Έχουν ειπωθεί και έχουν γραφτεί πολλά στον ελληνικό τύπο για τις δηλώσεις που έχει κάνει ο Ερντογάν για τη Συνθήκη της Λοζάνης.
Ασχέτως της ιστορικής γνώσης του Τούρκου προέδρου αλλά και της δυνατότητας που έχει η Τουρκία να αναθεωρήσει μονομερώς μια συνθήκη την οποία συνυπέγραψαν 17 χώρες, οι δηλώσεις Ερντογάν έχουν την πολιτική τους σημασία και ασφαλώς εντάσσονται σε μια στρατηγική επέκτασης των εδαφών της τουρκικής επικράτειας και προς την Ελλάδα, όταν διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες.
Όμως αξίζει να δούμε και την κριτική που δέχεται ο Ερντογάν για τις δηλώσεις του αυτές από την τουρκική πολιτική διανόηση. Για το λόγο αυτόν μεταφράσαμε και δημοσιεύουμε αυτούσιο άρθρο του έμπειρου δημοσιογράφου Εμίν Τσολασάν, που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Sözcü.
Να σημειωθεί ότι ο Τσολασάν είναι ανάμεσα σε εκείνους τους αρθρογράφους που συνεχίζουν να στηρίζουν τον Κεμάλ και τον κεμαλισμό. Ακολουθεί το άρθρο:
Ο παγκόσμιος γίγαντας Ερντογάν, το καμάρι της χώρας μας, ο τρόμος του κόσμου, που όπου σταθεί κι όπου βρεθεί σκορπάει τον τρόμο, αναφερόμενος στη Συνθήκη της Λοζάνης, την απαξίωσε με τα εξής λόγια: «Πριν από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, κατείχαμε μια έκταση περίπου τριών εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων. Συρρικνωθήκαμε και πέσαμε στα 780 τ.χλμ.
»Όταν αναφέρθηκα στη Συνθήκη της Λοζάνης, κάποιοι ενοχλήθηκαν. Γιατί ενοχλείστε;
»Στη Λοζάνη συρρικνωθήκαμε, και από τα τρία εκατομμύρια τ.χλμ. που είχαμε, πέσαμε στα 780 τ.χλμ. Μας πήραν εδάφη που ήταν μπροστά στη μύτη μας. υπάρχουν κάποιοι που είπαν ότι “Η συμφωνία αυτή ήταν μια μεγάλη επιτυχία”. Πώς γίνεται αυτό; Δίνεις αυτά που έχεις στα χέρια σου και ακόμα λες ότι ήταν επιτυχία.»
Αυτά ακριβώς είναι τα λόγια που είπε για τη Λοζάνη.
Ένας Πρόεδρος Δημοκρατίας, ακόμα και αν δεν γνωρίζει τίποτα για άλλα θέματα, είναι υποχρεωμένος να γνωρίζει την ιστορία της χώρας του, ειδικά της τελευταίας περιόδου.
Ένας Πρόεδρος Δημοκρατίας δεν μπορεί να ανεβαίνει στο βήμα και να λέει ό,τι του κατέβει, διαστρεβλώνοντας την ιστορία.
Η Συνθήκη της Λοζάνης υπογράφηκε λίγο πριν από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, τον Ιούλιο του 1923. Τη χώρα μας την εκπροσώπησε στις διαπραγματεύσεις ο Ισμέτ Ινονού. Με την υπογραφή της Συμφωνίας διώξαμε τον διεθνή οικονομικό έλεγχο, που μας έπινε το αίμα σαν βδέλλα επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και αναγνωρίστηκε από όλο τον κόσμο η ανεξαρτησία και η κυριαρχία της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Εκείνη η συμφωνία μάς επέτρεψε να έρθουμε μέχρι τις μέρες μας.
Με τη συμφωνία εκείνη πετάξαμε στο σκουπιδοτενεκέ της Λοζάνης τη Συνθήκη των Σεβρών, που διαμέλιζε την πατρίδα μας και προέβλεπε την ίδρυση της Αρμενίας και του Κουρδιστάν στα εδάφη μας. Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μπορούσε ο Ταγίπ Ερντογάν να βγαίνει στο βήμα και να μιλάει, σε ένα κράτος που θα ήταν αιχμάλωτο.
Ένας Πρόεδρος Δημοκρατίας, που γνωρίζει έστω και λίγο την ιστορία της χώρας του, δεν έχει δικαίωμα να λέει τα παραπάνω, όποιο σκοπό κι αν θέλει να εξυπηρετήσει.
Η Τουρκία, κάτω από εκείνες τις αρνητικές και δύσκολες συνθήκες, στη Λοζάνη δεν παραχώρησε ούτε μία σπιθαμή γης. Όποιος λέει το αντίθετο, είναι υποχρεωμένος να μας αποδείξει τι και σε ποιους παραχωρήθηκε.
Εμείς το 1912 βγήκαμε ηττημένοι από τον Βαλκανικό Πόλεμο, και το 1918 από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα εδάφη στα οποία αναφέρεται ο Ερντογάν τα χάσαμε μετά από εκείνους τους πολέμους. Υπεύθυνος για την απώλεια εκείνων των εδαφών είναι ο μεγάλος ασθενής, η Οθωμανική Αυτοκρατορία την οποία ο ίδιος εκθειάζει.
Αν δεν γνωρίζει την ιστορική πραγματικότητα, οφείλει επιτέλους να την μάθει.
