Ο Αλέξανδρος Ακριτίδης ήταν επιφανής έμπορος και μέλος της «Επιτροπής Περιθάλψεως Προσφύγων» της Τραπεζούντας, με καταγωγή από τη συνοικία Λυκάστ της Κρώμνης. Συνελήφθη από τους Τούρκους, παραπέμφθηκε στα «Δικαστήρια ανεξαρτησίας» της Αμάσειας και καταδικάστηκε σε θάνατο.
Απαγχονίστηκε τον Σεπτέμβριο του 1921 μαζί με τον Ματθαίο Κωφίδη, τον Νίκο Καπετανίδη και άλλους εξήντα Έλληνες πατριώτες.
Λίγες μέρες πριν από την εκτέλεση της ποινής του, έργαψε μια αποχαιρετιστήρια επιστολή προς τη σύζυγό του, Κλειώ.
Γλυκυτάτη μου Κλειώ.
Σήμερον ετελέσθη εν τη φυλακή λειτουργία και εκοινωνήσαμε όλοι, περί τους 100 από διάφορα μέρη. Έχει αποφασισθεί ο δια της κρεμάλας θάνατος. Αύριον θα πηγαίνουν οι 60, μεταξύ αυτών οι 5 Τραπεζούντιοι και θα γίνει ο δι’ αγχόνης θάνατος.
Την Τρίτην δεν θα είμεθα εν ζωή, ο Θεός να μας αξιώσει τους ουρανούς και σε σας να δώσει ευλογίαν και υπομονήν και άλλο κακόν να μη δοκιμάσητε.
Όταν θα μάθετε το λυπηρόν γεγονός να μη χαλάσετε τον κόσμον, να έχετε υπομονή. Τα παιδιά ας παίξουν και ας χορέψουν. Ας σε βλέπω να κανονίσης όλα όπως ξέρεις εσύ.
Ο αγαπητός μου Θεόδωρος ας αναλαμβάνει πατρικά καθήκοντα και να μην αδικήσει κανένα από τα παιδιά. Τον Γέργον να τελειώσει το σχολείον και να γίνει καλός πολίτης. Τον Γιάννην ας τον έχει μαζί του στη δουλειά. Από τα μικρά, τον Παναγιώτη να στείλεις στο σχολείο, την Βαλεντίνην να την μάθης ραπτικήν.
Την Φωφών να μη χωρίζεσαι ενόσω ζεις. Εις τον Στάθιον τας ευχάς μου και την υποχρέωσιν όπως χωρίς αμοιβήν διεκπεραιώσει όλας τας οικογενειακάς μου υποθέσεις που θα του αναθέσητε.
Ο παπα-Συμεών ας με μνημονεύσει ενόσω ζη. Να δώσης 5 λίρες στην Φιλόπτωχον, 5 λίρες στην Μέριμναν, 5 λίρες στου Λυκαστή το σχολείον. Και ας με συγχωρέσουν όλοι οι αδελφοί μου, οι νυφάδες και όλοι οι συγγενείς και φίλοι.
Αντίο, βαίνω προς τον πατέρα και συγχωρήσατέ μου.
Ο υμέτερος
Αλέξανδρος Γ. Ακριτίδης
