Ο καταρράκτης στο μάτι χαρακτηρίζεται από θολούρα στην κόρη του ματιού, και γι’ αυτό στον Πόντο τον αποκαλούσαν (το) ανεφέλ’.
Όπως σε πολλές περιπτώσεις, τα γιατροσόφια πρόσφεραν ποικίλες και… ενδιαφέρουσες θεραπείες:
- Ένα άτομο πρωτότοκο, νηστικό, έγλειφε το πρωί την κόρη του ματιού του αρρώστου.
- Έριχναν πάνω στη «θολούρα» ξύσματα από ανθρώπινο νύχι. Με το ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων τα ξύσματα έτριβαν τη λεπτή θολή μεμβράνη που έτσι καταστρεφόταν και το μάτι καθάριζε.
- Γυναίκα που θήλαζε βρέφος, έσταζε στο μάτι του αρρώστου από το γάλα της, ως γιατρικό.
- Έριχναν σε ένα μπουκαλάκι ψιλή σκόνη από γαλαζόπετρα ανάμικτη με γιαούρτι και το κουνούσαν καλά. Με φτερό κότας έπαιρναν από το μίγμα και άλειφαν το μάτι ολόγυρα. Με βαμβάκι έπαιρναν επίσης απ’ αυτό το γιατρικό κι έτριβαν τη «θολούρα».
Με πληροφορίες από την Εγκυκλοπαίδεια του ποντιακού ελληνισμού, εκδ. Μαλλιάρης-Παιδεία, Θεσσαλονίκη.
