Λιγότερο γνωστό το γεγονός ότι η αντιπυραυλική ασπίδα του Ισραήλ οφείλει την ύπαρξη της στο μυαλό ενός και μόνο ατόμου και ότι ο αρχιτέκτονας του πανίσχυρου μέχρι στιγμής σιδερένιου θόλου του Ισραήλ, είναι ένα πρόσωπο της ζωντανής ιστορίας ηλικίας 76 ετών, ο Σανόκ Λέβιν.
Η ανάγκη προστασίας του τόπου διαμονής του οδήγησαν έναν πρώην αντισυνταγματάρχη της ταξιαρχίας των καταδρομέων, μηχανολόγο-μηχανικό και απόγονο επιζώντων του Ολοκαυτώματος, να υλοποιήσει μια πρωτοποριακή ιδέα.
Πρακτικά όλα ξεκίνησαν το 2006, όταν τέσσερις πύραυλοι έπληξαν το χωριό του βόρειου Ισραήλ όπου ζούσε ο ίδιος και η οικογένειά του και ανατίναξαν το σπίτι του.
Για το λόγο αυτό υπέβαλε μια πρόταση στη διοίκηση της εταιρείας αμυντικών συστημάτων Rafael, όπου εργαζόταν από τη δεκαετία του 1970. Το σχέδιο του περιλάμβανε την υλοποίηση ενός στόχου αναχαίτισης και καταστροφής πυραύλων μικρού βεληνεκούς και βλημάτων πυροβολικού.
Τελικά επιλέχθηκε να ηγηθεί του έργου που εξελίχθηκε στο Iron Dome (Σιδερένιος Θόλος).
Σύμφωνα με την Jerusalem Post, απέναντι του βρήκε αρχικά όλο το αμυντικό κατεστημένο του Ισραήλ, το οποίο πίστευε ότι οι ιδέες τους κινούνταν στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας.
Η πρώτη του επιτυχία όμως, που ήταν πρώτη πραγματική αναχαίτιση ενός πυραύλου, τους έκανε να τον πιστέψουν.
«Το 2007, όταν παρουσίασα το έργο στην Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία, μου ζητήθηκε να αφαιρέσω το λογότυπο της Πολεμικής Αεροπορίας από το PowerPoint μου. “Δεν πιστεύουμε σε αυτό το έργο!” μου είπαν. Προς τιμήν της IAF, το 2011, όταν αναχαιτίσαμε επιτυχώς έναν πύραυλο πάνω από την Ασκελόν, ο αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας βγήκε από το όχημα του, μου έσφιξε το χέρι και είπε: “Από τώρα και στο εξής σε υποστηρίζω 100%!”» αναφέρει ο αρχιτέκτονας στην Jerusalem Post.
Κάτω από σκληρές συνθήκες εργασίας και πολλές εργατοώρες, η ένταση ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής.
«Δημιουργήσαμε μια ομάδα εργασίας 350 μηχανικών και τεχνικών. Και δουλεύαμε 20 ώρες την ημέρα, αυτό ήταν ξεκάθαρο. Σε ορισμένες περιοχές όπου υπήρχε αβεβαιότητα για το σχεδιασμό δημιουργήσαμε ανταγωνιστικές ομάδες. Πάλεψαν σκληρά για να γίνουν αποδεκτές οι ιδέες τους. Κάθε φορά που διάλεγα την ιδέα μιας ομάδας έναντι των άλλων απέφευγα το διάδρομο, από ανησυχία για την ασφάλειά μου. Ο ανταγωνισμός ήταν σκληρός.
»Δημιουργήσαμε τη γραμμή παραγωγής για τους πυραύλους αναχαίτισης πολύ πριν καν ξεκινήσουμε το έργο. Συνήθως κάνεις το αντίθετο.
»Ένας μηχανικός συστημάτων με ρώτησε: “Πώς στήνεις μια γραμμή παραγωγής για έναν πύραυλο που δεν έχει ακόμη σχεδιαστεί;”. Είπα: “Κάντε το όπως η γραμμή παραγωγής του προηγούμενου πυραύλου. Μπορούμε πάντα να το τροποποιήσουμε”».
Ούτε και οι Αμερικανοί πίστεψαν τον Λέβιν. Όμως αργότερα ή Ένωση Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανίας των ΗΠΑ απένειμε στο Iron Dome ένα ειδικό μετάλλιο.
«Το 2008 μια αντιπροσωπεία Αμερικανών ειδικών πυραύλων με επικεφαλής έναν κορυφαίο επιστήμονα ήρθε στο Ισραήλ. Παρουσιάσαμε το έργο μας. Στο διάλειμμα με οδήγησαν στην άκρη και μου είπε: “Νεαρέ (δεν ήμουν τόσο μικρός τότε), χάνεις το χρόνο σου!”. Είπα, “Ξέρετε, εμείς οι Ισραηλινοί αγαπάμε να μας προκαλούν. Μας αρέσει να μας λένε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι”. Μας έδωσαν 15% πιθανότητες επιτυχίας. Δεν πίστευαν ότι θα λειτουργούσε», περιέγραψε.
Πώς λειτουργεί τελικά το Iron Dome
Το σύστημα προσδιορίζει έναν στόχο. Ο υπολογιστής αποφασίζει εάν θα το αναχαιτίσει με βάση το πού προβλέπεται να προσγειωθεί – ανοιχτό έδαφος ή κατοικημένα μέρη.
Η μπαταρία Iron Dome χαρτογραφεί την περιοχή που υπερασπίζεται και η αναχαίτιση διατάσσεται μόνο εάν ο πύραυλος θέτει σε κίνδυνο ανθρώπους.
«Το σύστημα είναι αυτόματο. Ο υπολογιστής στέλνει έναν πύραυλο αναχαίτισης εναντίον κάθε πυραύλου που επιλέγεται για καταστροφή. Θα αναζητήσει και θα καταστρέψει μόνο αυτόν τον πύραυλο, κανέναν άλλο, και θα αποφύγει άλλους που δεν είναι ο στόχος του», αναφέρει ο Σανόκ Λέβιν.
Ο αρχιτέκτονας του «Σιδερένιου Θόλου» εξηγεί ότι η ιδέα του φιλοδοξούσε να σώσει Ισραηλινούς και Παλαιστίνιους.
«Στην αρχή της ανάπτυξης του Iron Dome, εμφανίστηκα ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας της Κνεσέτ. Τους είπα ότι Iron Dome θα υπερασπιστεί τους Ισραηλινούς και τους Παλαιστίνιους. Μερικοί βουλευτές της Κνεσέτ ήταν θυμωμένοι και μου φώναζαν: Γιατί Παλαιστίνιους; Εξήγησα: Αν οι ρουκέτες χτυπούσαν τις πόλεις μας και σκότωναν ή τραυμάτιζαν τους πολίτες μας, θα έπρεπε να εισβάλουμε στη Γάζα, με πολλούς νεκρούς. Με το Iron Dome, δεν θα χρειαστεί. Θα σώσει ζωές Παλαιστινίων.
»Το Iron Dome θα επιτρέψει στους υπεύθυνους λήψης πολιτικών αποφάσεων να λαμβάνουν αποφάσεις χωρίς έντονη δημόσια πίεση».
Λάμπρος Ζαχαρής
