Στις 2 Μαΐου 2018 ο Τούρκος πολίτης Μουσά Αλερίκ, εργάτης στο Δήμο Αδριανουπόλεως, πέρασε εκ παραδρομής στο ελληνικό έδαφος, στην περιοχή των Καστανιών, και τον συνέλαβαν οι στρατιωτικοί του παρακείμενου φυλακίου. Αμέσως δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι η περίπτωση του Μουσά Αλερίκ είναι «ιδανική» για να την χειριστεί η Ελλάδα στη βάση της αμοιβαιότητας και να εξασφαλίσει την απελευθέρωση των δυο Ελλήνων στρατιωτικών που συνελήφθησαν την Πέμπτη 1 Μαρτίου, επειδή εισήλθαν εκ παραδρομής στο τουρκικό έδαφος.
Την χαρακτηρίζουμε «ιδανική», γιατί το παράπτωμα στο οποίο υπέπεσαν και οι μεν και ο δε είναι ακριβώς το ίδιο, και μάλιστα ακριβώς στην ίδια περιοχή.
Στην περίπτωση του ενός, του Τούρκου Μουσά Αλερίκ, η ελληνική Δικαιοσύνη και το σώμα των Ελλήνων δικαστών απέδειξαν το πραγματικό μεγαλείο της Δικαιοσύνης και ότι η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου. Πριν καν περάσουν 24 ώρες από το συμβάν απαγγέλθηκε το κατηγορητήριο, ο κατηγορούμενος προσήχθη στο δικαστήριο και καταδικάστηκε σε πέντε μήνες φυλάκιση, χρηματική ποινή 1.500 ευρώ, καταβολή δικαστικών εξόδων, δήμευση του εκσκαφέα και αναστολή της ποινής του για τρία χρόνια.
Ο Τούρκος πολίτης που εισήλθε παράνομα στην Ελλάδα το απόγευμα της Τετάρτης, στις Καστανιές Έβρου, κρατείται μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες απέλασής του στην Τουρκία τις επόμενες ημέρες.
Ας δούμε όμως τι έκαναν οι τουρκικές Αρχές με την υπόθεση του ανθυπολοχαγού Μητρετώδη και του λοχία Κούκλατζη. Σε μια υπόθεση, ή μάλλον σε ένα απλό συμβάν, που είναι ακριβώς ίδιο με αυτό του Μουσά Αλερίκ, αφού κι αυτοί εισήλθαν στο τουρκικό έδαφος εκ παραδρομής στην ίδια περιοχή, μερικές εκατοντάδες μέτρα βόρεια του σημείου που εισήλθε ο Τούρκος πολίτης, η τουρκική Δικαιοσύνη μετέτρεψε δυο ανθρώπινες ψυχές σε εργαλείο άσκησης πολιτικής του τουρκικού κράτους. Και μάλιστα μιας πολιτικής που επιχειρεί να εκβιάσει την ελληνική κυβέρνηση και να καταργήσει το κράτος δικαίου της Ελλάδας, που λειτουργεί στην υπόθεση των οκτώ Τούρκων αξιωματικών οι οποίοι έχουν ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα.
Η ελληνική Δικαιοσύνη αποφάσισε να μην ικανοποιήσει το αίτημα έκδοσης της Τουρκίας, επειδή υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι δεν θα έχουν δίκαιη δίκη.
Και έρχεται η τουρκική Δικαιοσύνη με τους χειρισμούς της στην υπόθεση των δύο Ελλήνων στρατιωτικών να αποδείξει ότι δεν λειτουργεί το κράτος δικαίου στην Τουρκία και να δικαιολογήσει την απόφαση της ελληνικής Δικαιοσύνης για τους οκτώ.
Τη στιγμή που για ένα συμβάν απολύτως ίδιο, που συνέβη στην ίδια περιοχή, το ελληνικό δικαστήριο απέδωσε δικαιοσύνη σε λιγότερο από 24 ώρες, ο Τούρκος εισαγγελέας, ενώ έχουν περάσει 65 ολόκληρες ημέρες, ακόμα δεν έχει απαγγείλει κατηγορίες εναντίον των δύο Ελλήνων στρατιωτικών, κρατώντας τους ως ομήρους εν έτει 2018, τον 21ο αιώνα.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Τούρκος πρόεδρος, που διεκδικεί την επανεκλογή του στις εκλογές της 24ης Ιουνίου, ζήτησε ανοικτά να του παραδώσει η Ελλάδα τους οκτώ, παραβιάζοντας τις αρχές του κράτους δικαίου, για να συζητήσουμε μετά για τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς.
Οι παραπάνω περιπτώσεις πρέπει πάνω και πρώτα απ’ όλα να απασχολήσουν τις χώρες της Ευρώπης, και ειδικά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θεωρούν ως μέγιστη κατάκτηση του σύγχρονου κόσμου και όπλο κατά της βαρβαρότητας τη λειτουργία του κράτους δικαίου, οι οποίες πολλές φορές, στο βωμό του οικονομικού κέρδους και συμφέροντος, κλείνουν τα μάτια στις παραβιάσεις των κυβερνήσεων της Άγκυρας σε βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, με τη συμμετοχή-συνενοχή της τουρκικής Δικαιοσύνης, με αποτέλεσμα αντί τον εξανθρωπισμό της Τουρκίας, τον σταδιακό εκβαρβαρισμό της ίδιας της Ευρώπης.
