Και ξαφνικά, εδώ και λίγες μέρες στο Παρίσι γίνεται χαμός. Η γαλλική πρωτεύουσα γέμισε με teaser αφίσες που είχαν μόνο τίτλους τραγουδιών της Σελίν Ντιόν. Λίγο αργότερα η γαλλόφωνη διαδικτυακή εφημερίδα La Presse του Καναδά, έγραψε ότι η πιο πετυχημένη Καναδή τραγουδίστρια όλων των εποχών, επιστρέφει στις ζωντανές εμφανίσεις.
Η τελευταία επίσημη φορά ήταν στις 6 Μαρτίου 2020. Ακολούθησε το lock down λόγω Covid-19 και όταν δυο χρόνια αργότερα αισθάνθηκε έτοιμη, ανακοίνωσε η ίδια πως τα τελευταία 20 χρόνια πάσχει από το «Σύνδρομο Δύσκαμπτου Ανθρώπου».
Το πώς και το γιατί προέβη σε αυτή την ανακοίνωση, δείχνει πρωτίστως το πόσο έντιμη είναι κυρίως απέναντι στο κοινό της και δεν φοβήθηκε ούτε ότι είχαν βγει νεότερα ονόματα στην ποπ σκηνή και πιθανόν να γινόταν μια πρώην «βασίλισσα». Άλλωστε όπως θα διαβάσετε παρακάτω όταν έζησε μια προσωπική τραγωδία, έβαλε την καριέρα της σε δεύτερη μοίρα. Και το κοινό της ήταν πάντα εκεί και την περίμενε.
Γιατί μπορεί να εμφανίστηκε και να συνεχίζει την εποχή όπου η εικόνα έρχεται πριν από τη φωνή, όμως εκείνη δεν είχε ποτέ και τίποτα να φοβηθεί, παρά μόνο τις δύσκολες καταστάσεις της ζωής της.
Τα… πρελούδια της επιστροφής
Η τελευταία δεκαετία, σίγουρα δεν ήταν η πιο καλή στη ζωή της. Tον Ιανουάριο του 2016 ο σύζυγός της Ρενέ Ανζελίλ έχασε τη μάχη με τον καρκίνο, λίγες μέρες πριν γίνει 74 ετών. Αλλά και όσο διαρκούσε η ασθένειά του, η Σελίν Ντιόν έβαλε την καριέρα της σε δεύτερη μοίρα. Τότε άρχισαν να κυκλοφορούν οι φήμες που την ήθελαν να πάσχει από νευρική ανορεξία.
Η Ντιόν κατάφερε να σταθεί στα πόδια της και οι εμφανίσεις της στο Λας Βέγκας στέφτηκαν με επιτυχία. Λίγο μετά προέκυψε το κλείσιμο λόγω Covid-19 και μετά η ανακοίνωση της ασθένειάς της.
Το Νοέμβριο του 2023 εμφανίστηκε σε έναν αγώνα χόκεϊ στο Λας Βέγκας και τρεις μήνες μετά εμφανίζεται στο τέλος των Βραβείων Γκράμι και συγκεκριμένα για να δώσει το βραβείο για το καλύτερο άλμπουμ της χρονιάς. Η ίδια βαθύτατα συγκινημένη και πριν δώσει το βραβείο στη νικήτρια Τέϊλορ Σουίφτ είπε: «Σας ευχαριστώ όλους. Σας αγαπώ. Είστε πανέμορφοι. Όταν σας λέω ότι είμαι πολύ χαρούμενη που είμαι εδώ, το εννοώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Όσοι είναι ευλογημένοι να βρίσκονται στην τελετή των Grammy δεν θα πρέπει ποτέ να θεωρούν δεδομένη την αγάπη και τη χαρά που φέρνει η μουσική στις ζωές μας και σε όλο τον κόσμο. Και τώρα με μεγάλη χαρά θα παρουσιάσω το Grammy που πριν από 27 χρόνια μου έδωσαν η Νταϊάνα Ρος και ο Στινγκ, αυτό για το Καλύτερο Άλμπουμ της χρονιάς».
