Φόρο τιμής στη θυσία του ανθυπασπιστή πεζικού της ΕΛΔΥΚ, Θεμιστοκλή Ελευθερόπουλου, απέτισαν σήμερα, Σάββατο, οι στρατιωτικές αρχές, οι τοπικές αρχές και πλήθος κόσμου στον τόπο καταγωγής του, τη Μεσοποταμία Δυτικής Φθιώτιδας.
Τα οστά του ήρωα, ο οποίος έπεσε μαχόμενος κατά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ταυτοποιήθηκαν και επαναπατρίστηκαν στην Ελλάδα μαζί με εκείνα άλλων πέντε πεσόντων, 51 χρόνια μετά τη θυσία του. Από την Αθήνα μεταφέρθηκαν στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία και πραγματοποιήθηκε η ταφή με τιμές.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον ιερό ναό Αγίου Νικολάου Μεσοποταμίας από τον Μητροπολίτη Φθιώτιδας Συμεών, ενώ η ταφή έγινε στον προαύλιο χώρο του ναού, ως ελάχιστος φόρος τιμής στον πεσόντα. Η τελετή πραγματοποιήθηκε σε βαθιά συγκινησιακό κλίμα, με τραγικές φιγούρες τις δύο αδελφές του ήρωα, που αποχαιρέτησαν το αγαπημένο τους πρόσωπο μετά από δεκαετίες αγωνίας και αναμονής.
Ο Θεμιστοκλής Ελευθερόπουλος καταγόταν από τη Μεσοποταμία. Φοίτησε στο εξατάξιο Γυμνάσιο Σπερχειάδας και αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Ακαδημία Λαμίας. Μετά την αποφοίτησή του αρραβωνιάστηκε συναδέλφισσά του, επίσης απόφοιτο της Ακαδημίας.
Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας υπηρέτησε ως Λοχίας στην ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμη Κύπρου). Έπεσε μαχόμενος στη μάχη του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ στις 16 Αυγούστου 1974, μία από τις σκληρότερες μάχες της εισβολής.
Ήταν ένας από τους έξι ήρωες της ΕΛΔΥΚ των οποίων τα οστά επαναπατρίστηκαν στην Ελλάδα, σε αντίθεση με άλλους πεσόντες που ενταφιάστηκαν στο στρατιωτικό κοιμητήριο Λακατάμειας στην Κύπρο.
Η τελευταία του επικοινωνία με την οικογένειά του ήταν ένα πρόχειρο σημείωμα στις 3 Αυγούστου 1974, στο οποίο ανέφερε πως ήταν έτοιμος να επιστρέψει στην Ελλάδα.
Το ταξίδι της επιστροφής, ωστόσο, άργησε 51 ολόκληρα χρόνια.
Στις 16 Αυγούστου 2024, ακριβώς 50 χρόνια από την ηρωική του πτώση, ο δήμος Μακρακώμης και η δημοτική κοινότητα Μεσοποταμίας απέδωσαν τιμή δίνοντας το όνομά του στην κεντρική πλατεία του χωριού. Εκεί τοποθετήθηκε αναμνηστική πλακέτα και φωτογραφία, υπενθυμίζοντας σε όλους τη θυσία και το παράδειγμα του Θεμιστοκλή Ελευθερόπουλου.
Όπως αναφέρει ο Αθανάσιος Χρυσάφης στο βιβλίο του «Οι άγνωστοι στρατιώτες της ΕΛΔΥΚ 1974», «ο Λοχίας Ελευθερόπουλος αποφασίζει αυτοβούλως να επιστρέψει στο στρατόπεδο, εκεί όπου η δόξα τού επεφύλαξε τον τίτλο της αθανασίας».
