Ήταν σούρουπο της 15ης Ιουνίου του 2005 όταν ο 41χρονος Θεόδωρος Βουλγαρίδης, με καταγωγή από τις Σέρρες, βρισκόταν στο κατάστημα κλειδιών που είχε ανοίξει πρόσφατα στη συνοικία Westend του Μονάχου μαζί με έναν Γερμανό συνεταίρο. Εκεί, δέχθηκε τρεις πυροβολισμούς στο κεφάλι από αγνώστους. Έπεσε νεκρός σε μια πράξη που προσομοίαζε με στυγερή εκτέλεση.
Τέσσερα χρόνια πριν, πάλι στο Μόναχο και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, είχε δολοφονηθεί ο Τούρκος μετανάστης Habil Kilic. Η υπόθεση παρέμενε ανεξιχνίαστη, όμως κανείς στην αστυνομία δεν ήθελε να δει τη σύνδεση. Αντίθετα, οι έρευνες που ακολούθησαν αποτέλεσαν την απαρχή μιας πραγματικής οδύσσειας και τον «δεύτερο θάνατο» του ποντιακής καταγωγής Θόδωρου Βουλγαρίδη.
Για χρόνια, οι γερμανικές διωκτικές Αρχές ερευνούσαν στο σκοτάδι, στρέφοντας τις υποψίες τους με βάναυσο τρόπο προς το περιβάλλον του θύματος.
Η οικογένεια Βουλγαρίδη υποβλήθηκε σε εξαντλητικές ανακρίσεις για δήθεν διασυνδέσεις του με το οργανωμένο έγκλημα, το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων, κυκλώματα πορνείας, την τουρκική μαφία, ακόμα και με το κουρδικό PKK.
Οι Αρχές προσπαθούσαν να αποσπάσουν την ομολογία της συζύγου του ότι εκείνη είχε πληρώσει για τη δολοφονία του, ενώ έφτασαν στο σημείο να ρωτούν τις δύο ανήλικες κόρες του αν ο πατέρας τους τις βίαζε. Μην αντέχοντας τον κοινωνικό διασυρμό, την καχύποπτη στάση της κοινότητας και την απομόνωση, οι γονείς και ο αδελφός του Βουλγαρίδη αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους στη Γερμανία και να επιστρέψουν ψυχολογικά τραυματισμένοι στην Ελλάδα, στο χωριό τους στις Σέρρες. Το ίδιο ακριβώς δράμα βίωνε παράλληλα και η οικογένεια του Τούρκου Habil Kilic.
Η τυχαία αποκάλυψη
Η δικαίωση άργησε τέσσερα χρόνια. Το 2009, εντελώς τυχαία, η αστυνομία ανακάλυψε μια γιάφκα νεοναζί στην πόλη Τσβικάου. Κατά την επιχείρηση, δύο μέλη της οργάνωσης αυτοκτόνησαν για να αποφύγουν τη σύλληψη, ενώ συνελήφθη η Μπεάτε Τσέπε, η οποία συμπλήρωνε το περιβόητο «τρίο του θανάτου» του δικτύου NSU (Nationalsozialistischer Untergrund).
Στο διαμέρισμα βρέθηκε το όπλο των εγκλημάτων και μια βιντεοκασέτα όπου οι αυτόχειρες λοιδωρούσαν νεκρό τον Βουλγαρίδη.
Η κοινή γνώμη σοκαρίστηκε: δέκα συνολικά δολοφονίες (οκτώ Τούρκοι μετανάστες, ο Έλληνας Θεόδωρος Βουλγαρίδης και μία Γερμανίδα αστυνομικός) καθώς και δεκάδες βομβιστικές επιθέσεις είχαν την υπογραφή του νεοφασιστικού δικτύου.
Η μεγαλύτερη δίκη ναζί μετά τη Νυρεμβέργη και οι σκιές συγκάλυψης
Η ακροαματική διαδικασία στο Εφετείο του Μονάχου διήρκεσε έξι ολόκληρα χρόνια (2013-2018) και χαρακτηρίστηκε ως η μεγαλύτερη δίκη με κατηγορούμενους ναζί στη Γερμανία μετά από εκείνη της Νυρεμβέργης. Η αινιγματική Μπεάτε Τσέπε καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη ως ο ιθύνων νους, χωρίς η ίδια να ομολογήσει ποτέ, ενώ άλλα τρία άτομα καταδικάστηκαν σε μικρότερες ποινές.
Ωστόσο, η υπόθεση άφησε πίσω της βαριές σκιές και οργή. Υπήρξαν έντονες επικρίσεις για τον επιφανειακό τρόπο των ερευνών, δημιουργώντας σοβαρές υπόνοιες περί συγκάλυψης από τις γερμανικές Αρχές.
Το μεγάλο ερώτημα παραμένει αναπάντητο: γιατί οι έρευνες δεν επεκτάθηκαν στις διασυνδέσεις των νεοφασιστών με θύλακες μέσα στην αστυνομία και τις μυστικές υπηρεσίες;
«Αυτό που παραμένει στους συγγενείς των θυμάτων είναι μια απογοήτευση για τον τρόπο εργασίας των δικαστηρίων, των υπηρεσιών και γενικά της όλης δικαστικής διαδικασίας», τονίστηκε χαρακτηριστικά σε προηγούμενη εκδήλωση μνήμης στο Μόναχο.
Μάλιστα, οι οικογένειες των θυμάτων, που είναι διάσπαρτες σε όλη τη Γερμανία, έχουν εκφράσει τη βούληση να ιδρύσουν ένα δικό τους ανεξάρτητο «δικαστήριο» (Tribunal), προκειμένου να ερευνήσουν οι ίδιοι τις σκοτεινές πτυχές που το γερμανικό κράτος άφησε στο αρχείο.
Η φετινή εκδήλωση Μνήμης στο Westend
Είκοσι ένα χρόνια μετά, η μνήμη του Θεόδωρου Βουλγαρίδη παραμένει ζωντανή. Την Κυριακή 14 Ιουνίου, παραμονή της επετείου της δολοφονίας, η τοπική κοινότητα και η ομογένεια δίνουν ραντεβού στις 19:00 στο σημείο όπου κόπηκε το νήμα της ζωής του, έξω από το πρώην κατάστημά του (Trappentreustr. 4, Schwanthalerhöhe) στο Μόναχο.
Την εκδήλωση μνήμης διοργανώνει η Χριστίνα Χατζηπαρασίδου, μέλος του BA8 και Επίτροπος Ένταξης και είναι υπό την αιγίδα του δημοτικού διαμερίσματος 8 (Bezirksausschuss 8 Schwanthalerhöhe) της πρωτεύουσας της Βαυαρίας.
Στο σημείο υπάρχει πλέον αναμνηστική πλακέτα με τα ονόματα όλων των δολοφονημένων από τη NSU, ως διαρκής υπενθύμιση ενάντια στη φρίκη του ναζισμού.
