Πλήρης ημερών έφυγε από τη ζωή ο κορυφαίος γλύπτης Ευάγγελος Μουστάκας (Βαγγέλης) σε ηλικία 95 χρονών, o οποίος φιλοτέχνησε, μεταξύ άλλων, το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και το μνημείο της Εθνικής Αντίστασης στην Παραλία της Θεσσαλονίκης.
Είχε γεννηθεί στον Πειραιά το 1930, και από μικρή ηλικία έδειξε την καλλιτεχνική και δημιουργική φύση του. Η πρώτη επαγγελματική του ενασχόληση ήταν στο ιστορικό εργοστάσιο ειδών πορσελάνης «Κεραμεικός».
Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Ελλάδας (1950-1953) γλυπτική, με καθηγητή τον Μιχάλη Τόμπρο, και συνέχισε τις σπουδές του στην Accademia di Belle Arti στη Φλωρεντία (1960-1963) με υποτροφία. Συνέχισε με σπουδές στη χαρακτική και τη χαλκοχύτευση.
Όπως επισημαίνει σε ανακοίνωση το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας, τα γεγονότα της ζωής του που τον σημάδεψαν βρήκαν διέξοδο στο έργο του: Ο θάνατος του αδελφού του από πτώση μαχητικού αεροπλάνου, η φρίκη της Κατοχής (ο κρεμασμένος φίλος του με άλλους εννέα σε μπαλκόνια στην Τρίπολη από τους Γερμανούς) και το επάγγελμα του πατέρα του (μηχανικός στον σιδηρόδρομο ΣΠΑΠ), αποδόθηκαν σε έργα του όπως ο «Ίκαρος», το «Βαγόνι σαρκοφάγος» κ.ά.
Είχε συμμετάσχει σε πολλές εκθέσεις (ομαδικές και ατομικές) όπως στην Biennale Alexandria 1968 όπου απέσπασε το χρυσό μετάλλιο, στη Μόσχα, στη Ιταλία, στην Γιουγκοσλαβία, στη Βραζιλία, στις ΗΠΑ, στο Λονδίνο, στο Παρίσι και βραβεύτηκε με το Α’ βραβείο στο διαγωνισμό για το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη στο Μοσχάτο, Α’ βραβείο για «Νέους Γλύπτες» από την Ελληνοαμερικανική Ένωση και πολλά άλλα.
Έργα του βρίσκονται στο Καρπενήσι, στην Παλλήνη, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, στην Τρίπολη (Μνημείο των κρεμασμένων), στην Τανάγρα (Μνημείο πεσόντων αεροπόρων), στο Ηράκλειο Κρήτης, στην Κεφαλονιά και αλλού, καθώς και σε Μουσεία, σε ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές στην Αμερική, στην Κύπρο, στην Αφρική, στο Ισραήλ, στην Ιαπωνία, την Ευρώπη.
Ο Ευάγγελος Μουστάκας ασχολήθηκε και με την εικονογράφηση βιβλίων και τη δημιουργία μεταλλίων, ενώ είχε εργαστεί και ως συντηρητής έργων.
Για σύντομο χρονικό διάστημα δίδαξε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, έδωσε διαλέξεις σε πανεπιστήμια της Αμερικής και ταξίδεψε σε πολλές χώρες για γλυπτικά συνέδρια και συμπόσια δημιουργώντας και αποκομίζοντας γνώσεις.
Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας από το 1955 και μέλος σε πολλές επιτροπές κρίσης για διαγωνισμούς μνημείων.
