Με έμπνευση από το «Ζεϊμπέκικο» του Διονύση Σαββόπουλου (στο οποίο άλλωστε παραπέμπει και ο τίτλος), και με αφορμή τα 100+2 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή οι εικόνες και οι μουσικές των προσφύγων συνεχίζουν να συγκινούν το κοινό. Η έκθεση «Σήκω ψυχή μου!… Εικόνες και μουσικές προσφύγων του ’22» του Ιδρύματος της Βουλής έχει τώρα σταθμό της τη Λιβαδειά – βρίσκεται στο ισόγειο του εκθεσιακού χώρου Πηγών Κρύας «Νερόμυλος» και τα εγκαίνια έγιναν τη Δευτέρα.
Τη μουσική των προσφύγων απέδωσε το μουσικό συγκρότημα «Ηλιάτορες», με τους Χρήστο Ζωγράφο, Χρήστο Παππά και Φίλωνα Καραμπέτσο. Τα τραγούδια προλόγισε ο ερευνητής της παραδοσιακής μουσικής και του ρεμπέτικου, Αντώνης Κόντος.
Η πόλη της Λιβαδειάς αποτελεί έναν ακόμη σημαντικό σταθμό στην έως τώρα πλούσια διαδρομή της έκθεσης, η οποία ξεκίνησε στην Αθήνα και έχει συμπεριλάβει τη Δράμα, την Καβάλα, τα Ιωάννινα, τη Θεσσαλονίκη, το Αγρίνιο, τη Νέα Ιωνία Βόλου, την Αλεξανδρούπολη, τις Σέρρες και τη Λευκωσία.
Η έκθεση αποτελεί συνδιοργάνωση του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων, του δήμου Λεβαδέων και του Μουσείου «Αλλοτροπία», το οποίο είχε όλη την ευθύνη του σχεδιασμού και της υλοποίησής της, ενώ διαρθρώνεται σε δύο βασικές ενότητες: Η ζωή στις αλησμόνητες πατρίδες της Μικράς Ασίας, της Ανατολικής και της Βόρειας Θράκης, της Καππαδοκίας και του Πόντου πριν από το 1922 και, στη συνέχεια, η Έξοδος, η απώλεια, το τραύμα της προσφυγιάς και η ζωή στη νέα πατρίδα αποτελούν τις βασικές θεματικές της πρώτης ενότητας.
Ο ρόλος της μουσικής στην ατομική και τη συλλογική ταυτότητα των προσφύγων και η σημασία της ως κινητήριας δύναμης του προσφυγικού ελληνισμού συνιστούν τη δεύτερη ενότητα: Πώς καταγράφονται οι μνήμες της Καταστροφής στα τραγούδια των προσφύγων; Με ποιον τρόπο φτάνουν οι μνήμες έως τις μέρες μας και γίνονται αντιληπτές στην εθνική ζωή και τη μουσική δημιουργία των επιγόνων;
Φωτογραφικά, οπτικοακουστικά και αρχειακά τεκμήρια σημαντικών φορέων διαφύλαξης της ιστορικής μνήμης στη χώρα μας, συλλόγων, οργανώσεων και ιδιωτών, συνομιλούν στην έκθεση με στίχους και ποικίλες μελωδίες: μοιρολόγια, παραδοσιακά τραγούδια και χορούς, μικρασιάτικα ρεμπέτικα αλλά και τη νεότερη ελληνική μουσική παραγωγή, που επηρεάστηκε από τη μουσική πνοή των προσφύγων.
