«Οι περισσότεροι αγάπησαν την Άντζελα, όχι την Αγγελική». Με αυτήν τη λιτή ατάκα, η Άντζελα Δημητρίου είχε δώσει το στίγμα της προσωπικής της ζωής. Ή μάλλον την αλήθεια της ζωής της. Όπου Αγγελική, η ίδια. Αγγελική Κιουρτσάκη. Αυτό είναι το όνομά του κοριτσιού που γεννήθηκε σαν σήμερα, και στην πορεία της ζωής και της καριέρας της άλλαξε την ιστορία στο χώρο του τραγουδιού που εκπροσώπησε και εκπροσωπεί μέχρι σήμερα.
Ένα είδος που γνώρισε κατά καιρούς τη χλεύη και την απαξίωση, αλλά και ένα λουστράρισμα όταν μεσουρανούσε, που φάνταζε υπερβολικό.
Όπως όμως κάθε είδος τραγουδιού, έχει τις καλές αλλά και τις άσχημες πλευρές του. Και εδώ μπαίνει η Άντζελα Δημητρίου. Ένα κορίτσι που αρχικά ήθελε να ξεφύγει από την ασχήμια και τη φτώχεια της ζωής της και απλά να τραγουδήσει. Και σιγά-σιγά βρέθηκε στη χρονική στιγμή που όλα άλλαξαν. Και η ίδια ανέβηκε στο άρμα και προχώρησε. Και φτάνουμε μέχρι τις μέρες μας που η Άντζελα όχι μόνο είναι ακόμα εδώ, αλλά πριν από λίγους μήνες, στη σεζόν που τελείωσε και που (κοινό μυστικό) δεν ήταν από τις καλύτερες για την αθηναϊκή νύχτα, μαζί με τον συνοδοιπόρο της στο είδος Λευτέρη Πανταζή κάνανε το αδιαχώρητο στο χώρο όπου εμφανίζονταν – όχι μόνο από το κοινό που τους στήριξε και τους εκτόξευσε στην κορυφή, αλλά και από τη νέα γενιά. Και η Άντζελα έχει περάσει από τα 45άρια δισκάκια, τα βινύλια, τις κασέτες και τα CD, στον σημερινό χώρο των streaming και των πλατφορμών.
Σε αυτές τις δεκαετίες έγινε ουκ ολίγες φορές στόχος προσωπικών και απαξιωτικών επιθέσεων, είδε την προσωπική και οικογενειακή ζωή της κρεμασμένη στα μανταλάκια (αρκετές φορές με δική της ευθύνη), βίωσε τον παραγκωνισμό σε δισκογραφία και νύχτα, αλλά στο φινάλε η ίδια αποδεικνύεται «πολύ σκληρή» για να καταθέσει τα όπλα.
Και βέβαια μια σπουδαία φωνή, με ξεχωριστό ρεπερτόριο, δύναμη, αντοχή και πείσμα.
Όπως μια σωστή Lady, όπως την αποκαλούν οι θαυμαστές της εδώ και χρόνια. Μια Lady που δεν χρειάζεται παλάτια για να φανεί, αλλά παίρνει δύναμη από την κάθε νότα που τραγουδάει και την κάθε ανάσα της.
«Γεννήθηκα στο Περιστέρι…
…στις παράγκες. Θυμάμαι το πέτρινο σχολείο που πήγαινα. Ήμουν πολύ καλή μαθήτρια. Η μικρή Άντζελα στο Περιστέρι ήθελε όπου στεκόταν και όπου βρισκόταν να τραγουδάει» είχε πει σε τηλεοπτική της συνέντευξη.
Δεν έκρυψε ποτέ τις ρίζες της, ούτε όμως τις στρογγύλεψε. Φτώχεια, συν ο χωρισμός των γονιών, της ήταν τα στίγματα της παιδικής της ηλικίας.
