Τις στιγμές που διαβάζουν οι αναγνώστες μας αυτές τις γραμμές, αρκετοί απ’ αυτούς έχουν πάρει το δρόμο για το συλλαλητήριο της Αθήνας, που ήδη έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά παλλαϊκού και πανεθνικού ξεσηκωμού. Επειδή είχα την τύχη να συνομιλώ με τινές των διοργανωτών, η άποψη που αποκόμισα είναι ότι πρόκειται για μια αυθεντική πρωτοβουλία πολιτών, χωρίς πολιτικά, κομματικά, προσωπικά ή άλλα καπελώματα. Οι αθλιότητες που εκτοξεύτηκαν από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, τους υπουργούς, τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ και τα φερέφωνά τους στα προπαγανδιστικά τους μέσα, είναι άνω ποταμών.
Πρόκειται λοιπόν για έναν αυθεντικό λαϊκό ξεσηκωμό, εναντίον της κυβέρνησης που πήρε την πρωτοβουλία να «κλείσει» ένα ζήτημα, με όρους εθνικής ήττας.
Γιατί πρόκειται για εθνική ήττα ή μάλλον για εθνική καταστροφή.
Είναι ένα τεράστιο ψέμα ότι η Μακεδονία γεωγραφικά εκτείνεται στα εδάφη του κράτους των Σκοπίων. Είναι ένα τεράστιο ψέμα ότι στη Συνθήκη του Βουκουρεστίου μοιράστηκε η Μακεδονία με τα εξής ποσοστά: Ελλάδα 51%, Σερβία 39% και Βουλγαρία 10%. Στο κείμενο της Συνθήκης πουθενά δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο. Άρα, αφού δεν ήταν ποτέ γεωγραφικό τμήμα της Μακεδονίας, είναι πέραν λογικής να γίνεται οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό όρο.
Επιπλέον, ο όρος Άνω Μακεδονία, είναι και ανιστόρητος και λάθος ως γεωγραφικός προσδιορισμός. Στην Άνω Μακεδονία είχαν αναπτυχθεί τα βασίλεια της Ελιμιώτιδας, της Εορδαίας, της Τυμφαίας, της Ορεστίδας και της Λυγκηστίδας. Τα δυο πρώτα βρίσκονταν στη σημερινή Π.Ε. Κοζάνης, το τρίτο στην Π.Ε. Γρεβενών, το τέταρτο στην Π.Ε. Καστοριάς και το πέμπτο στην Π.Ε. Φλώρινας.
Μάλιστα τον τίτλο Υπέρτιμος Έξαρχος Άνω Μακεδονίας έχουν μέχρι σήμερα οι μητροπολίτες Φλωρίνης και Καστοριάς.
Η περιοχή του κράτους των Σκοπίων αποτέλεσε τμήμα του Βασιλείου της Μακεδονίας, όπως αποτέλεσαν τα εδάφη μέχρι τον Δούναβη ποταμό επί Φιλίππου και πολύμεγάλο μέρος του τότε γνωστού κόσμου, επί Αλεξάνδρου του Μεγάλου. Άρα, από πουθενά δεν συνάγεται ότι έχει έστω και ένα έρεισμα, μια δικαιολογία το κράτος αυτό να διεκδικεί το όνομα Μακεδονία, πολύ δε περισσότερο την μακεδονική εθνική ταυτότητα και την μακεδονική γλώσσα. Πρόκεται για μια διεθνή σκευωρία που την εξύφανε η Ρωσία με τη Βουλγαρία, ως μέρος του πανσλαβισμού, από τα μέσα του 19ου αιώνα, και άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά με την ίδρυση της Βουλγαρικής Εξαρχείας και τη δράση του βουλγαρικού κομιτάτου τις αρχές του 20ού αιώνα.
Τότε εμφανίστηκε για πρώτη φορά η λέξη σλαβομακεδόνας, όχι ως εθνική αλλά ως τοπική ταυτότητα, όπως λέμε τουρκοκρητικός. Δηλαδή, οι Βούλγαροι, για να μπορέσουν να διεκδικήσουν την Μακεδονία, από την καταρρέουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, έδωσαν την ταυτότητα αυτή στους κατοίκους της Μακεδονίας που κατοικούσαν στα σημερινά όρια της ελληνικής περιφέρειας. Όμως, εθνικά πάντα τους προσδιόριζαν ως Βουλγάρους, όπως έκαναν και εκείνοι που είχαν βουλγαρική συνείδηση.
Η «μακεδονική» εθνική συνείδηση αποτελεί κατασκεύασμα της Κομμουνιστικής Διεθνούς, η οποία εφευρέθηκε για να εξυπηρετήσει γεωπολιτικά συμφέροντα του ρωσικού παράγοντα, την κληρονόμησε ο Τίτο και στη συνέχεια οι διάφοροι γεωπολιτικοί παράγοντες που την θέλουν ως εργαλείο για την εξυπηρέτηση των στόχων τους στα Βαλκάνια, όπως γίνεται και σήμερα.
Αυτή την τεχνητή εθνική ταυτότητα και αυτό το τεχνητό κράτος, καλείται η ελληνική κυβέρνηση να αναγνωρίσει, δωρίζοντας το όνομα Μακεδονία, με κάποιο προσδιορισμό και την μακεδονική εθνική ταυτότητα και γλώσσα. Και λέμε ότι την δωρίζει η κυβέρνηση Τσίπρα, γιατί αυτό διαβεβαίωσε ο ίδιος ο κ. Νίμιτς προχθές στα Σκόπια. Κανονικό δώρο.
Όσον αφορά τη διαπραγματευτική τακτική που ακολουθεί η ελληνική κυβέρνηση, παρατηρούμε το εξής τραγελαφικό. Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να ασκήσει βέτο στην ένταξη του κράτους των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε., που φαίνεται ότι επιθυμούν οι ΗΠΑ και η Γερμανία.
Συνήθως, όταν αίρεις το βέτο, παίρνεις κάποια ανταλλάγματα και βάζεις τους δικούς σου όρους.
Εδώ παρατηρούμε το ανάποδο. Η Ελλάδα ετοιμάζεται να «κάψει» το βέτο για την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, υποχωρώντας αυτή και όχι τα Σκόπια. Όλη αυτήν την κατάσταση, που οδηγεί σε μια εθνική ήττα, με χαρακτηριστικά εθνικής συμφοράς, την έχουν αντιληφθεί οι απλοί Έλληνες πολίτες και τρέχουν στα συλλαλητήρια για να την αποτρέψουν.
Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να ξεπουλήσει κάτι που δεν του ανήκει. Το όνομα και η ιστορία της Μακεδονίας και οποίασδήποτε άλλης περιοχής της Ελλάδας, δεν ανήκει στον κ. Τσίπρα ούτε στον κ. Κοτζιά για να το παζαρεύουν.
Δεν τους το επιτρέψουμε εμείς οι πολίτες.
Ας μας ακούσουν πριν είναι πολύ αργά.
