Το τελευταίο διάστημα, με αφορμή το τεράστιο κύμα προσφύγων που εισέρρευσε στα ελληνικά νησιά και εκείθεν στην Ευρώπη –κυρίως στη Γερμανία–, διάφορα κέντρα των Βρυξελλών και του Βερολίνου προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα προτείνοντας την υπογραφή μιας συμφωνίας για τη δημιουργία ενός μηχανισμού ο οποίος θα σχεδιάζει και θα συντονίζει κοινές περιπολίες του Ελληνικού Λιμενικού Σώματος και της Τουρκικής Ακτοφυλακής.
Ως ιδέα είναι θαυμάσια και είναι να απορεί κανείς πώς την απορρίπτει η ελληνική κυβέρνηση! Τόση έλλειψη φαντασίας;
Να εξηγήσουμε γιατί πιστεύουμε ότι είναι μια θαυμάσια ιδέα οι κοινές ελληνοτουρκικές περιπολίες. Καταρχάς να εξηγήσουμε πώς προέκυψε δευτερογενώς το πρόβλημα.
Πρωτογενώς γνωρίζουμε όλοι ότι προέκυψε λόγω της απροκάλυπτης επέμβασης ΗΠΑ-Τουρκίας-Κατάρ-Σαουδικής Αραβίας στη Συρία. Οι χώρες αυτές εξόπλισαν Σύρους αντικαθεστωτικούς, με απώτερο σκοπό όχι την ανατροπή του Άσαντ –αυτό θα μπορούσε να γίνει με τη δολοφονία του, πράγμα πανεύκολο για τις μυστικές υπηρεσίες των εμπλεκόμενων χωρών και όχι μόνο–, αλλά την καταστροφή του κράτους που λέγεται Συρία.
Οι ΗΠΑ είχαν τους δικούς τους στρατηγικούς στόχους, το Ισραήλ τους δικούς του και η Τουρκία τους δικούς της, που ήταν η μετατροπή του σουνιτικού κράτους που θα προέκυπτε από τη διάλυση της Συρίας, σε νεοοθωμανικό προτεκτοράτο της Άγκυρας.
Έτσι, με την επιχείρηση διάλυσης αυτής της χώρας και λόγω των καταστροφικών μαχών που ακολούθησαν, προκλήθηκε μεγάλο κύμα προσφύγων (περίπου πέντε εκατομμύρια), οι περισσότεροι από τους οποίους κατέφυγαν στην Ιορδανία, άλλοι στο Λίβανο και περί το ένα εκατομμύριο στην Τουρκία.
Πώς προέκυψε δευτερογενώς το κύμα προσφύγων προς τα Ελληνικά νησιά και την Ευρώπη.
Οι πρόσφυγες που κατέφυγαν στη Συρία φιλοξενούνται από το 2013 και 2014 σε προσφυγουπόλεις που έστησε το τουρκικό κράτος στους νομούς Αντιοχείας, Κίλις και Αντέπ, ενώ μερικές δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες Κούρδοι της Συρίας εγκαταστάθηκαν σε σπίτια ομοφύλων τους στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν. Μέχρι να αναλάβει τα ηνία της μεταναστευτικής πολιτικής η κ. Τασία και ο ΣΥΡΙΖΑ, το κύμα των προσφύγων προς τα ελληνικά νησιά ήταν σχετικά ελεγχόμενο. Όταν η Ελλάδα ακολούθησε πολιτική ανοιχτών συνόρων, το ίδιο έκανε και η Τουρκία. Άνοιξε τα σύνορά της, δηλαδή τις ακτές της, και ακολούθησε το δεύτερο ξεσπίτωμα των προσφύγων από τις προσφυγουπόλεις της Τουρκίας –και όχι από τη Συρία–, με προορισμό μόνο τα ελληνικά νησιά και εκείθεν την Ευρώπη.
Δεν θα αναφερθούμε στους στόχους που εξυπηρετεί η Τουρκία, με την πολιτική της καθοδήγησης και της παρότρυνσης των προσφύγων να καταφύγουν στα ελληνικά νησιά και την Ευρώπη. Πέραν των δισεκατομμυρίων που καταλήγουν στις τσέπες προσώπων φιλικά προσκείμενων στο ΑΚΡ (παρεμπιπτόντως και στον ΣΥΡΙΖΑ), που είναι υλικοί στόχοι, υπάρχουν και άλλοι εθνικοί.
Όμως να επανέλθουμε στην πρεμούρα των Ευρωπαίων αλλά και των Τούρκων για κοινές ελληνοτουρκικές περιπολίες. Αυτές κατά την άποψή μου είναι αναγκαίες, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα. Να εξηγήσουμε γιατί.
Τα κύματα των προσφύγων συγκεντρώνονται στις μικρασιατικές ακτές. Εκεί η Frontex, η οποία θα πρέπει να ενισχυθεί σε προσωπικό αλλά και σε μέσα, κυρίως ιπτάμενα, θα πρέπει να εντοπίζει τις ομάδες των προσφύγων πριν καν επιβιβαστούν τις βάρκες. Στη συνέχεια θα πρέπει να ειδοποιεί τις τουρκικές Αρχές να επεμβαίνουν και να τους σταματούν, πριν καν αποπλεύσουν.
Όμως όσες βάρκες τελικά αποπλεύσουν θα πρέπει να αναχαιτίζονται, και αν οι λαθρέμποροι ψυχών τις βουλιάζουν, θα πρέπει να γίνεται επιχείρηση διάσωσης των προσφύγων στη θάλασσα. Και εκεί πρέπει να γίνονται κοινές περιπολίες και κοινές επιχειρήσεις διάσωσης του Ελληνικού Λιμενικού Σώματος και της Τουρκικής Ακτοφυλακής.
Με μια λεπτομέρεια. Οι επιχειρήσεις αυτές, για να έχουν νόημα, θα πρέπει να γίνονται μόνο κοντά στις τουρκικές ακτές και φυσικά μόνο μέσα στα τουρκικά χωρικά ύδατα.
Να μην ανοίγονται οι βάρκες με τους πρόσφυγες στα επικίνδυνα νερά του Ελληνικού Αιγαίου και τίθεται σε κίνδυνο και η ζωή τους.
Εκεί λοιπόν, στα τουρκικά χωρικά ύδατα, να κάνουμε τις κοινές ελληνοτουρκικές περιπολίες, για να βοηθήσουμε την Ευρώπη αλλά και την Τουρκία, που είναι γνωστόν ότι διακατέχεται από φιλανθρωπικά αισθήματα γενικώς και ειδικώς προς τους πρόσφυγες αλλά και τις κάθε είδους εθνικές και θρησκευτικές ομάδες.
Δεν είδατε με τι φροντίδα μάζευαν οι Τούρκοι αρμόδιοι τα κομμάτια των 107 νεκρών και των 500 τραυματιών στην Άγκυρα από τις βόμβες που ανατίναξαν τα «καλά παιδιά» του τουρκικού κράτους και του Ερντογάν;