Αργότερα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι και στην τελετή έναρξης εμφανίστηκε τραγουδώντας ένα τραγούδι-σύμβολο της Εντίθ Πιάφ, το «Hymne a l’ amour» («Ύμνος στην αγάπη»)
Λίγο μετά πόσταρε στα social της, το παρακάτω: «Πάνω απ’ όλα, είμαι τόσο χαρούμενη που γιορτάζω αυτούς τους καταπληκτικούς αθλητές, με όλες τις ιστορίες τους για θυσίες και αποφασιστικότητα, πόνο και επιμονή. Όλοι σας ήσασταν τόσο επικεντρωμένοι στο όνειρό σας, και είτε πάρετε μετάλλιο είτε όχι, ελπίζω ότι η παρουσία σας εδώ σημαίνει ότι αυτό έγινε πραγματικότητα για εσάς! Θα πρέπει να είστε όλοι τόσο περήφανοι, ξέρουμε πόσο σκληρά έχετε δουλέψει για να γίνετε οι καλύτεροι των καλύτερων. Μείνετε συγκεντρωμένοι, συνεχίστε, η καρδιά μου είναι μαζί σας!»
Το παιδί θαύμα
1968 και σαν σήμερα έρχεται στον κόσμο, η Σελίν Μαρί Κλοντέτ Ντιόν, όπως είναι το κανονικό της όνομα. Μεγαλώνει στο Σαρλμάν, ένα προάστιο του Μόντρεαλ, και είναι το μικρότερο από τα δεκατέσσερα παιδιά φτωχής οικογένειας Γαλλοκαναδών. Οι γονείς της είχαν ένα μπαρ, όπου η μητέρα της έπαιζε βιολί και ο πατέρας της ακορντεόν. Όπως καταλαβαίνετε η μουσική ήταν μέσα στο σπίτι τους και η μικρή Σελίν άρχισε να τραγουδάει από πέντε χρονών.
Όταν έγινε 12 χρονών η μητέρα της επικοινώνησε με τον Ρενέ Αντζέλιλ, που τότε ήταν από τους κορυφαίους μάνατζερ στον Καναδά για να ακούσει τη μικρή Σελίν. Εκείνος τρελαίνεται από τις φωνητικές της ικανότητες και αναλαμβάνει να την μανατζάρει. Μάλιστα έχει γραφτεί ότι εκείνος για να στηρίξει την καριέρα της, έβαλε υποθήκη το σπίτι του. Γιατί είπαμε η οικογένεια Ντιόν είχε ταλέντο και μουσική κουλτούρα, αλλά δεν είχε λεφτά –με 14 παιδιά λογικό ακούγεται).
Το 1981, σε ηλικία 13 ετών κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ με τίτλο La voix du bon Dieu (στα ελληνικά σημαίνει Η φωνή του καλού Θεού) ενώ το σινγκλ «Ce n’était qu’ un rêve» («Δεν ήταν παρά ένα όνειρο»), το είχε γράψει η μητέρα της. Η μικρή Σελίν έχει επιτυχία και κατακτάει αρχικά το γαλλόφωνο κοινό του Καναδά.
Σελίν «12 points»
Εκτός όμως από τον Καναδά υπάρχει και η γαλλόφωνη κοινότητα της Ευρώπης που είναι πολύ βαρύ χαρτί. Ειδικά στην Ευρώπη των 80s, οι γαλλόφωνοι ήταν δεύτεροι μετά τους αγγλόφωνους στη μουσική βιομηχανία. Και επειδή όπως είπαμε ο μάνατζέρ της την πίστευε πολύ, αποφασίζει να την κάνει γνωστή και στο ευρωπαϊκό κοινό. Και η πρώτη προσπάθεια γίνεται με τον διαγωνισμό της Eurovision.
