Από το Κατοχώρι της Τραπεζούντας η Μερβέ Τανρίκουλου μάς έχει συνηθίσει να ερμηνεύει στα ρωμαίικα της οφίτικης διαλέκτου, τους όμορφους σκοπούς της πατρίδας με έναν ιδιαίτερο τρόπο.
Αυτή τη φορά, μαζί με τους Μαυροθαλασσίτες μουσικούς Οζκάν Ονάτ (κεμεντζέ) και Μπιλγκέ Ενίσα Τουνκάι (κιθάρα), ερμηνεύει το συγκλονιστικό παραδοσιακό τραγούδι «Εκάεν και το Τσάμπασιν».
Το Τσάμπασιν, γνωστό θέρετρο των Κοτυώρων, παραδόθηκε στις φλόγες τον Σεπτέμβριο του 1913, από μια φωτιά που εικάζεται ότι ξέσπασε τυχαία. Κάτοικοι και παραθεριστές δεν επέστρεψαν ποτέ εκεί, αφού το 1914 άρχισε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος.
Κάποιοι έγραψαν ένα τραγούδι για την πυρκαγιά, που στη συνέχεια έφεραν οι πρόσφυγες στην Ελλάδα.
Ο Ξένος Ξενίτας, εκ των δημιουργών του τραγουδιού όπως το ξέρουμε σήμερα, έγραψε το 1943 πως «Ολάκερος σκοπός, μελωδικός και όμορφος γένηκε και ανταποκρινότανε μόνο σε ένα δίστιχο, το πρώτο, με την πυρκαϊά του Τσάμπαση, του 1913. Ο τραγουδιστής μόλις το τελείωνε μοιραία συνέχιζε με άλλα δίστιχα, που δεν είχανε καμία σχέση με την πυρκαϊά.
Την έλλειψη αυτή πήρε να την συμπληρώσει πρώτος ο Χαράλαμπος Χ. Λεμονόπουλος με τα άλλα τέσσερα δίστιχα, και ο Ξένος Ξενίτας με τα υπόλοιπα» (περιοδικό Χρονικά του Πόντου, Οκτώβρης 1943, τχ 2, σ. 52).