Και λόγω της οικονομικής κατάστασης, αναγκάστηκε να αφήσει το σχολείο, παρόλο που της άρεσε, και να βγει στην αγορά εργασίας. «Δούλεψα πολύ σκληρά, έβγαλα μόνο το Δημοτικό και το λέω επειδή λένε συχνά “δεν μιλάει καλά η Άντζελα”. Ενώ πέρασα στο Γυμνάσιο, δεν μπορούσα να πάω σε νυχτερινό, διότι έπρεπε να δουλέψω και να βοηθήσω τη μητέρα μου. Δούλεψα στο εργοστάσιο του Μούγερ (εταιρεία παιδικών παπουτσιών) 13 χρονών κοριτσάκι, ήμουν σε ρεφιλαριστική μηχανή», είχε εξομολογηθεί. «Έπρεπε εγώ να γίνω ο άντρας του σπιτιού μετά το χωρισμό των γονιών μου» είχε καταλήξει.
Ακολουθεί η δουλειά σε εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας, και λίγο μετά εργάζεται σε δισκοπωλείο στο κέντρο, όπου μαθαίνει όλα τα τραγούδια της εποχής. Προοίμιο του τι θα επακολουθούσε;
Όμως η νιότη της έκρυβε ένα μεγάλο μυστικό που το έκανε γνωστό πολλά χρόνια μετά, στη δεκαετία του 1990. «Έγινα πρώτη φορά μαμά όταν ήμουν 15,5 χρονών. Δεν γινόταν να κρατηθεί αυτό το παιδί και να το έχω εγώ, και δόθηκε. Απλά. Ήθελε η μητέρα μου να βοηθήσει την αδελφή της που δεν μπορούσε να κάνει παιδιά, και έγινε αυτό. Όσο μεγάλωνα, ο καημός μεγάλωνε μέσα μου πιο πολύ και κάποια στιγμή ήρθε στη ζωή μου η Όλγα [η κόρη της], εκεί άλλαξαν εντελώς τα πράγματα» είχε πει.
Και συνέχισε: «Με είχε σαν ξαδέλφη του. Δεν ήξερε τίποτα! Ήθελα να του το πω, γιατί η θεία μου έφυγε από καρκίνο. Όταν έφυγε, θεώρησα καλό να του πω όλη την ιστορία» Για την ιστορία, όταν παντρεύτηκε ο γιος της, τότε γνώρισε και τον βιολογικό του πατέρα.
Τα λαϊκά της Ομόνοιας
«Με θυμάμαι εφτά ετών να τραγουδάω το ”Γαρίφαλο στ’ αυτί”. Έλεγε ο πατέρας μου στη μάνα μου: ”Τι θα μας γίνει αυτό το παιδί; Τραγουδίστρια, χορεύτρια, τι θα γίνει απ’ όλα αυτά;” Αγαπώ πάρα πολύ το τραγούδι, θα έλεγα ότι ζω για να τραγουδάω», είχε εξομολογηθεί σε συνέντευξη της. Και το όνειρό της το πάλεψε. Και βρέθηκε 14 χρόνων να κάνει το ντεμπούτο της πάνω στην πίστα, με την εποπτεία του συνθέτη Βασίλη Βασιλειάδη – έχοντας φυσικά άγνοια κινδύνου. Το 1972 αλλάζει το όνομα της σε Άντζελα Δημητρίου και λίγο αργότερα συνεργάζεται με τον Βασίλη Τσιτσάνη και τη Σωτηρία Μπέλλου στο κέντρο «Χρυσό βαρέλι».
«Από μικρή τα ακούσματά μου ήταν ο Τσιτσάνης και το λαϊκό, ως εξέλιξη του ρεμπέτικου. Όνειρό μου ήταν να δουλέψω κάποτε με όλους αυτούς τους μεγάλους. Κοίτα τώρα, ένα μικρό κοριτσάκι να πουλάει δίσκους στην οδό Αναξαγόρα 1 και ξαφνικά από εκεί που πουλάει δίσκους να κάνει τη δική του προίκα από βινύλια, ήταν κάτι ονειρεμένο, μαγικό!» είχε πει πολλά χρόνια μετά για αυτήν τη συνεργασία-σταθμό.
