Ας λέγω σας, ε! παιδία,
ντ’ έπαθα τη δουλείαν.
Είδα τον Χάρον σ’ όρωμα μ’
κι εχπάεν η καρδία μ’.
[Στίχοι του Θ. Παυλίδη από το τραγούδι «Ορφανός που γεννίεται»]
Ξημερώματα 17ης Σεπτεμβρίου 2003. Σύμφωνα με το αστυνομικό δελτίο, 17 χλμ έξω από τις Σέρρες και με κατεύθυνση προς τη Θεσσαλονίκη, «το επιβατικό ΙΧ με αριθμό κυκλοφορίας ΝΖΗ 9615 εξετράπη της πορείας του και προσέκρουσε σε περίφραξη εργοστασίου […]». Για τους Πόντιους, όμως, το περιστατικό δεν ήταν απλώς μια είδηση στο αστυνομικό δελτίο.
Στο δυστύχημα έχασε τη ζωή του ένας από τους σημαντικότερους –και σίγουρα από τους πιο αγαπητούς– εκφραστές της ποντιακής ψυχής: Ο Θόδωρος Παυλίδης, το «Νυχτοπούλ’».
Το νήμα της ζωής του κόπηκε άδικα και πολύ νωρίς, ήδη όμως στη σύντομη καριέρα του είχε χαράξει ανεξίτηλη πορεία. Εκείνη τη χρονιά δε, ήταν προγραμματισμένες εμφανίσεις από κοινού με τον Φάνη Κουρουκλίδη στο γνωστό ποντιακό κέντρο διασκέδασης «Μίθριο».
Ο Θόδωρος Παυλίδης είχε γεννηθεί στις 10 Νοεμβρίου 1957 στο Γιαννακοχώρι Ημαθίας. Η οικογένεια κουβαλούσε τη βαριά κληρονομιά της εμβληματικής φυσιογνωμίας του παππού του, Θόδωρου Τσιλογλανίδη, αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης κατά των Γερμανών στα βουνά του Βερμίου.
Η πρώτη επαφή του Θόδωρου με τη μουσική ήταν οι βυζαντινοί ήχοι της ψαλμωδίας του παππού του, και αργότερα η φοίτησή του στην Εκκλησιαστική Σχολή της Έδεσσας. Το κοινό τον πρωτάκουσε δίπλα στον Χρήστο Καρυπίδη, ενώ η καριέρα του ξεκίνησε ουσιαστικά όταν σε κάποια εκδήλωση τον πρωτάκουσε ο μεγάλος λυράρης Νίκος Ιωαννίδης.
Πλέον ο δρόμος για την επιτυχία ήταν ανοιχτός τραγουδώντας έκτοτε σε πολλά μαγαζιά της εποχής σε όλη την Κεντρική Μακεδονία, αλλά και στη «Λεμόνα» στην Αθήνα.
Στη δισκογραφία πρωτοεμφανίστηκε στα 16 του με το δίσκο Ο Πόντος περιμένει από την εταιρεία Panivar. Το δισκογραφικό άλμα όμως έγινε όταν εντάχθηκε στη ΒΑΣΙΠΑΠ και κυκλοφόρησε με τον Παύλο Καλαϊτζίδη (γνωστό και ως Παυλάκη Δραμινό) τους δύο πετυχημένους δίσκους με τίτλο Τα σεβνταλίδικα (Νο 1 & 2).
Στην πολύχρονη πορεία του στο ποντιακό τραγούδι συνεργάστηκε με πλήθος καλλιτεχνών όπως η Σοφία Παπαδοπούλου, ο Παναγιώτης Ασλανίδης, ο Ανέστης Μωυσής, ο Γιάννης Τσανάκαλης, ο Κώστας Σιώπης, ο Μπάμπης Κεμανετζίδης, ο Στέλιος Χαλκίδης κ.ά., κερδίζοντας το σεβασμό τους και την αναγνώριση λόγω του σεμνού και ακέραιου χαρακτήρα του.
Υπήρξε μάλιστα δραστήριο μέλος της Καλλιτεχνικής Στέγης Ποντίων Βορείου Ελλάδος.
Πολλά τραγούδια του έγιναν επιτυχίες, αφήνοντας στην ποντιακή μουσική παράδοση πολύτιμη πνευματική κληρονομιά, ενώ στα δικά του χνάρια χαράζει πλέον τα δικά του πατήματα γιος του, Στάθης Παυλίδης.
