Ένα σπάνιο και πολύτιμο μουσικό οδοιπορικό φιλοξενείται το Σάββατο 24 Οκτωβρίου στο Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας». Η επετειακή εκδήλωση Τα ρεμπέτικα της Κατοχής και της Αντίστασης, που παρουσιάζει το Εργαστήρι Ελληνικής Μουσικής του δήμου Αθηναίων υπό τη μουσική διεύθυνση του Άγγελου Ηλία, φέρνει στο προσκήνιο τραγούδια που σφράγισαν μια από τις πιο ζοφερές αλλά και ηρωικές περιόδους του ελληνισμού.
Στη σκηνή συμπράττουν η Φωτεινή Βελεσιώτου και ο Μπάμπης Τσέρτος, δύο αυθεντικοί ερμηνευτές που ζωντανεύουν ένα ρεπερτόριο το οποίο σπάνια ακούγεται στους σύγχρονους χώρους διασκέδασης. Με αφορμή τη συναυλία, η Φωτεινή Βελεσιώτου παραχώρησε συνέντευξη στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και τον δημοσιογράφο Γιώργη-Βύρωνα Δάβο, αναλύοντας τη σημασία αυτού του υλικού.
«Ζωντανό χρονικό μιας δραματικής εποχής»
Όπως υπογραμμίζει η ερμηνεύτρια, η ανταπόκρισή της στην πρόταση για το αφιέρωμα ήταν άμεση, καθώς τα συγκεκριμένα τραγούδια αποτελούν βίωμα και κομμάτι της συλλογικής μνήμης.
«Τα ρεμπέτικα της Κατοχής και της Αντίστασης είναι ένα ζωντανό χρονικό μιας από τις πιο σκοτεινές αλλά και πιο ηρωικές περιόδους της πατρίδας μας. Εκφράζουν την πείνα, τη φτώχια, τον φόβο, τον πόνο, τα βάσανα, τις αγωνίες, αλλά ταυτόχρονα και το ανυπότακτο πνεύμα του ανθρώπου που παλεύει για την ελευθερία του», σημειώνει η ίδια.

Τα κομμάτια αυτά, όπως λέει, διατηρούν μια διαχρονική επικαιρότητα. Παρά τη στενή τους σύνδεση με τα ιστορικά γεγονότα της εποχής, οι δοκιμασίες της κοινωνίας συνεχίζουν να αναδεικνύουν την ίδια βαθιά ανθρώπινη ανάγκη για αντίσταση, δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη.
Γιατί παρέμειναν στο περιθώριο
Αναφερόμενη στον ιστορικό ρόλο αυτού του ρεπερτορίου, η καλλιτέχνιδα εξηγεί ότι τα τραγούδια αυτά σηματοδοτούν τη στιγμή που το ρεμπέτικο πέρασε από το περιθώριο στην καρδιά των κοινωνικών εξελίξεων. Ενώ μουσικά διατήρησαν την αυθεντικότητα και τη λιτότητά τους, στιχουργικά λειτούργησαν ως άμεση καταγραφή της επικαιρότητας.
Ο κύριος λόγος που δεν διαδόθηκαν ευρέως μέσω της δισκογραφίας είναι ότι κατά τη διάρκεια της Κατοχής η παραγωγή δίσκων είχε σταματήσει πλήρως.
Τα τραγούδια ταξίδεψαν προφορικά, από στόμα σε στόμα, ενώ μεταγενέστερα παραμερίστηκαν λόγω πολιτικών συνθηκών και λογοκρισίας. Όπως τονίζει, αποτελεί χρέος των καλλιτεχνών να φέρνουν στο φως αυτά τα ιστορικά τεκμήρια.
Το σύγχρονο τοπίο και τα επόμενα βήματα
Σχετικά με τη σημερινή κατάσταση στο λαϊκό τραγούδι, η Φωτεινή Βελεσιώτου επισημαίνει ότι, παρά τις πιέσεις της μουσικής βιομηχανίας και τη στροφή προς την εφήμερη κατανάλωση, υπάρχουν ακόμη δημιουργοί και νέοι καλλιτέχνες που υπηρετούν με σεβασμό την ποιότητα.
Προσωπικά θεωρεί ότι το ρεμπέτικο παραμένει ένας ζωντανός οργανισμός που εξελίσσεται μέσα από τις νέες γενιές.
Μετά την παράσταση στο Θέατρο «Μαρία Κάλλας», η ερμηνεύτρια προγραμματίζει τις χειμερινές της εμφανίσεις στη «Ράδιο Μουσική Σκηνή» στο Γκάζι για τα Σάββατα του Δεκεμβρίου και του Ιανουαρίου, ενώ παράλληλα ετοιμάζει συναυλίες στην περιφέρεια και νέες δισκογραφικές συνεργασίες.



![Από την Έξοδο των Ελλήνων της Ανατολικής Θράκης, τον Οκτώβριο του 1922. Περίπου 160.000 πρόσφυγες διέσχισαν τον Έβρο μεταφέροντας μέρος της κινητής περιουσίας τους (πηγή: Χρήστος Χατζηιωσήφ [επιμ.], «Ιστορία της Ελλάδας του 20ού αιώνα. Ο Μεσοπόλεμος 1922-1940»)](https://www.pontosnews.gr/wp-content/uploads/2025/09/ekkenosi-anatolikis-thrakis-360x180.jpg)