Με δύο μικρούς δίσκους σε διαφορετικές εταιρείες, ξεκινάει και τη δισκογραφία της. Το 1980 συμμετέχει στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Ας ήταν να μπορώ», που είναι και ο τίτλος του πρώτου της άλμπουμ.
Αρχίζει να ακούγεται και να κάνει επιτυχία σε μια μικρή εταιρεία. Και το 1982 υπογράφει συμβόλαιο με τη CBS (μετέπειτα Sony) που τότε προσπαθεί να περάσει στην νέα εποχή του λαϊκού τραγουδιού. Ναι, τα σκήπτρα τα έχουν οι μεγάλες φίρμες που έρχονται με δύναμη από τις προηγούμενες δεκαετίες. Όμως έχει βγει μια νέα φουρνιά τραγουδιστών που έρχονται από μικρές δισκογραφικές εταιρείες (που οι περισσότερες είχαν έδρα την Ομόνοια και τα πέριξ αυτής) και που κάνουν επιτυχία.
Οι υπεύθυνοι της CBS όπως ο Δημήτρης Γιαρμενίτης αλλά και ο Γιώργος Πολυχρονίου στο τομέα της προώθησης, μαζεύουν αυτά τα ονόματα, σε πιο ιλουστρασιόν παραγωγές και προσπαθούν να τους βάλουν στα …σαλόνια.
Αρχικά δύσκολο, γιατί στις αρχές της δεκαετίας του ’80, από το κρατικό ραδιόφωνο έχουν κοπεί οι διαφημιστικές εκπομπές των δισκογραφικών εταιρειών, ενώ στην τηλεόραση το ελληνικό τραγούδι εκπροσωπείται κυρίως από το έντεχνο της εποχής. Όμως τα νέα ονόματα όπως η Άντζελα Δημητρίου και ο Λευτέρης Πανταζής, πουλάνε τρελά, και χωρίς «επίσημο» promo. Ας είναι καλά τα πειρατικά ραδιόφωνα της εποχής
Οι μουσικοκριτικοί της εποχής τα αποκαλούν απαξιωτικά «τα λαϊκά της Ομόνοιας», όμως όχι απλά αφήνουν το στίγμα τους, αλλά αλλάζουν και την κατάσταση σε δισκογραφία και νύχτα. Και η Άντζελα είναι η νέα σταρ. Τα ΜΜΕ στην αρχή σχεδόν την αγνοούν, όμως όταν η επιτυχία της αναγνωρίζεται, ξεκινά μια σχιζοφρενική φάση: Οι μισοί την λοιδορούν, οι άλλοι μισοί την λατρεύουν.
Ναι στα μέσα της δεκαετίας του ’80 ήταν άκρως επαναστατική πράξη όχι μόνο να ακούς Άντζελα, αλλά και να την υπερασπίζεσαι.
«Κλείσε φώτα, κλείσε μάτια»
Το κορίτσι που έβαζε εφημερίδες στα παπούτσια της γιατί δεν είχε να αγοράσει καινούργια, είναι η μεγάλη σταρ της πίστας. Που πλέον ρούχα και αξεσουάρ ράβονται πάνω της από τους μεγάλους οίκους του εξωτερικού. Και όμως δεν επαναπαύεται, και προσπαθεί να πάει το ρεπερτόριό της πιο πέρα.
Κάποιες φορές βρίσκει και απίστευτους συμμάχους, όπως ο συνθέτης Σταμάτης Σπανουδάκης.
Η ίδια είχε διηγηθεί το παρακάτω περιστατικό: «Με ειδοποιούν ότι ο κύριος Σπανουδάκης επιθυμεί να με γνωρίσει. Κοπήκαν τα πόδια μου. 7 το πρωί μου είπε “πάμε σπίτι μου, θέλω να σου δώσω ένα από τα τραγούδια μου”. Πάμε, κάθεται στο πιάνο και μου παίζει το “Σήμερα”. Μου λέει “πες το μου”. Αισθάνθηκα σαν ένα κοριτσάκι που πήγαινε πρώτη φορά σχολείο και ντρεπότανε. Γυρίζει και μου λέει “το τραγούδι αυτό είναι δικό σου”».
