Όπως είχε δηλώσει ο Γιάννης Μαρκόπουλος σε συνέντευξή του,* «παρακολουθούσα τη διδασκαλία της βυζαντινής υμνογραφίας πότε με τον διάσημο αρχιψάλτη της Μητρόπολης Αθηνών Σπυρίδωνα Περιστέρη πότε με τον καθηγητή Μαργαζιώτη. Απέναντι από το πατρικό μου σπίτι στην Ιεράπετρα –σημειώνω– υπήρχε ο ναός του Αγίου Γεωργίου, πολιούχος της πόλης. Πήγαινα συχνά και πολλές φορές την μεγάλη εβδομάδα έψελνα ή κρατούσα το ίσο στα υπέροχα τροπάρια της Ορθοδοξίας.
»Η Λειτουργία για μένα –στη φαντασία μου– ήταν σαν μια νέα τραγωδία που επικρατούσε σε εκκλησίες και όχι σε αρχαία θέατρα.
»Η υμνολογία της περιλαμβάνει σημαντικές συνθέσεις από τους μεγάλους μουσικούς δημιουργούς όπως ο Ρωμανός ο μελωδός, ο Κουκουζέλης, ο Ανδρέας Κρήτης κ.ά. Όπως και παραπάνω αναφέρω, πρέπει να σημειώσω προσέτι στην προσφορά της Ορθοδοξίας. Οι ιερείς με μεγάλο κόπο αντέγραψαν και διέσωσαν ένα μεγάλο αριθμό των κειμένων από παπύρους των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, ιστορικών, ποιητών και γεωγράφων, που μέχρι σήμερα μας δίνουν θέματα από τον κόσμο της ελληνικής αρχαιότητας, ό,τι και να σημαίνει αυτό».
Το τραγούδι «Ο Ψάλτης» ανήκει στο άλμπουμ Σειρήνες, που κυκλοφόρησε το 1983. Τους στίχους έγραψε ο Κ.Χ. Μύρης (Κώστας Γεωργουσόπουλος), και ερμηνεύουν ο Θεόδωρος Βασιλικός και χορωδία (ακολουθούν οι στίχοι).
Νύχτες γονατιστές στα όρη της Ανατολής,
μέρες απαρηγόρητες στις θάλασσες της Δύσης.
Ανεβαίνει ψηλά στον ουράνιο τρούλο ο δικέφαλος γυπαετός,
εποπτεύει τα πέλαγα, εποπτεύει τα σπήλαια ο δικέφαλος γυπαετός.
Βυθίζει τα νύχια του στις θολές παρυφές των αιώνων.
Χιλιάδες πληγές ανοιχτές, αχόρταγα στόματα μεγιστάνων,
ακατανόητες γλώσσες ανθρώπων.
Νύχτες γονατιστές στα όρη της Ανατολής,
μέρες απαρηγόρητες στις θάλασσες της Δύσης.
Λαός σαν την άμμο της θάλασσας, Θεός φορτωμένος μαλάματα,
αλόγων κουρνιαχτός, και λιονταριών πλημμύρα
αιμάτων ποταμοί, αιμάτων ποταμοί.
Ανεβαίνει ψηλά στον ουράνιο τρούλο ο δικέφαλος γυπαετός,
εποπτεύει τα πέλαγα εποπτεύει τα σπήλαια ο δικέφαλος γυπαετός.
Καβαλάρηδες άγιοι και ξυπόλητοι αγιογδύτες
η Πόλη κοιμάται στα πορφυρά της όνειρα
και τα σοκάκια ξαγρυπνούν ξαρμάτωτα.
Βυσσοδομούν οι βάρβαροι στις αμπάρες της οικουμένης
και σκουντουφλούν οι καλόγεροι στο κομποσκοίνι τους.
Ανεβαίνει ψηλά στον ουράνιο τρούλο ο δικέφαλος γυπαετός,
εποπτεύει τα πέλαγα εποπτεύει τα σπήλαια ο δικέφαλος γυπαετός.
Νύχτες γονατιστές στα όρη της Ανατολής,
μέρες απαρηγόρητες στις θάλασσες της Δύσης.
