Ο Κώστας Αρζόγλου, όχι μόνο δεν κρύβει τις ρίζες του αλλά είναι και πολύ υπερήφανος για αυτές. Συγκεκριμένα από την πλευρά του πατέρα του κατάγεται από την Μπάφρα του νομού Σαμψούντας.
Στον Πόντο, σε Τραπεζούντα και Σαμψούντα, ταξίδεψε πρώτη φορά πριν από 10 χρόνια με αφορμή μια ανάθεση που του έγινε από ένα ιταλικό πανεπιστήμιο για τον πολιτισμό της Τραπεζούντας. «Είναι απίστευτη, είδα καταπληκτικά πράγματα», είχε πει τότε. Κατά τη διάρκεια εκείνου του ταξιδιού πήγε και στην Μπάφρα προκειμένου να βρει το σπίτι του παππού και της γιαγιάς του. Εκεί ανακάλυψε ότι έχει γίνει νοσοκομείο.
Το παραπάνω περιστατικό αποκαλύπτει ένα χαρακτηριστικό της προσωπικότητας του Κώστα Αρζόγλου. Ποτέ δεν επαναπαύθηκε στα κεκτημένα του, αλλά πάντοτε ψαχνόταν. Κολύμπησε σε άγνωστα νερά, χωρίς να είναι σίγουρος για το αποτέλεσμα. Για αυτό και έχει ζήσει μια συναρπαστική ζωή και εντός και εκτός σκηνής.
Κολλέγιο, οικοδομή, επιθεώρηση
Ο Κώστας Αρζόγλου, που γεννήθηκε σαν σήμερα, τελείωσε το Κολλέγιο Αθηνών, πέρασε στη Φιλοσοφική Αθηνών αλλά και στη δραματική σχολή του Εθνικού θεάτρου. Ο ίδιος δήλωσε ότι έχει εργαστεί και ως οικοδόμος, μεταφραστής, έμπορος και στατιστικολόγος, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.
Το γιατί πήγε προς το θέατρο, έχει πολλές εξηγήσεις εάν κοιτάξει κάποιος την παιδική του ηλικία. Μεγάλωσε σε μια οικογένεια που αγαπούσε την τέχνη, άλλωστε ο πατέρας του είχε καθηγητή Αγγλικών τον Κάρολο Κουν. Του άρεσε να υποδύεται ρόλους. Όπως τότε που ήταν μικρός και για να εντυπωσιάσει ένα κορίτσι την Τατιάνα έγινε παπαδάκι.
Ο Αρζόγλου λάτρευε το τσίρκο. «Θυμάμαι τον εαυτό μου παιδί, να με πηγαίνουν οι γονείς μου στο τσίρκο. Τώρα πηγαίνω κι εγώ την κόρη μου. Μου αρέσει πάρα πολύ η κοινοβιακή ζωή των ανθρώπων εκεί. Από μικρό παιδί μου έκαναν εντύπωση οι κλόουν».
Την αγάπη του για την κοινοβιακή ζωή, την μετέφερε στο «Ελεύθερο θέατρο». Την κολεκτίβα που δημιούργησε με τους φίλους και συμμαθητές του από τη δραματική σχολή. Ήτοι Σταμάτης Φασουλής, Άννα Παναγιωτοπούλου, Σμαράγδα Σμυρναίου, Ντίνος Λύρας, Γιώργος Σαμπάνης, Νίκος Σκυλοδήμος και την Υβόννη Μαλτέζου. Με την τελευταία προέκυψε έρωτας και παντρεύτηκαν όταν ήταν πολύ μικροί.
Το «Ελεύθερο Θέατρο» –που μετά έγινε «Ελεύθερη σκηνή» το καλοκαίρι του 1973– έγραφε και άλλαζε τη θεατρική ιστορία της χώρας, με την επιθεώρηση Και εσύ χτενίζεσαι.
Το μεγάλο φιάσκο
Μια δεκαετία μετά, ο Κώστας Αρζόγλου βλέπει το όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα. Μια κινητή θεατρική ομάδα που την ονομάζει «Αεικίνητο». Όπως είχε πει και ο ίδιος σε συνέντευξή του πριν από μερικούς μήνες: «Είχα φτιάξει μια κινητή μονάδα θεάτρου που τη δούλευα και τη “τάιζα” οκτώ χρόνια. Ήθελα το σκηνοθετικό όραμα να φτάνει αυτούσιο παντού.»
Μόνο που το όλο εγχείρημα κατέληξε σε φιάσκο. Κυρίως οικονομικό. Ήταν πολύ πρωτοποριακό σαν εγχείρημα; Χάθηκε κάπου η μπάλα; Κανείς δεν ξέρει. Ο ίδιος πάντως είχε δηλώσει πως: «Μου πήρε 15 χρόνια να συνέλθω οικονομικά, το κόστος έφτασε τα 70 εκατομμύρια δραχμές. Πέρασα δύσκολα, αλλά ρεφάρισα με την ψυχή μου. Με αγχώνει απίστευτα το τραπεζικό σύστημα».
