Κατά τον θεόπνευστο αββά Ισαάκ τον Σύρο «ο απολογούμενος υπέρ του αδικουμένου, ευρίσκει τον Θεόν υπέρμαχον αυτού». «Ει Θεός μεθ’ ημών», λοιπόν, τις βούλεται ημίν αντιστήναι; Εδώ που επλεόνασεν η φοβερά αμαρτία της αδικίας, εδώ ας σπεύσομε να επωφεληθούμε από την υπερπερισσεύουσα χάριν. Σε αυτήν την μάχη εναντίον του φοβερού τέρατος της αδικίας ας γίνουμε πρόμαχοι. «Ουδείς καθ’ ημών»∙ ότι εξουσίαν έχομεν «πατείν επάνω όφεων και σκορπίων, και επί πάσαν δύναμιν του εχθρού».
Υπέρ του αδικουμένου Έλληνα Πόντιου αδερφού μας Ιβάν, λοιπόν, ανενδοίαστος ο λόγος. Αυτό που έπαθε δεν είναι η εξαίρεση, αλλά ο κανόνας σε αυτήν την δύσκολη χώρα.
Οι χώρες στις οποίες μεταναστεύει και καταφεύγει απελπισμένη η νεολαία μας, δεν είναι αγγελικά πλασμένες. Εκεί, όμως, η ικανότητα και το ταλέντο αναγνωρίζονται, η σκληρή δουλειά ανταμείβετε και το έργο μετράει. Στην Ελλάδα της αναξιοκρατίας, της ευνοιοκρατίας και της φαυλοκρατίας αυτά έχουν πάει περίπατο εδώ και καιρό… Η μπάλα (κυριολεκτικά και μεταφορικά) δεν παίζεται στο χορτάρι, αλλά στα σκοτεινά παρασκήνια.
Τα έργα του πατριώτη επιχειρηματία μιλούν από μόνα τους. Εάν σε κάποιους δεν αρέσει το γεγονός ότι επενδύει στην καθημαγμένη βόρεια Ελλάδα, ας τον ανταγωνιστούν στον επιχειρηματικό στίβο κι ας επενδύσουν και αυτοί. Είναι καλοδεχούμενοι∙ ας προσπαθήσουν να τον ξεπεράσουν στην έμπρακτη στήριξη που παρέχει στην οικονομία, στο πανεπιστήμιο, στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας και στο Άγιο Όρος. Αντί να μάχονται λυσσαλέα να τον εξοντώσουν, θα ήταν καλύτερο εάν προσπαθούσαν να τον ξεπεράσουν στη φιλανθρωπία και στη στήριξη των ανέργων και των φτωχών.
Δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο, και επιφυλάσσομαι (βρισκόμενος, όμως, έξω από τον χορό), για αρκετές από τις επιλογές του– ποδοσφαιρικές και πολιτικές.
Αλλά ποιος μπορεί να παραβλέψει τα όσα συγκινητικά μαρτυρούν οι αθλητές κι οι εργαζόμενοι στις υπόλοιπες επιχειρήσεις του και όσοι γενικώς ευεργετήθηκαν από αυτόν; Δεν μπορεί να προσθέσει τίποτε περισσότερο κανείς στις τεκμηριωμένες ανακοινώσεις των ποντιακών οργανώσεων, των συνδέσμων φιλάθλων και των βετεράνων ποδοσφαιριστών της ποδοσφαιρικής ομάδας της οποίας ηγείται.
Όταν ακόμα και ο μεγάλος Άγγελος Αναστασιάδης που ίσως να έχει αδικηθεί κάπως από τον Ιβάν στο παρελθόν, δηλώνει πρόσφατα και σε ανύποπτο χρόνο «…τον εκτιμώ πάρα πολύ σαν άνθρωπο. Να τον έχει ο Θεός καλά αυτόν και την οικογένειά του… δίνει ζωή και δουλειές στην πόλη, οικογένειες ολόκληρες ζουν από αυτόν. Τον έχει ανάγκη η ομάδα, η πόλη, η χώρα. Δεν είναι μόνο το αθλητικό κομμάτι».
