Του Αρίστου Μιχαηλίδη / εφ. Φιλελεύθερος.
Όταν ο Κουντρέτ Οζερσάι λέει ότι οι πηγές του φυσικού αερίου «ανήκουν και σε μας» –για να καλέσει τη διεθνή κοινότητα να πείσει τους Ελληνοκύπριους «να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι με μας για το θέμα του φυσικού αερίου»– οφείλει πρώτα να απαντήσει σε ένα μόνο ερώτημα: Ποιοι είσαστε εσείς; Δηλαδή, ποιους εννοεί όταν δηλώνει πως το φυσικό αέριο ανήκει και σε μας;
Είναι ένα ερώτημα που από καιρό έπρεπε να απαιτήσει απάντηση η ηγεσία μας, διότι από αυτό εξαρτώνται πάρα πολλά. Για να μην πω ότι είναι το πιο ουσιαστικό μέρος του προβλήματός μας.
Έστω ότι οι Τουρκοκύπριοι ηγέτες, διότι δεν είναι μόνο ο Οζερσάι, παριστάνουν τα θύματα που τους κλέβουν τον πλούτο οι Ελληνοκύπριοι και τους αφήνουν έξω από το γλέντι των δισεκατομμυρίων. Όταν, λοιπόν, λέει ο Οζερσάι ότι «ο πλούτος ανήκει και σε μας» εννοεί μόνο τους Τουρκοκύπριους; Εννοεί την παράνομη «Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου» που τα διεθνή και ευρωπαϊκά δικαστήρια θεωρούν ότι δεν έχει κανένα λόγο στην κατεχόμενη περιοχή και ότι είναι η Τουρκία υπόλογη για ό,τι συμβαίνει εκεί; Εννοεί και την Τουρκία; Και τους εποίκους;
Αν εννοεί μόνο τους Τουρκοκύπριους, τότε γιατί το συμπλήρωμα αυτών των δηλώσεων είναι πάντα ότι οφείλουν οι Ελληνοκύπριοι να λάβουν υπόψη τα συμφέροντα της Τουρκίας και ότι ο «νούσιμος δρόμος» είναι η μεταφορά του αερίου στους τουρκικούς αγωγούς; Ποιος έκρινε ότι αυτό συμφέρει τους Τουρκοκύπριους και τους Ελληνοκύπριους; «Αυτό που έπρεπε να γίνει είναι ένα διεθνές ταμείο στη διαχείριση του οποίου θα λάμβαναν μέρος και οι Τ/κ και οι Ε/κ», λέει.
Το ερώτημα και πάλι είναι «αυτό το διεθνές ταμείο με βάση ποια κριτήρια θα διανέμει τα έσοδα για να είναι ικανοποιημένος ο κ. Οζερσάι»; Με βάση τον πληθυσμό; Και ποιος είναι ο πληθυσμός στα Κατεχόμενα; Μόλις την περασμένη βδομάδα ο «υπουργός δημοσιονομικών» του κατοχικού καθεστώτος Σερντάρ Ντενκτάς δήλωνε ότι ο πληθυσμός του ψευδοκράτους είναι 800.000 ατόμα. Όπως έγραφε την Πέμπτη η Αφρίκα αναδεικνύοντας την ασάφεια που υπάρχει, παλιότερα ο Μεχμέτ Αλίτ Ταλάτ είχε μιλήσει για 500.000-600.000 άτομα, ο Ιρσέν Κιουτσιούκ είχε αναφερθεί σε «πλήθος», ενώ ο Μουσταφά Ακιντζί αντί απάντησης είχε πει: «δέστε τα σοκάκια».
Κάνουμε συνομιλίες για διαμοιρασμό εξουσιών και εδαφών, για εποίκους, τώρα απαιτούν και συνομιλίες για διαμοιρασμό του φυσικού αερίου, αλλά είναι αδύνατο να ξέρουμε τον πληθυσμό των ανθρώπων με τους οποίους θα κάνουμε συνεταιρισμό. Διότι ο Οζερσάι και οι υπόλοιποι Τουρκοκύπριοι ηγέτες (προφανώς με οδηγίες της Άγκυρας) αρνούνται να επιτρέψουν να γίνει επίσημη απογραφή υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών. Λοιπόν, θα έπρεπε να υπάρχουν λογικές προϋποθέσεις προτού φτάσουμε στο διάλογο για τον διαμοιρασμό του φυσικού πλούτου, όπως και για όλα τα άλλα. Και μία από αυτές είναι να ξεκαθαρίσει για ποιου το όφελος γίνεται ο διάλογος. Γιατί, όπως πάμε, αν ισχύουν οι αριθμοί που δίνει ο Ντενκτάς για τον πληθυσμό, πολύ σύντομα οι Ελληνοκύπριοι θα είναι μειοψηφία και το διεθνές ταμείο που ζητά ο Οζερσάι θα μας πει πως οι Ελληνοκύπριοι δικαιούνται λιγότερα από το 50% των εσόδων…
Ας απαντηθεί πρώτα το ερώτημα: Θα κάνουμε διάλογο για να βρούμε το δίκαιο των Τουρκοκυπρίων ή το «δίκαιο» της Τουρκίας;
Ρώτησαν την περασμένη βδομάδα τον Μουσταφά Ακιντζί σε μια συνέντευξη αν θα υπάρξει σημείο διέλευσης στα Κόκκινα. Απάντησε ότι αυτό περιλαμβάνεται στα αιτήματα της ελληνοκυπριακής πλευράς, ωστόσο πρόκειται για εξ ολοκλήρου στρατιωτική κλειστή περιοχή που είναι ανέφικτο να διαχωριστεί και να μετακινηθεί. «Το εξήγησα αυτό, ελπίζω το κατάλαβαν», είπε. Όποτε τους βολεύει τους Τουρκοκύπριους ηγέτες είναι εξ ολοκλήρου στρατιωτική κλειστή περιοχή και δεν μπορούν να κάνουν τίποτε, αλλά όταν παριστάνουν τους σκληρούς υπερασπιστές των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων ξεχνούν ότι ολόκληρη η κατεχόμενη Κύπρος είναι εξ ολοκλήρου στρατιωτική κλειστή περιοχή και μόνο αν πάψει να είναι μπορεί να αναγνωριστεί και το δίκαιο των Τουρκοκυπρίων.
