Μια παράδοση που δεν σβήνει στον χρόνο, αλλά συνεχίζει να βιώνεται με σεβασμό και συγκίνηση, αναβιώνει και φέτος στη Νέα Κρώμνη. Αύριο, Κυριακή του Θωμά, 19 Απριλίου, το ποντιακό ταφικό έθιμο επιστρέφει στο κοιμητήριο της περιοχής, υπενθυμίζοντας τον άρρηκτο δεσμό των κατοίκων με τις ρίζες και τους ανθρώπους τους που έχουν φύγει από τη ζωή.
Η ξεχωριστή αυτή πασχαλινή τελετουργία, που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτιστικής ταυτότητας της Νέας Κρώμνης, πραγματοποιείται με τη φροντίδα του Συλλόγου Ποντίων «Ακρίτες» Νέας Κρώμνης και του συλλόγου για την αποκατάσταση και διατήρηση των μνημείων της περιοχής «Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος».
Η ημέρα ξεκινά με την καθιερωμένη επιμνημόσυνη δέηση, η οποία τελείται στις 10:30 το πρωί στον αύλειο χώρο του ιερού ναού των κοιμητηρίων. Αμέσως μετά, οι κάτοικοι, ντυμένοι με παραδοσιακές ποντιακές φορεσιές και υπό τους ήχους της λύρας, κατευθύνονται προς τους τάφους των αγαπημένων τους προσώπων, σε μια πομπή γεμάτη συμβολισμό και συγκίνηση.
Η συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας είναι κάθε χρόνο εντυπωσιακή, επιβεβαιώνοντας τον βαθύ σεβασμό προς την παράδοση, αλλά και τη διαρκή παρουσία της μνήμης των εκλιπόντων στη ζωή των ζωντανών.
Στο πλαίσιο του εθίμου, οι οικογένειες συγκεντρώνονται στα μνήματα, έχοντας ετοιμάσει πασχαλινά εδέσματα, τα οποία τοποθετούν πάνω στους τάφους.
Εκεί, τσουγκρίζουν κόκκινα αυγά, ανταλλάσσουν ευχές και μοιράζονται φαγητό και ποτό, δημιουργώντας μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα όπου η χαρά της Ανάστασης συνυπάρχει με τη μνήμη και την τιμή προς τους νεκρούς.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο πρώτος σταθμός της πομπής, που πραγματοποιείται στο μνήμα προσφάτως εκλιπόντος προσώπου, το οποίο ήταν ιδιαίτερα αγαπητό στην τοπική κοινωνία.
Η συγκεκριμένη παράδοση αποτελεί φόρο τιμής στους προγόνους των κατοίκων, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη Νέα Κρώμνη πριν από περίπου έναν αιώνα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι σημερινές γενιές εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους και διασφαλίζουν τη συνέχεια ενός εθίμου που περνά από γενιά σε γενιά.
Κατά τη διάρκεια της τελετής, η πομπή περιηγείται στους τάφους, κάνοντας στάσεις όπου αφήνονται αυγά και καταναλώνονται παραδοσιακά εδέσματα και ούζο, ενώ η ποντιακή λύρα συνοδεύει κάθε στιγμή, άλλοτε με μελωδικούς και άλλοτε με πιο «πληγωμένους» ήχους, θυμίζοντας τον πόνο του αποχωρισμού αλλά και τη δύναμη της μνήμης.
Πρόκειται για μια τελετουργία με βαθιές ρίζες, που συνδέεται άμεσα με το μήνυμα της Ανάστασης και την ελπίδα της αιώνιας ζωής. Το μνημόσυνο, τα κόκκινα αυγά, τα τσουρέκια, οι ευχές «Χριστός Ανέστη» και η ζωντανή παρουσία της μουσικής δημιουργούν ένα μοναδικό κλίμα πνευματικής σύνδεσης, αισιοδοξίας και εσωτερικής γαλήνης.
