Χορτλάχ’ στον Πόντο αποκαλούσαν τους βρικόλακες. Πίστευαν ότι οι νεκροί των Τούρκων κατά τη διάρκεια της νύχτας μεταμορφώνονταν σε μικρόσωμους σκύλους, που έβγαιναν από τον τάφο τους και περιφέρονταν στα χωριά ως το πρωί. Ύστερα ξαναγύριζαν στους τάφους.
Σχετική είναι και η ακόλουθη κατάρα: «Να χορταλεύς και ψην να μη δί’ς» (να βρικολακιάσεις και να μη βγει εύκολα η ψυχή σου).
Στην περιοχή της Πάφρας τους έλεγαν χοτλάχ’ς. Σύμφωνα με τις δεισιδαιμονίες των κατοίκων του δυτικού Πόντου, η ψυχή του κακού ανθρώπου έβγαινε τις νύχτες έξω από το μνήμα όπου ήταν θαμμένο το σώμα του, και αναζητούσε ευκαιρίες να κάνει κακό στους ανθρώπους.
Όταν πέθαινε ένας κακός άνθρωπος κανείς δεν περνούσε μόνος έξω από το νεκροταφείο, μην τυχόν και τους βλάψει ο κακός, που πιθανώς είχε γίνει χοτλάχ’ς.
- Με πληροφορίες από την Εγκυκλοπαίδεια του ποντιακού ελληνισμού, εκδ. Μαλλιάρης-Παιδεία, Θεσσαλονίκη.