Δεν ήταν όμως όλοι οι δημιουργοί τόσοι γενναιόδωροι. Μάλιστα μια σεζόν σχεδόν της «κρέμασε» το πρόγραμμα ένας κληρονόμος ενός μεγάλου δημιουργού που δεν της έδωσε την άδεια να τραγουδήσει κάποια τραγούδια του. Και όχι μόνο.
Πολύ πριν γίνει καθημερινός –δυστυχώς– ο όρος bullying, η Άντζελα το είχε βιώσει στο πετσί της.
«Ήμουν το εύκολο θύμα. Αυτή που δεν θα διαμαρτυρηθεί» είχε πει πριν από δύο χρόνια σε τηλεοπτική της συνέντευξη.
Παράλληλα με τη λαμπερή πλευρά του μύθου, η Άντζελα αποκτά την κόρη της Όλγα, χωρίς να παντρευτεί ποτέ τον πατέρα της. «Μεγάλωσα την κόρη μου μόνη, και αυτός που θα έρθει δίπλα της θέλω να την αγαπάει και να μην την βλέπει ως κόρη της Άντζελας Δημήτριου, αλλά της Αγγελικής», έχει πει η τραγουδίστρια για την κόρη της.
Και όσο συνεχίζεται ο πόλεμος, η Άντζελα συνεχίζει να είναι στην πρώτη γραμμή. Και όχι μόνο στην Ελλάδα. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, η τραγουδίστρια σκίζει στην Τουρκία και στις αραβικές χώρες. Και όταν λέμε «σκίζει», μιλάμε για τρελές πωλήσεις και γεμάτα στάδια.
Κάποια στιγμή κράτησε μαζί την ελληνική και την τούρκικη σημαία, και έπεσαν όλοι να την φάνε. Όταν ύστερα από λίγους μήνες κάποιοι τραγουδιστές ορκίζονταν στην ελληνοτουρκική φιλία, ήταν μια στιγμή αγάπης και ομόνοιας. Τόση αδικία. Για την ιστορία, εκείνη την περίοδο τα CD της Άντζελας ήταν στα δισκοπωλεία όλου του κόσμου κάτω από την ετικέτα «ethnic». Εμείς εδώ βέβαια λέγαμε ανέκδοτα.
«Γυναίκα εγώ»
Έχει παντρευτεί δυο φορές, τον ίδιο άντρα, τον επιχειρηματία Γιώργο Τρούπη, με διαφορά 20 χρόνων (1985 και 2005), την ίδια μέρα και στην ίδια εκκλησία. Μόνο που ξέχωρα από το φαντεζί του θέματος, η ίδια δεν θέλει καθόλου να αναφέρεται σε αυτόν τον διπλό γάμο.
Μιλώντας για τον άνδρα της ζωής της, είχε αποκαλύψει ότι ήταν ο δερματέμπορος Θωμάς Παπαδόπουλος.
«Ο πρώτος έρωτας και το πρώτο φιλί δεν ξεχνιούνται ποτέ. Έχω στο πορτοφόλι μου τη φωτογραφία του ακόμα. Ήμουν 18 ετών τότε» εξομολογήθηκε.
Και μπορεί ο κόσμος να την είχε ταυτίσει με τον Λευτέρη Πανταζή, αφού είχαν και μια κοινή πορεία και χρονικά, όμως η σχέση τους δεν κατέληξε σε γάμο. Η τραγουδίστρια είχε αποκαλύψει: «Δεν έμεινα μία φορά αλλά τέσσερις φορές έγκυος, και πηγαίναμε για γάμο. Αλλά θέλαμε καριέρα και όχι παιδιά. Δεν το μετάνιωσα για τον συγκεκριμένο άνθρωπο καθόλου. Ήμασταν έξι χρόνια μαζί, αλλά δεν το ήθελε ο ίδιος [σ.σ. να γίνει πατέρας], πώς να το κρατούσα το παιδί; Εγώ αυτό που ήθελα, το κράτησα».
