Νέα δεδομένα στη θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου του παγκρέατος φέρνει το daraxonrasib, το οποίο, σύμφωνα με τον καθηγητή Χειρουργικής της Mayo Clinic και πρόεδρο του Ελληνικού Ινστιτούτου Παγκρέατος, Γρηγόρη Τσιώτο, συνδέθηκε με διπλάσια διάμεση επιβίωση σε ασθενείς με μεταστατική νόσο που είχαν ήδη υποβληθεί σε θεραπείες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο Γρηγόρης Τσιώτος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, σε κλινική μελέτη με 500 ασθενείς, όσοι έλαβαν το φάρμακο είχαν διάμεση επιβίωση 13,2 μηνών, έναντι 6,6 μηνών στην ομάδα σύγκρισης. Οι συμμετέχοντες είχαν ήδη λάβει προηγούμενες θεραπείες, χωρίς να ανακοπεί η εξέλιξη της νόσου.
Ο καθηγητής χαρακτήρισε την εξέλιξη σημαντική για μια μορφή καρκίνου που εξακολουθεί να έχει περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές, ιδιαίτερα όταν έχει δώσει μεταστάσεις. Όπως ανέφερε, εξετάζεται επίσης το ενδεχόμενο αξιοποίησης της θεραπείας σε πρωιμότερα στάδια της νόσου, κάτι που θα πρέπει να αξιολογηθεί μέσα από τις κατάλληλες κλινικές μελέτες.
Πρόσβαση στη θεραπεία και στην Ελλάδα
Σύμφωνα με τον Γρηγόρη Τσιώτο, έχουν ήδη εγκριθεί εννέα ή δέκα αιτήματα Ελλήνων ασθενών για τη χορήγηση του daraxonrasib πριν από την ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής διαδικασίας αδειοδότησης.
Η διαδικασία ξεκινά από τον θεράποντα ογκολόγο, ο οποίος υποβάλλει στον ΕΟΠΥΥ ηλεκτρονικό φάκελο με το ιστορικό των θεραπειών και την πρόσφατη απεικονιστική εξέταση του ασθενούς. Το αίτημα αξιολογείται από τρεις ογκολόγους και, εφόσον εγκριθεί, το φάρμακο παραλαμβάνεται μέσω του ΙΦΕΤ και χορηγείται από τον θεράποντα γιατρό.
Το daraxonrasib έλαβε έγκριση από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) στις 26 Αυγούστου, ενώ στις 15 Οκτωβρίου η αρμόδια επιτροπή του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) διατύπωσε θετική γνωμοδότηση για την ευρωπαϊκή αδειοδότησή του.
Γιατί ο καρκίνος του παγκρέατος παραμένει δύσκολα αντιμετωπίσιμος
Η επιθετική βιολογική συμπεριφορά του όγκου, η συχνή διάγνωση σε προχωρημένο στάδιο και η επέκτασή του σε μεγάλα αιμοφόρα αγγεία, που μπορεί να καταστήσει τη χειρουργική επέμβαση ιδιαίτερα δύσκολη, συγκαταλέγονται στους βασικούς λόγους της δυσμενούς πρόγνωσης.
Ο Γρηγόρης Τσιώτος επισημαίνει ότι συμπτώματα όπως ο επίμονος πόνος στην κοιλιά ή στη μέση, η ανεξήγητη απώλεια βάρους, η μειωμένη όρεξη και η αιφνίδια εμφάνιση διαβήτη χρειάζονται ιατρική αξιολόγηση, καθώς μπορεί να σχετίζονται με τη νόσο, χωρίς να αποτελούν από μόνα τους ένδειξη καρκίνου.
Παράλληλα, αναφέρεται στις δυνατότητες εξειδικευμένων χειρουργικών ομάδων να αντιμετωπίζουν επιλεγμένους όγκους που αρχικά θεωρούνται ανεγχείρητοι, ακόμη και με αφαίρεση και ανακατασκευή εμπλεκόμενων αγγείων.
Τα νέα δεδομένα για το daraxonrasib δημιουργούν προσδοκίες για ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο του παγκρέατος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η θεραπεία αποτελεί ίαση ή ότι έχει την ίδια αποτελεσματικότητα σε όλους τους ασθενείς.
