Τη συσχέτιση της θνησιμότητας με τους πέντε τύπους κοινωνικής αλληλεπίδρασης εξετάζει ενδιαφέρουσα μελέτη που δημοσιεύεται στο BMC Medicine. Οι συγγραφείς χρησιμοποίησαν δεδομένα τουλάχιστον 450.000 ενηλίκων από τη βρετανική βάση υγείας «UK Biobank»· το συμπέρασμά τους είναι ότι η απουσία επισκέψεων από φίλους ή συγγενείς συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο θανάτου!
Οι συμμετέχοντες στη μελέτη είχαν μέση ηλικία τα 56,5 έτη. Συμπλήρωσαν ένα ερωτηματολόγιο για το πόσο συχνά μπορούσαν να εμπιστευτούν κάποιον κοντινό τους άνθρωπο και πόσο συχνά ένιωθαν μοναξιά (υποκειμενικές μετρήσεις), πόσο συχνά τους επισκέπτονταν φίλοι και συγγενείς, πόσο συχνά συμμετείχαν σε εβδομαδιαία ομαδική δραστηριότητα και αν ζούσαν μόνοι τους (αντικειμενικές μετρήσεις).
Η βασικότερη διαπίστωση της μελέτης είναι ότι και οι πέντε τύποι κοινωνικής αλληλεπίδρασης συνδέονται με μεγαλύτερη θνησιμότητα.
Συνολικά, η αυξημένη θνησιμότητα σχετιζόταν εντονότερα με τα χαμηλά επίπεδα των αντικειμενικών μετρήσεων κοινωνικής αλληλεπίδρασης σε σύγκριση με τα χαμηλά επίπεδα των υποκειμενικών μετρήσεων. Η ισχυρότερη συσχέτιση αφορούσε σε άτομα που δεν τους επισκέπτονταν ποτέ φίλοι ή συγγενείς – διέτρεχαν 39% αυξημένο κίνδυνο θανάτου.
Οι συμμετέχοντες που δέχονταν επισκέψεις φίλων ή συγγενών σε τουλάχιστον μηνιαία βάση είχαν σημαντικά χαμηλότερο σχετιζόμενο κίνδυνο, γεγονός που υποδηλώνει ότι υπήρχε ενδεχομένως προστατευτική επίδραση από αυτή την κοινωνική αλληλεπίδραση.
Την ίδια ώρα, συμμετέχοντες που δεν είχαν ποτέ επισκέψεις από φίλους ή συγγενείς δεν παρατηρήθηκε να έχουν όφελος από τη συμμετοχή σε εβδομαδιαίες ομαδικές δραστηριότητες.
Οι συγγραφείς της μελέτης υπογραμμίζουν ότι ενδεχομένως να είναι χρήσιμο να μελετηθούν και άλλοι τύποι κοινωνικής αλληλεπίδρασης.
