ιβ΄. Λόγια κανένας πώς να ’βρει, άξια για να παινέψει τα θαυμαστά που έκανες;
Αυτόν που ενώ κατέβηκε στη γη και ήτανε κοντά μας, στα ύψη δεν σταμάτησε να
[βρίσκεται συγχρόνως,
Αυτόν, Τον ποιητή των ουρανών
[στις δόξες Του Τον είδες, Στέφανε τρισμακάριε.
Κει στον Μεγαλοδύναμο έστεκε δεξιά Του, εκεί βρισκόταν ο Χριστός, ο σαρκωμένος
[Λόγος.
Κι έτσι, με την περιγραφή της Θείας σου οπτασίας συ μάς αναπαράστησες,
[φανέρωσες μπροστά μας το μέγιστο μυστήριο της σάρκωσης του Λόγου.
Ότ’ έτσι τα οικονόμησε ο Τριαδικός Θεός μας:
Μετά από την Ανάσταση, ο Λόγος και Χριστός μας ενσώματος ανέρχεται ψηλά στα
[επουράνια,
εκεί που ήταν, άλλωστε, και πριν χτίσει τα πάντα.
[Και πριν την ενανθρώπιση κι αφού έλαβε σάρκα,
αυτό είναι που μας έδειξες:
ότι Αυτός είν’ ο Θεός, ο «ην» πριν τους αιώνες κι Αυτός τα πάντα έχτισε, ολάκερη την
[πλάση.
Κι αφού μας έκανες απτή τόση θεολογία, δεν είναι ν’ απορεί κανείς που ’σαι
[στεφανηφόρος,
στους αθλοφόρους μάρτυρες πρώτος μέσα στους πρώτους.
ιγ΄. Όπως η μέρα είν’ ευειδής κι η τόση ομορφιά της στο φως μέσ’ καταυγάζεται,
στου ήλιου τις ακτίνες,
[έτσι κι η Χάρη του Χριστού εσένα σε λαμπρύνει∙
ωραίος στο παράστημα κι όταν μιλάς ωραίος, και η διδασκαλία σου σαν λιόλουστη
[ημέρα.
Σ’ όλες εκείνες τις ψυχές που μέσα στα σκοτάδια περιπλανούνται ανώφελα, τον
[δρόμο τους φωτίζεις∙
στο φως τις φέρνεις του Χριστού και της Θεογνωσίας
με το ανέσπερο το φως που ’χεις εσύ ως δώρο απ’ τον Πανάγαθο Θεό.
Για όλους της γης τους ένοικους εσύ συνέχεια λάμπεις, με του ήλιου μας του νοητού συ τις ακτίνες φέγγεις.
Με την ωραία σου φωνή κάθε άνθρωπο προτρέπεις και μας καλείς στον φωτισμό και
[μας φωτίζεις όλους.
Πώς να μην είσαι τώρα κει λαμπρός, στεφανηφόρος,
στους αθλοφόρους μάρτυρες πρώτος μέσα στους πρώτους;
ιδ΄. Την κάθε μια ανάμνηση των μάταιων του κόσμου τελείως τους την έσβησες κι
[έτσι συ τους διασώζεις από την απώλεια της ψυχής που φέρνει αυτός ο τρόπος.
Έτσι, σώζεις και Έλληνες κι άλλους ειδωλολάτρες, και όλους όσοι τελικά αδίκως
[βολοδέρνουν στις ψυχοβόρες θύελλες που λέγονται αιρέσεις.
Και απ’ τους Εβραίους όσους τους όχι απειθείς μον’ ήταν, αλλά χριστομαχούσανε,
[πιστούς καταδιώκαν, εσύ αυστηρά τους έλεγξες, τους ντρόπιασες τελείως.
Εκείνων των σκληρόκαρδων την επηρμένη φύση που έγεμ’ ανυπακοή κι εγωισμό
[συνάμα
την σύντριψες, την έλιωσες μ’ εύλογη ρητορεία, θαυμάσια επιχειρήματα, βαθιά
[θεολογία.
Ο λόγος σου ήταν αιχμηρός σαν μυτερή βουκέντρα∙ κι ο νους τους, ανεπίγνωστος Χριστού έτσι όπως ήταν, παντού κατακεντήθηκε κι έμεινε λαβωμένος.
Ήταν σαν να τους χλεύαζες, σαν να τους μαστιγώνεις με λόγια σπάνια, κοφτερά
[γεμάτ’ από σοφία.
Τους ασεβείς ελέγχοντας με βίο και με λόγια για τον Χριστό μαρτύρησες∙
[κι έτσι, στεφηνόφορος βρίσκεσαι σ’ ουράνιες μονές,
στους αθλοφόρους μάρτυρες πρώτος μέσα στους πρώτους.
ιε΄. Όλα σ’ εσένα επαινετά, εγκώμια μόνο πρέπουν σε σένα πρωτομάρτυρα Άγιε του
[Χριστού μας.
Κι έτσι, ποιος θα μπορούσε άραγε, ένα-έν’ ν’ απαριθμήσει όλα σου τα θαυμάσια και
[να τα περιγράψει;
Ότι όλ’ αξιοθαύμαστα θα τα ’βρει όποιος τα ψάξει.
