Φαίνεται ότι το πολιτικό καθεστώς της Ελλάδος έχει πλησιάσει ποιοτικά τα καθεστώτα του Ερντογάν, του Ράμα, του Τζουκάνοβιτς και του αλήστου μνήμης Γκρούεφσκι. Καβάλα στο ψηλό άλογο της εξουσίας νομίζουν ότι έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν αυθαίρετα, όπως τα κακόφημα καθεστώτα της γειτονιάς μας, για ένα άκρως σημαντικό εθνικό θέμα για το οποίο σε μια δημοκρατική χώρα πρέπει να αποφασίζει ο λαός με δημοψήφισμα.
Δεν περιμέναμε από τον Αλέξη Τσίπρα και τους κομματικούς παράγοντες που τον περιβάλλουν κάτι καλύτερο, το ιστορικό τους είναι γνωστό.
Ποιος νομίζει όμως ότι είναι ο Νίκος Κοτζιάς, που ως υπουργός Εξωτερικών πουλάει εξυπνάδα και μιλάει αγέρωχα για πλειοψηφία βουλευτών ικανή για να παραχωρηθεί το όνομα της Μακεδονίας, προσβάλλοντας έτσι τους Έλληνες; Στη διάρκεια της θητείας του ο Ν. Κοτζιάς απέκτησε υπεροψία που μας θυμίζει το σοφό «Αρχή άνδρα δείκνυσι».
Αν νομίζει, λόγω φιλοδοξίας, ότι βάζοντας την υπογραφή του για να «λύσει» το Σκοπιανό θα δοξασθεί ως μέγας διπλωμάτης, θα του το πούμε ξεκάθαρα, ότι τέτοια «διαπραγμάτευση» –που επί της ουσίας είναι μόνο παραχώρηση με μια γαρνιτούρα δίπλα στο «Μακεδονία»– δεν είναι κατόρθωμα. Δεν πρόκειται να περάσει σε χρυσές σελίδες της ελληνικής ιστορίας το όνομά του, γι’ αυτό να είναι βέβαιος.
Επί της ουσίας: το όνομα Μακεδονία δεν είναι ορφανό.
Οι κάτοικοι της χώρας με κύριο συνθετικό το «Μακεδονία» θα έχουν το δικαίωμα να ονομάζονται «Μακεδόνες» πολίτες, να έχουν «μακεδονική» ιθαγένεια, να ονομάζουν τη γλώσσα τους «μακεδονική», να έχουν μια «μακεδονική» εθνική ταυτότητα και τα προϊόντα της χώρας τους να έχουν «μακεδονική» ονομασία προέλευσης. Επιπλέον, ο υποτιθέμενος διαλλακτικός Ζόραν Ζάεφ, πρωθυπουργός της πΓΔΜ, μόλις πριν από λίγες μέρες έκρινε «εξαιρετικά θετική» την καταρχάς θετική απάντηση του Πατριαρχείου της Σόφιας σε αίτημα της Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (μη αναγνωρισμένης από καμία αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία) να γίνει η Βουλγαρική Ορθόδοξη Εκκλησία μητέρα-Εκκλησία της και να της παραχωρήσει αμέσως το αυτοκέφαλο, κάτι που αρνείται η σύμφωνα με τους εκκλησιαστικούς κανόνες σημερινή επίσημη μητέρα-Εκκλησία της, που είναι η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Με άλλα λόγια, η «υποχωρητικότητα» του Ζ. Ζάεφ εξαντλείται στην απομάκρυνση κάποιων κακόγουστων αγαλμάτων και στις αλλαγές ονομάτων του αεροδρομίου των Σκοπίων και του εθνικού αυτοκινητόδρομου που συνδέει την Ελλάδα με τη Σερβία, ενώ παράλληλα κινείται για να δημιουργήσει πρόσθετη «μακεδονική» πτυχή στο υπάρχον σοβαρό πρόβλημα, με τη νομιμοποίηση διά της πλαγίας οδού και της Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Και ο Ν. Κοτζιάς, με τη σύμφωνη γνώμη ιστορικά αδαών και αφελών, προσφέρει σε αντάλλαγμα το όνομα «Μακεδονία».
Το σημερινό επίσημο όνομα της χώρας, με το οποίο έγινε μέλος του ΟΗΕ είναι πΓΔΜ (FYROM), όμως τα Σκόπια λανσάρουν μόνο το «Μακεδονία», ακόμη και σε διεθνείς διοργανώσεις που έχουν αναλάβει την υποχρέωση να εμφανίζονται ως πΓΔΜ. Πρόσφατα η Ελλάς πλήρωσε μάλιστα και πρόστιμο, επειδή όταν η πΓΔΜ εμφανίστηκε με το όνομα «Μακεδονία» (ενώ είχε διεθνή υποχρέωση να συμμετάσχει ως πΓΔΜ) σε αγώνα με την Εθνική Ελλάδος Μπάσκετ Γυναικών, η Εθνική μας αποχώρησε από το γήπεδο.
Το ζήτημα του οριστικού ονόματος του γειτονικού κράτους, που επιμένει να κλέψει ελληνικό εθνικό πλούτο, είναι ζήτημα υψίστης εθνικής σημασίας για το μέλλον ολόκληρης της Ελλάδος και όχι μόνο της βόρειας Ελλάδος, και ως τέτοιο πρέπει να αποφασιστεί στην Ελλάδα με δημοψήφισμα. Δεν έχουν κανένα ηθικό και νομικό έρεισμα να αποφασίσουν για ένα εθνικό θέμα τέτοιας σημασίας τα συγκεκριμένα άτομα που έχουν σήμερα την κυβερνητική εξουσία.
Ο Ν. Κοτζιάς οφείλει να εξηγήσει στους Έλληνες αν και πώς εξυπηρετούνται τα ελληνικά συμφέροντα παραχωρώντας κάτι που είναι εθνικό. Η Ελλάς τι θα πάρει από τα Σκόπια;
Όταν εξηγήσει αυτά που μπορεί να εξηγήσει ο Ν. Κοτζιάς, τότε πρέπει να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός, με δημοψήφισμα, αν πείστηκε από τα επιχειρήματά του.
