τσάρος Αλέξανδρος, υπό την πίεση του Αυστριακού καγκελάριου Μέτερνιχ, αποκήρυξε την επανάσταση. Το ίδιο έκανε και ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε’, αυτός υπό την ασφυκτική πίεση της Υψηλής Πύλης.