Και τώρα εδώ πού να πιαστώ, τι να πρωταναφέρω;
[Ν’ αφήσω τα πολλά-πολλά, λέω, από τα πρώτα∙ μ’ αφήνω κι απ’ τα μεσιανά,
κι απ’ τα στερνά θ’ αφήσω…
Είν’ μύριες-όσες οι αρετές και όλες σου αναβλύζουν, πηγές είν’ όλες δροσερές,
γλυκό νεράκι δίνουν σ’ όσους με πίστη σπεύδουνε να πιουν να ξεδιψάσουν.
Δεν το μπορώ όμως να μην πω για μια απ’ τις αρετές σου π’ εύφρανε τόσο τον Θεό,
[ομού και τους αγγέλους που είν’ ψηλά στον ουρανό,
μα και βροτούς συνάμα.
Μα είν’ τόσ’ απροσδόκητη, τόσο μα τόσο σπάνια… είναι στον ύψιστο βαθμό
[θαυμάσια και Θεία.
Πετράδι είν’ στο στεφάνι σου από τα πιο μεγάλα, στεφανηφόρε Στέφανε που ’σαι
[ψηλά εκεί πάνω
στους αθλοφόρους μάρτυρες πρώτος μέσα στους πρώτους.
ις΄. Πλήθος πολύ από στέμματα στέψαν την κεφαλή σου, καθώς εσύ ευχόσουνα κι έδινες ευλογίες σ’ αυτούς που σε σκοτώνανε άγρια με τις πέτρες.
[Έτσι, πασίδηλο έγινε κι αντιληπτό απ’ όλους πως του Χριστού είσαι μαθητής,
πιστός Απόστολός Του.
Εκείνος σαν υπέφερε περνώντας τόσα πάθη, γι’ αυτούς που Τον σταυρώνανε θερμά,
[με πόθο ευχόταν.
Έτσι κι εσύ υπέρ αυτών που σε δολοφονούνε,
παρακαλείς τον Κύριο, Αυτόν τον καλό Θεό μας.
[Συχώρεση γι’ αυτούς ζητάς, άφεση να τους δώσει
για αυτό τ’ ανοσιούργημα, τον φόνο που σου δίνουν.
[Μπροστά σε τέτοια αρχοντιά ποιος σιωπηρός θα μείνει;
Ποιος δεν θ’ αρχίσει φωναχτά ύμνους να σ’ αναπέμπει;
Ποιος με καμάρι δεν θα πει περήφανος πως είναι για σε μεγαλομάρτυρα;
[Ποιος από ενθουσιασμό δεν θα χειροκροτήσει;
Άξια και πανάξια είσαι στεφανηφόρος,
στους αθλοφόρους μάρτυρες πρώτος μέσα στους πρώτους.
ιζ΄. Κι έτσι πια φανερώθηκες ως κήρυκας Χριστού∙ όπως τα είχες διδαχτεί έτσι τα
[διακηρύσσεις
τους πάντες διαφωτίζοντας, κηρύσσοντας στα έθνη τον άγιο λόγο του Θεού, το
[θείο Ευαγγέλιο.
Με τέτοιον τρόπο φανερό και όχι καλυμμένο στους Αποστόλους εισ’ αρωγός,
[Απόστολος λογιέσαι.
Και τήρησες τις εντολές όλες μέχρι κεραίας, ακόμα και τις δύσκολες όπως αυτή που
[λέει
να εύχεστε για τους εχθρούς και γι’ όλους όσοι σας βλάφτουν.
Όσα διδάσκει ο Χριστός, όλα τα ’κανες πράξη
[κι ο ζήλος που επέδειξες για τα καλά τα έργα, παράδειγμα σε έκανε
προς μίμηση απ’ όλους.
Κι έτσι έχεις το όνομα, μα έχεις και τη χάρη∙ το νόημα του ονόματος φάνηκε και στην
[πράξη, καθώς συ στεφανώθηκες κι είσαι στεφανηφόρος,
στους αθλοφόρους μάρτυρες πρώτος μέσα στους πρώτους.
ιη΄. Στα ύψη σε ύψωσε ο Χριστός, σε τίμησ’ ο Θεός μας! Ένδοξος ων σε δόξασε, στη
[δόξα Του μετέχεις.
Σου δίνει μάτια για να δεις πού είναι και πώς στέκει μαζί με τον Πατέρα Του και με
[το Άγιο Πνεύμα.
Εσύ, λοιπόν, που αξιώθηκες Θεού να έχεις θέα,
ζήτα Του να μας συχωρνά όλους μας π’ αμαρτάμε.
Θέλουμε να πιστεύουμε καλό συνήθειο το ’χεις, γι’ αυτούς που αμαρτάνουνε εσύ να
[μεσιτεύεις.
Ζήτα για εμάς την άφεση, τ’ αλάφρωμα απ’ το βάρος που όλα μας τα φταιξίματα
[ρίχνουν και μας βαραίνουν.
Ζήτα λοιπόν συγχώρεση γι’ όλους μας που τιμούμε την ένδοξη τη μνήμη σου, την
[πολυτιμημένη.
Σ’ αυτόν που σου προσπέφτει αν θες με προσευχές, με λόγια σαν όλ’ αυτά
που σού ’παμε στον ύμνο μας ως τώρα,
τείχος γίνε απόρθητο και φοβερός προστάτης στον Κύριο ευχόμενος.
Εύχου θερμά για όλους μας ότ’ έχεις παρρησία, μιας και είσαι πρωτομάρτυρας εσύ
[στεφανηφόρος,
στους αθλοφόρους μάρτυρες πρώτος μέσα στους πρώτους.
