Στις 23 Φεβρουαρίου 1966 και ώρα 18:30 πραγματοποιήθηκε η πρώτη επίσημη μετάδοση της ελληνικής τηλεόρασης από τον πειραματικό σταθμό του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ), σηματοδοτώντας την απαρχή μιας νέας εποχής για την ενημέρωση και την ψυχαγωγία στη χώρα.
Η εκφωνήτρια Ελένη Κυπραίου άνοιξε το πρόγραμμα ανακοινώνοντας ότι το ΕΙΡ εγκαινιάζει νέο βραδινό ωράριο τεχνικών δοκιμών, με εκπομπές καθημερινά από τις 18:30 έως περίπου τις 20:30 και ποικίλο δοκιμαστικό περιεχόμενο.
Η ιστορική μετάδοση έγινε από το Κανάλι 5, στο στούντιο του ΟΤΕ στην οδό 3ης Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, οι πρώτες δοκιμές είχαν ξεκινήσει ήδη από τον Σεπτέμβριο του 1965 στο στούντιο του Ζαππείου, με καθαρά πειραματικό χαρακτήρα.
Το αρχικό πρόγραμμα ήταν σύντομο και μεταδιδόταν απογευματινές ώρες, ενώ το πρώτο οπτικό σήμα είχε σχεδιάσει η Έλλη Σολομωνίδου και το πρώτο μουσικό σήμα είχε ενορχηστρώσει ο Αντώνης Λάβδας βασισμένος σε σπάνιο μουσικό μοτίβο του Πινδάρου.
Από τους πρωτεργάτες της πρώτης περιόδου ξεχώρισε ο Γιώργος Κάρτερ, που κατέγραψε την πορεία από τις δοκιμαστικές εκπομπές έως την επίσημη έναρξη λειτουργίας, ενώ στα πρώτα πλάνα της τηλεοπτικής ιστορίας εμφανίζεται και ο σκηνοθέτης Γιώργος Δάμπασης.
Το ανθρώπινο δυναμικό των πρώτων μηνών ήταν περιορισμένο αλλά πολυδιάστατο, καλύπτοντας όλες τις ανάγκες παραγωγής σε μια εποχή τεχνολογικά απαιτητική.
Την περίοδο της πρώτης μετάδοσης υπήρχαν περίπου 15.000 τηλεοπτικές συσκευές στην Αττική και η εμβέλεια του σταθμού έφτανε μόλις τα 15 χιλιόμετρα· υπήρξε όμως ραγδαία ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια, με την κάλυψη να δεκαπλασιάζεται.
Η 23η Φεβρουαρίου 1966 θεωρείται ορόσημο για την ελληνική ραδιοτηλεοπτική ιστορία, καθώς από εκείνο το απόγευμα η εικόνα μπήκε για πρώτη φορά επίσημα στα ελληνικά σπίτια, αλλάζοντας για πάντα τον τρόπο που η κοινωνία ενημερώνεται, ψυχαγωγείται και επικοινωνεί.