Μπορεί τη δεκαετία του ’80 ο διαγωνισμός να είχε αρχίσει να πέφτει, αλλά αν μη τι άλλο οι άνθρωποι του μουσικού χώρου είχαν στραμμένα τα μάτια τους προς εκεί. Κυρίως για να εντοπίσουν νέα ταλέντα. Η Σελίν, λοιπόν, το 1988 είναι 20 χρονών και εκπροσωπεί στο διαγωνισμό την Ελβετία με το τραγούδι «Ne partez pas sans moi». Για την ιστορία, ο διαγωνισμός είχε γίνει στο Δουβλίνο, λόγω της νίκης του Τζόνι Λόγκαν την προηγούμενη χρονιά.
Με μια ψηφοφορία-θρίλερ η Ελβετία νίκησε το Ηνωμένο Βασίλειο με μόλις ένα βαθμό διαφορά στην τελευταία ψηφοφορία της βραδιάς.
Και μπορεί να κέρδισε τον διαγωνισμό, όμως το επόμενο άλμπουμ της, καθυστέρησε σχεδόν δύο χρόνια να κυκλοφορήσει. To Unison του 1990 ήταν το πρώτο αγγλόφωνο της άλμπουμ που στην ουσία της άνοιξε τον δρόμο για τις ΗΠΑ, πουλώντας 1.227.000 αντίτυπα και έγινε πλατινένιο.
Πάντως μια χρονιά πριν από την Eurovision, το 1987, σε ηλικία 19 ετών αρραβωνιάστηκε τον μάνατζέρ της. Μπορεί ο Ρενέ Αντζέλιλ, να ήταν μεγαλύτερος της κατά 26 χρόνια και να είχε δυο γάμους στο ενεργητικό του και τρία παιδιά, όμως προέκυψε έρωτας που ως γνωστόν είναι και τυφλός.
Η καθολική επιτυχία και ο γάμος
Βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του ’90, που η μαύρη μουσική έχει πάρει τα πάνω της. Ακόμα και η νεοφώτιστη Μαράια Κάρεϊ αρχίζει να λοξοκοιτάει προς αυτό το ρεπερτόριο. Η Sony αποφασίζει να λανσάρει τη Σελίν Ντιόν ως αντίπαλο δέος της Μαράϊα, για αυτό και αν προσέξει κανείς τη δισκογραφία και των δυο εκείνων των πρώτων χρόνων, δεν έπεφταν μαζί. Αυτό βέβαια τα ταμπλόιντ της εποχής δεν το πρόσεξαν και μιλούσαν για μια μεταξύ τους κόντρα, ούσες και οι δυο στην ίδια εταιρεία (τη Sony επί προκειμένου) συν ότι η Μαράϊα ήταν τότε παντρεμένη με το αφεντικό της δισκογραφικής, τον Τόμι Μοτόλα.
Όσον αφορά τον Ρενέ Αντζέλιλ παντρεύτηκαν το 1994 αν και μέχρι τότε ο αρραβώνας τους λόγω της διαφοράς ηλικίας και των προηγούμενων γάμων του συζύγου της, είχε θέση στα πρωτοσέλιδα των pulp εντύπων της εποχής. Όμως στην πορεία η ίδια έζησε μια θαυμάσια ζωή με τον σύζυγο και των τριών αγοριών που απέκτησαν. Μάλιστα οι δυο τελευταίοι γιοι ήταν δίδυμοι. Στην ουσία περίμεναν τρίδυμα, αλλά το ένα από τα παιδιά γεννήθηκε νεκρό.
Το 1997 κατακτά ακόμα μία κορυφή, με το τραγούδι «My heart will go on» από την ταινία Τιτανικός το οποίο κέρδισε Όσκαρ και έγινε ένα από τα πιο μοσχοπουλημένα τραγούδια όλων των εποχών.
Ραντεβού στο Παρίσι
Με δική της επιλογή, αρχικά με τη γέννηση και στη συνέχεια με το μεγάλωμα των παιδιών της, αν και κυκλοφόρησε κάποια άλμπουμ στις αρχές του 21ου αιώνα, δισκογραφικά έμεινε λίγο πίσω. Άλλωστε οι εποχές και η μουσική αλλάζουν και όπως είχε εξελιχτεί η μουσική η ίδια αισθανόταν ότι δεν της ταίριαζε η νέα εποχή. Φυσικά όταν έχεις πουλήσει 200 εκατομμύρια άλμπουμ (κανονικά, επί πληρωμή και όχι διαδικτυακά) μάλλον δεν έχεις και τρελή υστερία να είσαι της μόδας σε κάθε δεκαετία. Άλλωστε το κλασικό παραμένει πάντα μοντέρνο.