Και φτάνουμε στο κεφάλαιο Στηβ Κακέτσης. Με τον επιχειρηματία της «Νεράιδας» (και όχι μόνο) έζησαν έναν άκρως κινηματογραφικό έρωτα. «Όταν δουλεύαμε μαζί με τον Λευτέρη, έρχεται στο μαγαζί ο συγχωρεμένος Στηβ Κακέτσης. Έρχεται, κάθεται στο μπροστινό τραπέζι με μια δαντέλα που φόραγε, πουκάμισο, με έναν σταυρό χρυσό, και μου πέταγε πιάτα, λουλούδια και τα λοιπά. Λέει στον επιχειρηματία, “φώναξέ μου την, να ‘ρθει στο τραπέζι, την θέλω”. Πάω στο τραπέζι εγώ, ένα κούκλος, μου λέει “γεια σου, είμαι ο Στηβ Κακέτσης. Τι ώρα τελειώνεις τη δουλειά σου; Θα σε περιμένω να ‘ρθεις στη Νεράιδα γιατί πρέπει να μιλήσουμε για να σε πάρω στο μαγαζί”. Λέω, “κοίταξε, είναι η ώρα περασμένη και δεν κάνει να μιλάμε για δουλειά, ας πούμε, τέτοια ώρα. Άσ’ το, το κάνουμε κάποια άλλη φορά. Κάποια άλλη στιγμή”.
»Δεν πήγα ποτέ. Δεν πήγα, ρε παιδί μου, δεν έτυχε να πάω. Και η συνάντηση μας, μετά, έγινε το 90κάτι. Απίστευτο, όλα θέλουν το χρόνο τους», είχε αποκαλύψει η Άντζελα Δημητρίου.
Όταν συναντήθηκαν επίσημα έγινε ο κακός χαμός. Εκείνος ήταν παντρεμένος με την Κατιάνα Μπαλανίκα και είχαν έναν γιο. «Η Άντζελα είναι ο λόγος που χώρισα από την Κατιάνα Μπαλανίκα. Έκανα λάθος, βέβαια. Αισθάνομαι τύψεις. Είχα την ευτυχία στο σπίτι μου και την έψαχνα αλλού. Όταν βγήκα από τη φυλακή, χρειαζόμουν μια σύντροφο δίπλα μου. Η Κατιάνα ήταν πολύ απασχολημένη. Το πρωί έκανε γυρίσματα, το βράδυ πήγαινε στο θέατρο. Πολύς κόσμος, μάλιστα, τότε είχε διερωτηθεί γιατί είμαι με την Άντζελα. Η Άντζελα ήθελε γάμο και εγώ δεν μπορούσα να παντρευτώ τότε», είχε αποκαλύψει ο επιχειρηματίας.
«Με τον Στηβ δεν φτάσαμε εκεί που έπρεπε να φτάσουμε, στο γάμο. Ενώ είχαμε αρραβωνιαστεί, δεν φτάσαμε στο γάμο για πολλούς λόγους. Ήταν πολλά τα χρόνια, έπρεπε να παντρευτούμε, εγώ το ήθελα πάρα πολύ. Ήθελα να νιώσω ότι έχω τον πρώτο ρόλο στη ζωή του. Δεν μου αρέσει ο δεύτερος ρόλος, δεν τον ήθελα ποτέ στη ζωή μου. Ένας λόγος που δεν ήμουν με τον πατέρα της κόρης μου ήταν αυτός. Στη ζωή μου έχω μάθει να έχω πάντα τον πρώτο ρόλο. Δεν είχα ποτέ διπλό ταμπλό στη ζωή μου, γιατί να έχει διπλό ταμπλό κάποιος άνδρας; Όταν ξεκαθάρισε το θέμα, του είπα ότι δεν τον ήθελα εγώ. Είχα κουραστεί», είχε αποκαλύψει η τραγουδίστρια.