Η Αλίκη και το μεγάλο θέμα υγείας
1978. Η ομάδα της Ελεύθερης σκηνής είναι τα αγαπημένα παιδιά του κοινού και του θεάτρου. Τότε είναι που η Αλίκη Βουγιουκλάκη, του προτείνει τον ρόλο του κομπέρ στη μεγάλη θεατρική επιτυχία Καμπαρέ. Ρόλο που τελικά πήρε ο Δάνης Κατρανίδης και τον εκτόξευσε. Ο Αρζόγλου αρνήθηκε, λόγω «Ελεύθερης σκηνής» και μάλιστα όπως έλεγε ο ίδιος χαριτολογώντας «ήμουν ο πρώτος και ίσως ο τελευταίος που αρνήθηκε στην Αλίκη».
Αυτή η άρνηση δεν επηρέασε τη φιλική τους σχέση, όπου μάλιστα η εθνική σταρ είναι νονά του γιου του Παύλου.
Τελικά θα συνεργαστούν, το 1992 στην Μις Πέπσι που πήγε περιοδεία. Μόνο που τότε ο ηθοποιός βρέθηκε σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή για τη ζωή του. «Όταν σου λένε ότι έχεις όγκο στον εγκέφαλο, αποχαιρετάς τα πάντα, φοβάσαι. Εκείνο τον καιρό κάναμε περιοδεία με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και στο Ηράκλειο μου είπαν ότι έχω όγκο, το είπα κατευθείαν στην Αλίκη και της λέω “να σου πω μην κλαις, θέλω μια χάρη, να παίξουμε σήμερα”», είπε χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Φαίνεται λίγο περίεργο αυτό, μου έκανε καλό δηλαδή ότι στην εντατική είδα το φως στην άκρη του τούνελ. Αυτό το κουβαλάω σε όλη μου τη ζωή. Μου άλλαξε τη διαδρομή».
Γυναίκες και παιδιά
Ο Κώστας Αρζόγλου είχε παντρευτεί τέσσερις φορές: Με την Υβόννη Μαλτέζου, την Βέρα Κρούσκα, την Έλενα Ακρίτα και την Ζαχαρούλα Χριστοπούλου.
Ο ίδιος έχει εξομολογηθεί πως στην προσωπική του ζωή έχει πληγώσει πολλές φορές τις κατά καιρούς συντρόφους του.
«Εάν ο πλούτος μετριέται με τους πόσους γάμους έχεις κάνει, είμαι πάμπλουτος, στην τσέπη μου δεν είμαι. Ο γιος μου, ο Παύλος, δεν θέλει να δει θέατρο καθόλου, δεν έρχεται ούτε σε πρεμιέρες δικές μου. Καταλαβαίνει από τον κόσμο ότι κάποιος είμαι, αλλά δεν έρχεται ο ίδιος να δει ποιος είμαι», έχει εξομολογηθεί.
Εκτός από τον Παύλο έχει άλλα δυο κορίτσια. Μιλώντας για τα παιδιά του είχε πει: «Υιοθετήσαμε με την Έλενα Ακρίτα τον Παύλο και βγήκε μια απίστευτη πάστα ανθρώπου. Τη μικρή μου κόρη τη μεγάλωσα κατά 80% μόνος. Τη μεγάλη μου κόρη δεν την έζησα, την έβλεπα Χριστούγεννα και Πάσχα, γιατί ζούσε στο εξωτερικό. Τον Παύλο τον χάρηκα μωρό, άκουσα τις πρώτες του λέξεις. Υπάρχει πατρικό ένστικτο. Επειδή δεν γεύτηκα τα δύο μου παιδιά, με τη μικρή, τη Μαρία, είχα την ανάγκη να είμαι εγώ εκεί».
Το σήμερα, το αύριο
«Όλη τη ζωή τη θεωρώ μια φάρσα. Και εμένα μου αρέσουν οι φάρσες», είχε πει πρόσφατα αναφερόμενος στον εαυτό του, χωρίς όμως να κρύψει τη μάχη που είχε δώσει με την κατάθλιψη.
Όσον αφορά την σημερινή εποχή, πιστεύει πως: «Έχω την αίσθηση ότι τότε το μυαλό μας “έκοβε”, των νέων τώρα δεν “κόβει”. Ο έρωτας ξεχώριζε στη ζωή μου, τώρα δεν ξεχωρίζω κάτι».
Δεν κρύβει τη δυσαρέσκειά του για τη σημερινή κατάσταση στο θέαμα, που αρκετοί δεν ενδιαφέρονται για το έργο και τις ικανότητες του άλλου, αλλά για το πόσους followers έχει στα social. Από την άλλη όταν ξέσπασαν οι αποκαλύψεις και το metoo, πήρε αμέσως θέση υπέρ των θυμάτων, ενώ δεν δίστασε να καταθέσει την προσωπική του δυσάρεστη εμπειρία με τη συνεργασία του με τον Γιώργο Κιμούλη (καλοκαίρι 1989 στο θέατρο «Σμαρούλα» στην παράσταση Ζητείται τενόρος)
Ο Κώστας Αρζόγλου έχει ζήσει μεγάλες στιγμές αλλά και αντίστοιχα μεγάλες καταστροφές. Έχοντας έρθει μετά από μια μεγάλη επιτυχία τους θεατρικούς Ήρωες, ενώ εμφανίζεται απολύτως συμφιλιωμένος με την ηλικία του λέγοντας: «Έχουν φύγει οι περισσότεροι φίλοι μου και όπου να ναι αποχαιρετώ και εγώ».
Σπύρος Δευτεραίος