Στις ζωντανές εμφανίσεις της έδινε τον καλύτερό της εαυτό και μάλιστα το 2003, τη βραδιά που έφυγε ο πατέρας της, του αφιέρωσε το κονσέρτο που είχε εκείνο το βράδυ. «Είναι πολύ δύσκολο, όταν χάνεις έναν γονιό, όταν χάνεις έναν στενό, στενό, στενό άνθρωπο. Όσο χρονών κι αν είναι. Ακόμα κι αν το περιμένεις, δεν μπορείς ποτέ να είσαι προετοιμασμένος για αυτό» είχε πει σε συνέντευξή της στον Λάρι Κινγκ, το 2004.
Το 2013 ακύρωσε μια τεράστια τουρνέ που είχε προγραμματίσει στην Ασία, επειδή προέκυψε το ζήτημα με την υγεία του συντρόφου της.
Για όλα όσα έζησε κυρίως με την αρρώστια της, αποτυπώθηκαν το 2024 στο βιογραφικό ντοκιμαντέρ I Am: Celine Dion. Εκεί οι θεατές είδαν την αληθινή της πλευρά, αρετουσάριστη, ακόμα και στιγμές ηχογράφησης που δεν μπορούσε να «βγάλει» το τραγούδι.
Οι θεατές την είδαν ακόμα και να καταρρέει, την ώρα της θεραπείας της, ενώ είχε δηλώσει μεταξύ άλλων, ότι την προηγούμενη χρονιά (2023) έφτασε σε σημείο να μην μπορεί να περπατήσει.
Τι είναι όμως το «Σύνδρομο του Δύσκαμπτου Ανθρώπου (Stiff Person Syndrome-SPS)», η πάθηση από την οποία πάσχει; Είναι μια νευρολογική πάθηση που επηρεάζει το νευρικό σύστημα, ειδικά τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό.
Η ίδια ήταν πάντοτε ανοιχτή απέναντι στο κοινό της και μάλιστα ήταν από τις πρώτες διάσημες γυναίκες που βγήκε και δήλωσε ότι απέκτησε παιδιά με εξωσωματική γονιμοποίηση, προκειμένου να κινητοποιήσει τις γυναίκες που σκεφτόντουσαν να κάνουν το ίδιο, αλλά φοβόντουσαν. Και μιλάμε για τις αρχές του 2000 που το θέμα ήταν ταμπού.
Φέτος στις 15 Ιανουαρίου, συμπληρώθηκαν 10 χρόνια από την απώλεια του συζύγου της. Η ίδια στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram έγραψε: «Μας λείπεις περισσότερο από όσο μπορούμε να αντέξουμε, αλλά μας έμαθες να είμαστε δυνατοί. Σε αγαπάμε όλο και περισσότερο, κάθε μέρα και κάθε χρόνο».
Η Σελίν Ντιόν ετοιμάζεται ξανά λοιπόν να επικοινωνήσει με το κοινό της και μάλιστα σε μια πόλη που της ταιριάζει πολύ, το Παρίσι. Το ραντεβού είναι το φθινόπωρο, στη La Défense Arena, χωρητικότητας 40.000 θεατών.
Δημοσιεύματα, αναφέρουν ωστόσο, ότι θα δίνει δύο συναυλίες την εβδομάδα τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Ελπίζουμε να συμπεριλάβει κάποια στιγμή και την Αθήνα στα σχέδια της, αφού η συναυλία που είχε αναγγείλει για τις 6 Ιουνίου 2023, στη χώρα μας, φυσικά ακυρώθηκε. Άλλωστε η Σελίν Ντιόν είναι κλασική αξία μέσα στο χρόνο.