Όταν εκείνος έφυγε από την ζωή το 2023, η Άντζελα τον αποχαιρέτησε με μια ανάρτησή της στο Instagram, όπου έγραφε: «Μαζί γράψαμε τα πιο σημαντικά κεφάλαια… Όσες σελίδες της ζωής μου κι αν γυρίσω, βρίσκω πάντα εσένα… Τα ομορφότερά μου χρόνια τα πέρασα μαζί σου… Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις μοναδικές στιγμές που ζήσαμε μαζί και όλα όσα δώσαμε με αγάπη, τρυφερότητα και σεβασμό ο ένας στον άλλον… Πάντα θα σε θυμάμαι άρχοντά μου και πάντα θα σε έχω στην καρδιά μου! Καλό ταξίδι ΜΕΓΑΛΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗ!!!».
Η ίδια αποδίδει την αστάθεια στην προσωπική της ζωή, στο πατρικό πρότυπο: «Ο πατέρας μου έφυγε και μας παράτησε. Τα περισσότερα λάθη στα κορίτσια γίνονται γιατί δεν έχουν τον πατέρα δίπλα τους. Έφαγα πολλά “χαστούκια” γιατί έβλεπαν ότι εγώ ζητάω τον πατέρα, και αυτό το εκμεταλλεύονταν», είχε πει σε πρόσφατη συνέντευξή της.
«Φωτιά στα σαββατόβραδα»
Τα χρόνια λίγο πριν από την οικονομική κρίση –που άλλαξε εντελώς το σκηνικό και στο χώρο του τραγουδιού– η Άντζελα είχε γίνει από τα αγαπημένα παιδιά των ΜΜΕ. Με εκείνη την αγριότητα που χαρακτήριζε εκείνα τα χρόνια, η τραγουδίστρια είχε φτάσει να ζει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της, παρουσία κάμερας.
Υπήρχαν και άνθρωποι που αναρωτιόντουσαν μέχρι πόσο θα συνεχιστεί αυτό το πράγμα και κατά πόσο θα την φθείρει.
Ως φαίνεται, η ίδια το κατάλαβε και πάτησε φρένο. Όσο για την ζημιά; Καμία απολύτως. Οι περισσότεροι στο άκουσμα του ονόματός της, το πρώτο που θυμούνται είναι τα πολλά και σπουδαία τραγούδια της. Και όχι μόνο, αλλά πέρασε και στην …απέναντι πλευρά. Συγκεκριμένα, το καλοκαίρι του 2020 ανέβηκε στην σκηνή του «Άλσους» μαζί με τον Τάκη Ζαχαράτο που την μιμούνταν. Και το κοινό απόλαυσε δύο …Άντζελες μαζί.
Έζησε βέβαια και το ζόρι της «μετάβασης» από την ηρωική περίοδο των νυχτερινών κέντρων με τις 5-6 μέρες λειτουργίας, στο δίημερο (και αν), αλλά και εκεί επέζησε και άντεξε. Και ένα από τα κύρια συστατικά της αντοχής της, είναι και η αγάπη του κόσμου, που της την εκδηλώνει με πολλούς τρόπους: Στην καθημερινότητά της, στις εμφανίσεις της, αλλά και στα social που όπως λέει τα καταδιασκεδάζει.
Η ίδια δηλώνει πως μετά το στραπάτσο που βίωσε η ανθρωπότητα με την Covid-19, ανακάλυψε τον νέο της εαυτό. Ηρεμία, οικογενειακή ζωή, τα εγγόνια της, και γενικότερα μια άλλη θεώρηση της ζωής. Ούτως ή άλλως έχει ζήσει 10 ζωές, έχει πληγωθεί, έχει πληρώσει –και με τόκο– τα λάθη της, και δηλώνει: «Αγαπάω αυτά που έχω ζήσει. Δεν τα ξεχνάω».
Και για την ιστορία, τον τίτλο «Lady» λέγεται ότι της τον είχε αποδώσει ο αξέχαστος Ευάγγελος Γιαννόπουλος. Και δικαιώθηκε.
Σπύρος Δευτεραίος