Ποιον να πιστέψω λοιπόν; Τις φήμες και την προπαγάνδα που υποτιμά με ανεκλάλητο θράσος, όχι μόνο τη νοημοσύνη, αλλά και την απτή πραγματικότητα; Ή μήπως τον πατέρα Θεωνά από το ιερό κελί Αγίου Γεωργίου Σκουρταίων του Αγίου Όρους που είχε δηλώσει παλαιότερα (και πάλι σε ανύποπτο χρόνο) καταθέτοντας προσωπική πείρα: «Είναι πολύ ελεήμων, βοηθάει πάρα πολλούς ανθρώπους, όχι μονάχα στην Ελλάδα, αλλά και στο Ροστόφ, όταν ακούει ότι κάποια οικογένεια έχει πόνο, κάποιο παιδί άρρωστο, συνδράμει και με γιατρούς και με χρήματα. Τον έχει στείλει η Παναγία για την Ελλάδα να βοηθήσει».
Η καθημερινή αδικία που υφίστανται οι πιο αγνοί, οι πιο έντιμοι κι οι πιο ικανοί σε τούτην τη χώρα είναι συστηματική, επίμονη κι εξοντωτική. Το περιστατικό με τον Ιβάν είναι πολύ διδακτικό και μου δίνει την ευκαιρία να δώσω πέντε συμβουλές επιβίωσης στους «πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην» αγαθούς Έλληνες, ιδιαίτερα στους νέους.
Στις παρούσες συνθήκες δεν αρκεί να είσαι δυο φορές καλύτερος. Δούλεψε με πείσμα, για να γίνεις τουλάχιστον είκοσι φορές.
«Οι άνθρωποι οργίζονται περισσότερο όταν τους αδικούν παρά όταν ασκείται βία επάνω τους» (Θουκυδίδης). Όταν αδικείσαι, λοιπόν, κράτα καθαρό μυαλό και ψυχρό αίμα. Θυμήσου τον Μέγα Άγιο Βασίλειο: «Θυμός μεν γαρ εγείρει μάχην, μάχη δε γεννά λοιδορίας, αι δε λοιδορίαι πληγάς, αι δε πληγαί τραύματα, εκ δε τραυμάτων πολλάκις θάνατοι. Από της πρώτης αρχής το κακόν επίσχωμεν, την οργήν πάσῃ μηχανή των ψυχών εξελόντες». Εάν αφήσεις το δίκιο να σε πνίξει, θα το χάσεις. Η οργή σε οδηγεί σε λάθη, τα οποία ο αντίπαλος είναι έτοιμος να τα εκμεταλλευτεί, ώστε να σε καταστήσει γραφικό και να σε εξοντώσει. Η διαμαρτυρία σου ας είναι κόσμια, ψύχραιμη και ας αποπνέει αγαπητική διάθεση.
Φρόντισε να αποφύγεις το σύνδρομο του αδικημένου που σε οδηγεί στην αυτοπροβολή. Εάν πράγματι αξίζεις και κανείς δεν αναγνωρίζει την αξία σου, εξαιτίας φθόνου και υστεροβουλίας, μην πέσεις στην παγίδα και τον πειρασμό της αυτοδικαίωσης και της αυτοπροβολής. Μην ξεχνάς ποτέ: «όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται».
Αυτοί που αδικούν είναι συνήθως φαύλοι. Ως τέτοιοι, είναι έκθετοι σε πλείστα ζητήματα και υποθέσεις. Περίμενε με υπομονή. Όταν με την αλαζονεία που τους διακατέχει διαπράξουν απρόσεκτα μια ξεκάθαρη βρομιά, τότε πάρε το φραγγέλιο. Απαθώς, χωρίς εκδικητική διάθεση και προσβλέποντας στο κοινό καλό. Θα τη γλιτώσουν και πάλι, αλλά όχι χωρίς να ξοδέψουν πολιτικά και άλλου είδους κεφάλαια, δυσαρεστώντας τους πάτρονές τους. Όχι για τον εαυτό σου, αλλά για την πατρίδα έχεις χρέος να μην τους αφήνεις ν’ αποθρασύνονται.
Τέλος, βάλε μετάνοια στην Υπέρμαχο Στρατηγό που είναι «των απελπισμένων μόνη ελπίς και των πολεμούμενων βοήθεια».
