Το υδρογόνο θα αποτελέσει βασικό καύσιμο για την ανθρωπότητα, σύμφωνα με το κεντρικό άρθρο του περιοδικού Εconomist, έπειτα από δεκαετίες ευρείας αμφισβήτησης της συγκεκριμένης θεωρίας.
Οι τρέχουσες τιμές φυσικού αερίου, αλλά και όλων των ορυκτών καυσίμων, έχουν προκαλέσει πανικό στις αγορές και έχουν φέρει στην επιφάνεια τη συζήτηση για το ενεργειακό μέλλον του πλανήτη.
Η βιωσιμότητα του υδρογόνου ως καύσιμο αμφισβητείται από τη δεκαετία του ’30 και την καταστροφή του αερόπλοιου Χίντεμπουργκ, ωστόσο πολλοί υποστηρίζουν ότι οι χαμηλές εκπομπές άνθρακα και η δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί για την τροφοδοσία σπιτιών και οχημάτων το καθιστούν ως το καύσιμο του μέλλοντος.
Μάλιστα τονίζουν ότι μια ενδεχόμενη σταδιακή «στροφή» στο υδρογόνο θα μείωνε τις εκπομπές αερίων κατά ένα δέκατο μέχρι το 2050, ποσοστό το οποίο θεωρείται σημαντικό στη μάχη ενάντια στην κλιματική αλλαγή.
Για τη βιώσιμη παραγωγή του καυσίμου σήμερα απαιτείται η χρήση άλλων πράσινων πηγών ενέργειας, όπως η πυρηνική ή η αιολική, μια διαδικασία δαπανηρή και διόλου αποτελεσματική.
Όμως τα ολοένα και εντονότερα φαινόμενα της κλιματικής αλλαγής έχουν προκαλέσει ένα νέο κύμα ενθουσιασμού για το υδρογόνο και την ανάπτυξη τεχνολογίας, αποτελεσματικής και οικονομικά βιώσιμης, παραγωγής του. Περισσότερα από 350 μεγάλα προγράμματα ανάπτυξης βρίσκονται σε εξέλιξη επενδύσεις τους μπορεί να φθάσουν τα 500 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2030. Η επενδυτική τράπεζα Morgan Stanley εκτιμά ότι οι ετήσιες πωλήσεις υδρογόνου μπορούν από 150 δισεκατομμύρια δολάρια σήμερα να φθάσουν τα 600 δισεκατομμύρια έως το 2050.
Οι ιαπωνικές και νοτιοκορεατικές αυτοκινητοβιομηχανίες είναι πρόθυμες να πουλήσουν οχήματα που χρησιμοποιούν κυψέλες υδρογόνου ως καύσιμο, αν και τα αυτοκίνητα με μπαταρίες είναι πιο αποδοτικά. Από την άλλη, μερικές ευρωπαϊκές χώρες σχεδιάζουν να τροφοδοτήσουν τα σπίτια με υδρογόνο, αν και χρειάζεται ένα δίκτυο ασφαλών σωληνώσεων για το υδρογόνο, κάτι που δεν είναι πάντα δεδομένο.
Ο κατάλογος με τις πιθανές χρήσεις του υδρογόνου θα γίνεται μακρύτερος με την πάροδο του χρόνου, όσο επενδύονται περισσότερα κεφάλαια στην έρευνα και σε νέες τεχνολογίες αξιοποίησης του. Τόσο ο ιδιωτικός τομέας όσο και οι κυβερνήσεις μπορούν να παίξουν τον δικό τους ρόλο για να διευκολύνουν την οικονομία του υδρογόνου. Το συμπέρασμα, σύμφωνα με τον Economist, είναι ότι «το υδρογόνο έχει τους περιορισμούς του, αλλά μπορεί να παίξει ζωτικό ρόλο στη μετάβαση σε μια πιο καθαρή ενέργεια».
