Ένα άγνωστο μέχρι σήμερα είδος θηλαστικόμορφου ζώου, που ζούσε πριν από περίπου 160 εκατομμύρια χρόνια, ανακάλυψε διεθνής ερευνητική ομάδα στη βόρεια Κίνα. Το ζώο, που ονομάστηκε Megacauda sungei, διέθετε μια εντυπωσιακά μεγάλη ουρά και είχε προσαρμοστεί στη ζωή τόσο στο νερό όσο και στην ξηρά.
Το απολίθωμα εντοπίστηκε σε πετρώματα της Ιουρασικής περιόδου, στην περιοχή Νινγκτσένγκ της Αυτόνομης Περιοχής της Εσωτερικής Μογγολίας. Η επιστημονική ονομασία του είδους αποδίδεται ως «θηρίο με γιγάντια ουρά», παραπέμποντας σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματά του.
Σύμφωνα με τον Λι Γιικούν, αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Σενγιάνγκ Νορμάλ της Κίνας, το ζώο είχε μήκος περίπου 52 εκατοστά και βάρος γύρω στα δύο κιλά. Πρόκειται, σύμφωνα με τους ερευνητές, για το μεγαλύτερο γνωστό μέλος της ομάδας των δοκοδοντίων, μιας ομάδας εξαφανισμένων θηλαστικόμορφων οργανισμών.
Τα απολιθώματα μαρτυρούν προσαρμογή στο νερό
Το εύρημα διατηρεί σε εξαιρετική κατάσταση σημαντικά τμήματα του σκελετού, μεταξύ των οποίων η λεκάνη, τα πίσω άκρα και οι σπόνδυλοι της ουράς. Η ανατομία αυτών των οστών παρέχει ενδείξεις ότι το Megacauda sungei είχε σωματικά χαρακτηριστικά που το διευκόλυναν στην κολύμβηση.
Ενδείξεις για τις διατροφικές του συνήθειες δίνουν επίσης τα δόντια του. Τα έντονα ανεπτυγμένα άνω δόντια και οι γομφίοι με σχήμα βεντάλιας υποδηλώνουν ότι τρεφόταν με μικρά θηράματα.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι ο τρόπος ζωής του παρουσίαζε ομοιότητες με εκείνον του σημερινού πλατύποδα, ενός θηλαστικού που αναζητά τροφή στο νερό, αλλά κινείται και στην ξηρά. Η σύγκριση αφορά κυρίως τον ημιυδρόβιο τρόπο ζωής και όχι άμεση συγγένεια με το σύγχρονο είδος.
Τι αποκαλύπτουν τα οστά του λαιμού
Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα οστά του λαιμού και το υοειδές οστό που διατηρήθηκαν στο απολίθωμα. Τα συγκεκριμένα ανατομικά στοιχεία εμφανίζουν ομοιότητες με αντίστοιχες δομές των σημερινών θηλαστικών και προσφέρουν στους επιστήμονες νέα δεδομένα για την εξέλιξη βασικών λειτουργιών.
Με βάση τα ευρήματα, οι ερευνητές εκτιμούν ότι λειτουργίες όπως η κατάποση, η πόση και ο θηλασμός είχαν ήδη αναπτυχθεί στους κοινούς προγόνους των δοκοδοντίων και άλλων θηλαστικών, πολύ πριν από την εμφάνιση των σύγχρονων θηλαστικών.
Η ανακάλυψη του Megacauda sungei διευρύνει τις γνώσεις για την ποικιλία των πρώιμων θηλαστικόμορφων ζώων και δείχνει ότι ορισμένες αρχαίες μορφές ζωής είχαν αναπτύξει εξειδικευμένες προσαρμογές για την επιβίωσή τους σε διαφορετικά περιβάλλοντα.
