Μια ημέρα σαν τη σημερινή (22 Ιανουαρίου) του 1908, στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν, γεννήθηκε ο Λεβ Νταβίντοβιτς Λαντάου, ένας σπουδαίος επιστήμονας της θεωρητικής φυσικής, ο οποίος κέρδισε το 1962 το βραβείο Νόμπελ Φυσικής για την έρευνά του στη συμπεριφορά του υγρού ήλιου σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες. Με αυτήν την αφορμή, η Google αφιερώνει στον μεγάλο επιστήμονα το σημερινό της Doodle.
Ο Λεβ Λαντάου, που οι συμμαθητές του τον περιέγραφαν ως ένα «ήσυχο» και «ντροπαλό» αγόρι, υπήρξε ένα «παιδί θαύμα» στα μαθηματικά και τις θετικές επιστήμες. Έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές του στο Γυμνάσιο από την ηλικία των 13 χρόνων, ο Λαντάου ήταν έτοιμος να ξεκινήσει στο κολλέγιο πολύ πριν τους συνομηλίκους του. Με την εγγραφή στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ, σε ηλικία 18 χρόνων παρουσίασε ήδη σε έντυπη μορφή τη θεωρία των φασμάτων των διατομικών μορίων.
Ολοκληρώνοντας το διδακτορικό του στην ηλικία των 21, ο Λαντάου κέρδισε μια υποτροφία Ροκφέλερ και ένα μισθό που του επέτρεψε να επισκεφθεί ερευνητικές εγκαταστάσεις στη Ζυρίχη, το Κέμπριτζ και την Κοπεγχάγη, όπου είχε την ευκαιρία να σπουδάσει με τον βραβευμένο με Νόμπελ Νιλς Μπορ. Φημισμένος για το έργο του επάνω στην κβαντική θεωρία, ο Μπορ είχε σοβαρή επίδραση στον νεαρό φυσικό.
Εκλεγμένος στην Ακαδημία των Επιστημών της πρώην ΕΣΣΔ, το 1946, ο Λεβ Λαντάου έλαβε επίσης το βραβείο επιστημών «Λένιν» για τη μνημειώδη σειρά μαθημάτων θεωρητικής φυσικής, γραμμένη μαζί με τον συμφοιτητή του Εβγένι Λίφσχιντζ. Το όνομά του έχει συνδεθεί με πολλά επιτεύγματα όπως η κβαντική θεωρία του διαμαγνητισμού, η θεωρητική ερμηνεία της υπερρευστότητας, η θεωρία των μεταβολών φάσης δεύτερης τάξης, η θεωρία Ginzburg–Landau για την υπεραγωγιμότητα, κ.ά. Η πνευματική κληρονομιά του (έφυγε από τη ζωή την 1η Απριλίου 1968) διατηρείται ζωντανή από το Ίδρυμα Λαντάου στη Μόσχα, ενώ υπάρχει ακόμη και ένας κρατήρας στο φεγγάρι με το όνομά του!
